ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഗൗരവമേറിയ ഗണിതരഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ശാസ്ത്രകഥയിൽ, ആദ്യം ചലാഭിധ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മൂല്യം കണ്ടെത്താൻ, ഒരു ഘടകത്തിന്റെ ചതുരം കൂട്ടി ഭുജാ-ഗുണനഫലവും ചേർത്ത് അതിന്റെ വേരെടുക്കുന്നു. കർക്കടകാദി രാശികൾ ആരംഭത്തിൽ, ത്രിജ്യയിൽ കോടി ഗുണിച്ച ഫലത്തെ കുറയ്ക്കണം. ഭുജാ ഗുണനഫലത്തെ ത്രിജ്യയുടെ ചതുരത്തിന്റെ വേരിൽ പങ്കിടേണ്ടതാണ്. ഈ പ്രക്രിയ, മംഗളാദി ഗ്രഹങ്ങൾക്കായി ആദ്യവും നാലാം ക്രമത്തിലും പ്രയോഗിക്കേണ്ടതാണ്. ശൈർധ്യ, മാധ്യ, വീണ്ടും മാൻധ്യ, ശൈർഘ്യ—ഇവയാണ് ക്രമത്തിൽ വരേണ്ട നാല് ഘടകങ്ങൾ. ഗ്രഹങ്ങളുടെ ദ്രവ്യം, അർദ്ധരാശി തുടങ്ങിയവ, തുലാരാശി ആരംഭത്തിൽ അർക്ക് എന്നതായാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. ഗ്രഹങ്ങളുടെ ദിഗ്രികൾ, സൂര്യന്റെ പോലെ, രാശിഭാഗങ്ങൾ അനുസരിച്ച് കണക്കാക്കണം. കർക്കടകാരംഭത്തിൽ ദ്രവ്യം അവിടെയാണ്; മകരാരംഭത്തിൽ അതിനെ അർക്ക് എന്നതായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. സ്വയം സ്ലോ അർക്ക് ഉപയോഗിച്ച് ദിഗ്രികൾ മിനിറ്റുകളിൽ വിഭജിക്കുമ്പോൾ, അവയുടെ ദിഗ്രികൾയിൽ നിന്ന് മിനിറ്റുകൾ എടുത്തു വേണം. ശേഷിച്ച ഫലത്തെ, ധനുസ്-ചങ്ക്-ചെവി ഇടയിലുള്ള അർക്ക് വഴി പ്രവർത്തിപ്പിക്കണം. കടമ കൂടുതൽ ആണെങ്കിൽ, കുറയ്ക്കുമ്പോൾ ശേഷിപ്പുള്ളത് വളഞ്ഞ പഥത്തിൽ നീങ്ങും. അമ്പ്, രുദ്ര, ചന്ദ്രന്റെ ക്വാർട്ടർ, സൂര്യന്റെ ഭാഗം—ഇവ ഭൂമിയുടെ പുത്രന്മാരും മറ്റും. പുരോഗമന അർക്ക്, സമവേദ അർക്കിന്റെ ഭാഗത്തോടു ഗുണിച്ചെടുക്കണം; ഹൊറൈസൺ അർക്ക് പന്ത്രണ്ടിൽ പങ്കിടണം. ധനുസ് മുകളിലേക്ക് കടന്നാൽ, ദ്രവ്യം കുറവാണെങ്കിൽ, വേറെ കുറയ്ക്കണം. തെക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് മറിച്ച് കടന്നാൽ, അവ ദിനാവസാനത്തിൽ ഇരട്ടിയാക്കണം. ഗ്രഹങ്ങളുടെ ദിഗ്രികൾ, സൂര്യന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, അനുഭവാരംഭം തുടങ്ങിയവ കണക്കാക്കണം. സഞ്ചരിച്ച ദൂരം അറുപത്തിൽ ഗുണിച്ച്, അനുഭവകാലവും സമ്പാദ്യകാലവും ലഭിക്കും. സഞ്ചരിച്ച ദൂരം അറുപത്തിൽ ഗുണിച്ച്, ഏറ്റവും വലിയ അനുഭവകാലത്തിൽ പങ്കിടണം. ശേഷിപ്പുള്ളത് ബവ, ബാലവ, കൗലവ, തൈതില, ഗര എന്നിങ്ങനെയാണ്. ശകുനി, നാഗ, ചതുർസ്പദ, കിംസ്തുഘ്നയും അതുപോലെയാണ്. അവിടെ, ആഗ്രഹിച്ച വിരൽ യൂണിറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, വൃത്തം സമമായി അടയാളപ്പെടുത്തണം. നിഴലിന്റെ അറ്റം സ്പർശിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്, ഉച്ചയും വൈകുന്നേരവും നൽകേണ്ടത്. മധ്യത്തിൽ, ദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വടക്കിലേക്ക് തന്തി