സൂര്യന്റെ നിഴലുകളുടെ ലംബവും ആഡംബരവും എപ്പോഴും ദക്ഷിണ ദിക്കിലെ ലംബവും ആഡംബരവുമാണ്. സൂര്യന്റെ ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ അതിന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ജ്യാഘാതങ്ങളോ അഗ്രഭാഗങ്ങളിലെ വിഭാഗങ്ങളോ ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അഗ്രഭാഗത്തിലെ ജ്യാഘാതം ഉപയോഗിച്ച് വിഭജനം ചെയ്യുമ്പോൾ, നിഴലിന്റെ കണക്കുകൾ പുറം ഭാഗത്ത് നിർവഹിക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം ദിക്കുകളുടെ വിഭജനത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; അതിന്റെ ജ്യാഘാതം മൂന്നിരട്ടി ജ്യാഘാതത്തോടെ ഗുണിച്ചെടുക്കുന്നു. കർക്കടകത്തിലെ ആരംഭത്തിൽ അർദ്ധവൃത്തത്തിൽ നിന്ന് കുറയ്ക്കണം; തുലാമാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അർദ്ധവൃത്തത്തിൽ ചേർക്കണം. സൂര്യന്റെ സമമാന സ്ഥിതിയുടെ ഫലം, അതിന്റെ മന്ദഗതിയും ദ്രുതഗതിയും ആവർത്തിച്ച് പ്രയോഗിച്ചാൽ ലഭിക്കും. വൃത്തത്തിന്റെ ഗതിയും ലഭിച്ച മൂല്യങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേർത്തതിനെ ദിവസം-രാത്രി ഗതി എന്നു പറയുന്നു. ക്രമത്തിൽ ജ്യാഘാതങ്ങൾ ഒന്നിലും, രണ്ടിലും, മൂന്നിലും വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു; അവയാണ് ബാണങ്ങൾ, ഓരോന്നും വേറേ വേറേ. സ്വഭാവത്തിലുള്ള എട്ട് വിഭജനങ്ങൾക്കായി, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, ശരദ്കാലത്തിന് ഒന്ന്, ശീതകാലത്തിന് മൂന്ന് എന്നിങ്ങനെയാണ്. അവയുമായി ചേർത്ത്, വേറെയും ഒന്നിച്ചും കർക്കടകാദി രാശികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഭോഗിക്കേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ കണക്കാക്കണം; സന്ധ്യാകാലത്തെ ഭാഗങ്ങൾ സൂര്യന്റെ ആഗ്രഹിത സ്ഥാനങ്ങളോടൊപ്പം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ആഗ്രഹിത ദണ്ഡികയും സുഭയും ലഭിച്ചാൽ, അതിൽനിന്ന് ഭോഗിച്ച ഭാഗങ്ങൾ കുറയ്ക്കണം. ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം മുപ്പതായി ക്രമത്തിൽ കൂട്ടി, തെറ്റായ മൂല്യത്തിൽ വിഭജിക്കണം. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും നദികളിൽ നിന്നും, ഉദയാസ്തമയ ഭാഗങ്ങൾക്കൊപ്പം സമാനമായി കണക്കാക്കണം. ഭോഗിക്കേണ്ട ഭാഗം കുറവാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഭോഗിച്ച ഭാഗം കൂടുതലാണെങ്കിൽ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ഭാഗം ഇന്ദ്രനേക്കാൾ കുറവാണെങ്കിൽ ഗ്രഹണം ചന്ദ്രനിലേക്കാണ്. ഒരു മറവ് സൂര്യനെ, ചന്ദ്രനെ, ഭൂമിയെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഗ്രഹണവും അവയെ മറയ്ക്കുന്നു. മറയ്ക്കപ്പെട്ടതും അതിന്റെ മറവുമാണ് അർദ്ധം, ആറിലൊന്ന്, പത്തിരട്ടി എന്നിങ്ങനെ അളക്കപ്പെടുന്നത്. അവയിലേക്കുള്ള സ്ഥിരതയുടെ അർദ്ധകാലം, അവയുടെ അംശങ്ങളുടെയും ഭുജങ്ങളുടെയും അളവിൽനിന്നാണ് നിർണയിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ അധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങനെ വ്യക്തവും സുഖകരവുമായ അവസാനം വരുന്നു. ഇവിടെ, പൂർണ്ണാവസാനം മധ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്; അമാവാസിയില് അവസാനം മൂന്നു ഇരട്ടി ഭാഗമാണ്. ആ ഭാഗം അതിന്റെ ദിശയിൽ ഗുണിച്ചെടുക്കുക, രണ്ടെണ്ണം കുറയ്ക്കുക, സൂര്യന്റെ അർദ്ധം കൂട്ടുക, ഹരിയാണ് ഫലം. ഹരിയുടെ ആധാരം സ്വർണമാണ്; മൂന്നു ഇരട്ടി ഭാഗത്തിൽ ഒരു എണ്ണം കൂട്ടണം. ബാണത്തിന്റെ ആധാരം ആറിരട്ടി കുറവാണ്; അളവിൽ ഒരു എണ്ണം കൂട്ടി, പിന്നെ മൂന്നു ഇരട്ടി ഭാഗം ചേർക്കണം. ശബ്ദം, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ആറിനൊപ്പം, ഭക്തിപൂർത്തിയായ നമസ്കാരവും നമസ്കാരമില്ലായ്മയും ദിശയുടെ ഭാഗവും അളക്കപ്പെടുന്നു. മറവിലായിരിക്കുമ്പോൾ, ഇല അർദ്ധകാലത്തും മൂന്നു ഇരട്ടി ഭാഗത്തും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. അവയുടെ കണക്കിൽ നിന്ന്, അർദ്ധകാലം വ്യക്തമായി അറിയാം. ലോകവും പ്രഭുവും സൂര്യനേക്കാൾ കുറവാണ്; അവയുടെ ഭാഗങ്ങൾ ഒൻപതും പതിനഞ്ചുമാണ്. ആദ്യം ഗ്രഹത്തിന്റെ ചക്രം കണ്ട്, അതിന്റെ ആധാരം കണ്ണുകൊണ്ട് നിരീക്ഷിക്കണം. അത് അസ്തമിക്കുമ്പോൾ, സംയുക്തമെന്ന് അറിയാം; ജ്ഞാനികൾ വരവിന്റെയും പുറപ്പെടലിന്റെയും കാലങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. കണക്കിന്റെ ആധാരം വിരൽ മുതലായവയിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. മറ്റിടത്ത്, ശക്തിയുടെ അടയാളത്തിൽനിന്നും വിരലിന്റെ രേഖയിൽനിന്നും ശിഖരം പറയപ്പെടണം. വികൃതമായ അംഗം, അഗ്നി, ഭക്തി എന്നിവയാൽ സ്ഥാപിതരായവരും, ലഭിച്ച ആധാരത്തിൽ ഐക്യമായിട്ടില്ലാത്തവരും— നോഡും നോഡല്ലാത്തതും തമ്മിലുള്ള തുറവ് ഇവയുടെ ദിശയിലുണ്ടായ വ്യത്യാസത്തിൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. ഖനനം തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ, ദക്ഷിണാദിദിശകളുടെ സംഗമത്തിൽ ഐക്യം സംഭവിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്തമായ പിന്തുണയുണ്ടാകുമ്പോൾ, അർത്ഥം വ്യക്തമായിത്തീരുന്നു, സൂര്യന്റെ സംയുക്തങ്ങളുപോലെ. വൃത്തത്തിൽ രണ്ട് പരിവർത്തനങ്ങളും തുല്യമായാൽ, അതിനെ 'സമത്വത്തിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് പറയുന്നു. അപ്പോൾ ഇരുവരും തുല്യമായാൽ, അർദ്ധവൃത്തത്തിൽ സംയോജനം സംഭവിക്കുന്നു, സൂര്യനോടൊപ്പം ചേർന്ന്. രണ്ടിന്റെ പുരോഗതിയും പിന്മാറ്റവും കണക്കാക്കിയ സമയത്തിൽനിന്ന് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു. സൂര്യന്റെ പരിവർത്തനം കൂടുതലാണെങ്കിൽ, സംയോജനബിന്ദു മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.