വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അഗ്നിയുടെ അഗ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള നിഴലിന്റെ വ്യത്യാസം എത്രയോ lamp-നും peg-നും ഇടയിൽ ഉള്ള അകലം കൊണ്ടു ഗുണിച്ചാൽ, അതിനാൽ പ്രകാശത്തിന്റെ വ്യാപ്തി നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വിളക്കിന്റെ ജ്വാലയുടെ ഉയരം മൂന്നിരട്ടി ചിഹ്നം ആകുന്നു. ഇനി, ഗ്രഹത്തിന്റെ ശരാശരി സ്ഥാനം എളുപ്പത്തിൽ വിശദീകരിക്കാം. അതിനുള്ളിൽ നാലിൽ നാലിലൊന്നിനെ 'ചതുരം' അല്ലെങ്കിൽ 'ക്വാർട്ടർ ഭാഗം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. മനുവിന്റെയും കൃതയുഗത്തിന്റെയും വർഷങ്ങളുമായി ചേർത്ത് എഴുപത്തിയൊന്ന് ചേർത്താൽ, അതാണ് യುಗങ്ങളുടെ ആകെ സംഖ്യ. അന്നു രാത്രിയെ, മഹാബ്രാഹ്മണ, വിശദമായി വിവരിച്ചു. ഗ്രഹങ്ങളുടെ ചലനം യುಗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്ന് കണക്കാക്കണം. സൂര്യൻ, ഗുരു, ശുക്രൻ, ഗ്രഹണബിന്ദുക്കൾ എന്നിവയെയും, മുൻപുണ്ടായ പാപികളെയും ആരാധിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ചൊവ്വയുടെ കണ്ണുകൾ പത്ത്, മൂന്നു, എട്ട്, ആറ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങളുമായി ഉപമിക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവിന് പത്ത്, രണ്ട്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങളാണ്, അവയുടെ ആഹ്വാനവും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. ശനിയുടെ രൂപങ്ങൾ ആറും, അഞ്ചും, ചന്ദ്രരൂപങ്ങളും, സർപ്പരൂപങ്ങളും കൂടി ചേർക്കുന്നു. ഗ്രഹണബിന്ദുക്കളുടെ ഇടതുവശത്തിന് അവരുടെ സ്വന്തം അഗ്നി, നിരോധനം, കുതിര, പത്ത് എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. വസുക്കളുടെ രൂപം, രണ്ട്, എട്ട്, പർവ്വതരൂപങ്ങൾ, ഏഴു പർവ്വതതിഥികൾ എന്നിവ യുഗത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. തിഥികൾ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, രണ്ട്, എട്ട്, ആകാശം, അമ്പുകൾ, അശ്വിനികൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങൾ വരുന്നു. ആറു, മൂന്ന്, അഗ്നി, വേദം, അഗ്നി, അഞ്ച്, പ്രകാശമുള്ള കിരണങ്ങൾ എന്നിവ മാസങ്ങളാണ്. ചൊവ്വയ്ക്ക് വേദം തന്നെ സ്വരൂപമാണ്; ബുധനു എട്ട് ঋതുക്കളും അഗ്നികളും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ശനിയ്ക്ക് പശുക്കളും അഗ്നികളും ഗ്രഹണബിന്ദുക്കളുടെ രൂപമായി കണക്കാക്കുന്നു. കൃതയുഗത്തിനായി പർവ്വതം, ചന്ദ്രൻ, വിജയം, ഒരു ശബ്ദം, അഗ്നി, ആനന്ദം എന്നിവ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. നിലവിലെ യുഗത്തിൽ, വർഷങ്ങളുടെ പേരുകൾ ഗ്രഹങ്ങളുടെ പേരനുസരിച്ച് നൽകപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകമായി, ചന്ദ്രമാസങ്ങൾ സൂര്യമാസങ്ങൾ അനുസരിച്ച് വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. തിഥികൾ രണ്ടുതവണ നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ചന്ദ്രദിനങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. സാവണ, സൗര, ചാന്ദ്രദിനങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ എന്നിവയും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മാസങ്ങളുടെ, വർഷങ്ങളുടെ, ദിവസങ്ങളുടെ സംഖ്യ അവയുടെ രൂപങ്ങളുമായി ചേർത്ത് രണ്ടോ മൂന്നോ കൊണ്ടു ഗുണിക്കുന്നു. ദിവസങ്ങളുടെ ആകെ സംഖ്യ പക്ഷങ്ങളുടെ സംഖ്യകൊണ്ട് വിഭജിച്ച്, ദോഷദിനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഗുണിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും. മുൻപുണ്ടായ പാപങ്ങൾ സഞ്ചയിച്ചവർക്ക് ഫലങ്ങൾ വൈകിയോ വേഗമായോ ലഭിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഭൂമിയുടെ പരിധി എൺപതുരണ്ടു യോജനമാണ്, കാതുപോലെയുള്ള വിസ്താരങ്ങൾക്കായി ഇരട്ടിയാക്കണം. ഭൂമിയുടെ യഥാർത്ഥ പരിധി, ജ്യയുടെ സ്വയം ജ്യയും അർദ്ധവ്യാസവും ഗുണിച്ചാൽ ലഭിക്കും. കാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കിൽ നിന്നുള്ള ഫലം ഗ്രഹങ്ങളുമായി ചേർത്ത് നിശ്ചയിക്കണം. അസുരന്മാരുടെയും തപസ്വിമാരുടെയും വാസസ്ഥലങ്ങൾ രണ്ട് പർവ്വതങ്ങളുടെ മദ്ധ്യരേഖയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആഴ്ചയുടെ ദിവസങ്ങളും വാക്കും ആരംഭിക്കുന്ന പ്രദേശത്ത് നഷ്ടം പകുതിയോളം കൂടുതലാണ്. ആനന്ദം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നാളികകളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഗുണിച്ചാൽ, അറുപതിലൊന്നാം ഭാഗം സമയം ആരംഭം. ദക്ഷിണ, ഉത്തരദിക്കിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പോയിന്റുകൾ രാശിവൃത്തത്തിൽ എൺപതുപ്രദേശങ്ങൾ കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടെ, ജീവന്റെ ജ്യയെ ഇരട്ടിയാക്കി, ചൊവ്വയുടെ ജ്യയെ മൂന്നിരട്ടി ചെയ്ത് വാസസ്ഥാനം നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഒരു രാശിയിലെ അംശത്തിന്റെ എട്ടിലൊന്നാം ഭാഗം ആദ്യ അർദ്ധജ്യയാണ്. ഉൽപ്പന്നങ്ങളെ ക്രമത്തിൽ ആദ്യത്തോടു വിഭജിച്ച്, ഫലങ്ങൾ ചേർക്കുമ്പോൾ ആകെ ലഭിക്കും. ഏറ്റവും വലിയ വിക്ഷേപജ്യ, ഏഴ് ദ്വാരങ്ങളും ചന്ദ്രനും ഗുണിച്ചാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഗ്രഹം ശരിയാക്കിയ ശേഷം ഏറ്റവും മന്ദമായ സ്ഥാനവും വേഗത്തിലുള്ള സ്ഥാനവും തിരുത്തണം. അർക്കത്തിന്റെ ജ്യ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അനിഷ്ടമായ വഴിയിൽ അടിസ്ഥാനത്തിൻ്റെ സ്ഥാനം കാലടിയിൽ ആയിരിക്കും. അംശങ്ങൾ യഥാർത്ഥ മൂല്യത്തിൽ വിഭജിച്ചാൽ, ലഭിച്ച ജ്യ-ഉൽപ്പന്നം ഫലമായി വരുന്നു. അതുപോലെ ലഭിച്ച ഫലം, കടന്നുപോയ ജ്യ-ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഉപയോഗിക്കണം. ഇവയൊക്കെയാണ് മഹാത്മാവേ, ഗ്രഹചലനങ്ങളുടെ, കാലഘട്ടങ്ങളുടെ, ഭൂമിയിലെ അളവുകളുടെ, വിവിധ ദേവതാരാധനകളുടെ, അർത്ഥങ്ങളുടെ, ഫലങ്ങളുടെ, കണക്കുകളുടെയും വിശുദ്ധമായ ക്രമം.