ഉപയോഗിച്ച് ഒരു രേഖ വരയ്ക്കണം. ഇടനില ദിശകൾ, ദിശകളുടെ മധ്യത്തിലെ മീനിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കാം; ഉപദിശകൾക്കും അതുപോലെയാണ്. അവിടെ, നൽകിയ ഭുജാസ്ത്രിംഗ് വിരൽ യൂണിറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, ആഗ്രഹിച്ച പ്രകാശം കണക്കാക്കണം. നിഴൽവൃത്തവും സമവേദ വൃത്തവും ഇങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ആഗ്രഹിച്ച നിഴലും സമവേദവൃത്തവും തമ്മിലുള്ള അറ്റം പേരെടുക്കുന്നു. അടിസ്ഥാനത്തെ ഗ്നോമൺ രൂപത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, നിഴൽ പിറകിൽ നിന്ന് അളക്കണം. അവയുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, യഥാർത്ഥ രീതിയിൽ, ഭക്തിയോടെ, ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഫലം ലഭിക്കും. അതുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്ന്, പ്രകാശം, നിഴൽ, പൂക്കളുടെ തുറക്കൽ തുടങ്ങിയവ ഉത്പന്നമാവുന്നു. അവരുടെ നിഴലുകളുടെ ലംബവും ആക്ഷാംശവും എപ്പോഴും ദക്ഷിണ ലംബവും ആക്ഷാംശവുമാണ്. ശേഷിക്കുന്ന സൂര്യഭാഗങ്ങൾ അതിന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ലംബങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ അറ്റത്തിലെ ഭാഗങ്ങളാണ്. അറ്റത്തിലെ ലംബം ഉപയോഗിച്ച് പങ്കിടുമ്പോൾ, പുറം ഭാഗത്തിലെ നിഴൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ശേഷിപ്പുള്ളത് ദിശകളുടെ വിഭജനാരംഭം; അതിന്റെ ലംബം ട്രിപ്പിൾ ലംബത്തിൽ ഗുണിച്ചെടുക്കണം. കർക്കടകം ആരംഭത്തിൽ, അർദ്ധവൃത്തത്തിൽ നിന്ന് കുറയ്ക്കണം; തുലാരംഭത്തിൽ, അർദ്ധവൃത്തത്തിൽ ചേർക്കണം. സൂര്യന്റെ ശരാശരി സ്ഥാനം, സ്ലോയും ഫാസ്റ്റും പ്രയോഗിച്ച് പലതവണ ലഭിക്കും. വൃത്തത്തിന്റെ ചലനവും ലഭിച്ച മൂല്യവും ചേർത്തത്, ദിന-നിശാ ചലനം എന്നതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ക്രമത്തിൽ, ലംബങ്ങൾ ഒന്നിൽ, രണ്ടിൽ, മൂന്നിൽ പങ്കിടുമ്പോൾ, അവയാണ് ധനുസുകൾ, ഓരോന്നും വേറേ. അവരുടെ എട്ട് വിഭജനങ്ങളിൽ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, മറ്റുള്ളവരും, ശരദ്കാലം ഒന്നും, ശീതകാലം മൂന്നും എന്നിങ്ങനെയാണ്. അവയുമായി ചേർത്ത്, വേറെയും ഒരുമിച്ചും, കർക്കടകാരംഭം തുടങ്ങിയ രാശികൾ വരുന്നു. ഇങ്ങനെ, ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഗണിതരഹസ്യങ്ങൾ, ദിശകളുടെ നിർണ്ണയം, നിഴലുകളുടെ അളവുകൾ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ—all harmony and order—ഭക്തിയോടെ, സമർപ്പണത്തോടെ, അനുസരിച്ച്, ഈ ശാസ്ത്രകഥയിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.