കാലത്തിന്റെ അതിക്രമം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, പുഷ്പങ്ങൾ നശിക്കുകയും, ഭയം വളരുകയും, വിളകൾ നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഭരണാധികാരികൾ തമ്മിൽ കലഹം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, സമ്പത്തിന്റെ മഴ നശിക്കുന്നു. എല്ലാം ദഹിച്ചുപോകുമ്പോൾ, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ക്ഷാമം, രോഗം, അഗ്നി, ഭയം എന്നിവ ജനിപ്പിക്കുന്നു. രാഹുവിന്റെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും കണ്മുന്പോലുള്ള ദൃഷ്ടിയിൽ, ദ്വിജന്മാർ അവരുടെ വൃത്തത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സംഭവങ്ങളെ ദേവതകളും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല—അങ്ങനെ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കോ? സമയത്തിന്റെ ശുഭ-അശുഭ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള അടയാളങ്ങൾ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കാം. ധൂമകേതുക്കളുടെ ഉദയം, അസ്തമനം, ഇവ മനുഷ്യർക്കുള്ള സൂചനകളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവ യാഗധ്വജങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ, ഭവനങ്ങൾ, അസുരൻമാർ, ആനകൾ എന്നിവ പോലെയാണ്. ദൈവികമായവ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ഭൂമിയിലേതു ഭൂമിയിൽ. ധൂമകേതു പല രൂപത്തിൽ എത്ര ദിവസം കാണപ്പെടുന്നു അത്രയും കാലം അവയുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടും. ദൈവിക ധൂമകേതുക്കൾ എന്നും ജൈവഫലം നൽകുന്നു. ദീർഘവാലിയുള്ള, വേഗത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്ന ധൂമകേതു ക്ഷാമം വരുത്തുന്നു. രണ്ട്, മൂന്ന്, നാലു കൊമ്പുകളുള്ള രൂപത്തിൽ കാണുന്നവ രാജ്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഉദയിക്കുന്ന ധൂമകേതുക്കൾ രാജാക്കന്മാരുടെ വീഴ്ചയ്ക്ക് കാരണമാവുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിന്നുയർന്നവയും ഫലം നൽകുന്നു. വെളുത്ത ധൂമകേതുക്കൾ, സോമപുത്രന്മാർ, സമൃദ്ധിയും സുരക്ഷയും നൽകുന്നു. ബ്രഹ്മStaffത്തിൽ നിന്നുള്ള ധൂമകേതു, പുകപോലുള്ളത്, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പാംഗുപുത്രന്മാരായ വിശിഖയും കാമകയും ദുർഭാഗ്യം നൽകുന്നവരാണ്. സൂക്ഷ്മവും വെളുത്തതുമായ ബുദ്ധപുത്രന്മാർ കള്ളന്മാരുടെയും രോഗത്തിന്റെയും ഭയം ഉളവാക്കുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച വിശ്വരൂപ, അഗ്നിവർണ്ണം, സുഖദായിനിയാണ്. ശുക്രത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു നക്ഷത്രങ്ങളുപോലെയുള്ള കെതവകൾ ശുഭഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. അവ രാജസഭകളിൽ, മരങ്ങളിൽ, പർവ്വതങ്ങളിൽ ഉദയിച്ചാൽ രാജാക്കന്മാരുടെ നാശം വരുന്നു. ആവർത്തകേതുവിന്റെ സംയോജനത്തിൽ ചന്ദ്രൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം നൽകുന്നില്ല. ചന്ദ്ര, നക്ഷത്ര, ഗുരു എന്നിങ്ങനെ ഒമ്പത് അളവുകൾ ഉള്ളവയാണെന്നും, അവയുടെ ഉപയോഗം ഓരോന്നായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുമെന്നും പറയുന്നു. മഴയ്ക്കും സ്ത്രീഗർഭധാരണത്തിനും സാവനമാനം മാത്രം പ്രയോഗിക്കണം. വിവാഹം, വ്രതം, മുടിതുറയ്ക്കൽ എന്നിവയിൽ ചന്ദ്രദിനം, സംവത്സരം, അതിന്റെ അധിപൻ എന്നിവ നോക്കണം. പ്രഭവ മുതലുള്ള സംവത്സരങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഗുരുമാനം നോക്കി നിർണ്ണയിക്കാം. ഗുരുവിന്റെയും മദ്ധ്യത്തിന്റെയും ചലനം നോക്കി പ്രഭവ മുതലുള്ള അറുപത് സംവത്സരങ്ങൾ കണക്കാക്കാം. അങ്ങിരാ, ശ്രീമുഖ, ഭാവ, യുവാ, ധാതാ, ചിത്രഭാനു, സുഭാനു, താരണ, പാർഥിവ, അവ്യയ, നന്ദന, വിജയ, ജയ, മന്മഥ, ദുര്മുഖ, ശുഭകൃത്, ശോഭന, ക്രോധി, വിശ്വാവസു, പരാഭവ, പരിഭാവി, പ്രമാദി, ആനന്ദ, രാക്ഷസ, അനല, ദുന്ദുഭി, രുധിര, ഉദ്ഗരി, രക്താക്ഷ, ക്രോധന, ക്ഷയ—ഇങ്ങനെ ഓരോ സംവത്സരങ്ങൾ. ഒരു യുഗത്തിൽ അഞ്ച് സംവത്സരങ്ങൾ; അങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു യുഗങ്ങൾ. പുരന്ദര, ലോഹിത, ത്വഷ്ടൃ, അഹിബുധ്ന്യ—ഇവയും ഓരോ യുഗം വർഷങ്ങളിൽ അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ, നിയമങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ദേവതകൾ ഭരണാധികാരികളാണ്. ആ സമയത്തെ ഗ്രഹചലനം നന്നായി അറിഞ്ഞ് ഫലങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കണം. ദേവന്മാർക്കുള്ള ദിവസം അവരുടെ രാത്രിയാണ്; കർക്കടകത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യന്റെ ദക്ഷിണയാനമാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ, കാലത്തിന്റെ അനേകം അടയാളങ്ങൾ, ധൂമകേതുക്കൾ, സംവത്സരങ്ങൾ, യുഗങ്ങൾ, അവയുടെ ദൈവികത്വം, ഫലങ്ങൾ, എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, മനുഷ്യർ ജാഗ്രതയോടെ ജീവിക്കണമെന്ന് ഈ ശാസ്ത്രം ഉപദേശിക്കുന്നു.