ഒരു കാലത്ത്, ധർമ്മത്തിന്റെ ഗൗരവത്തോടെ, ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഉപദേശങ്ങൾ നൽകുന്ന ഒരു മഹാൻ സന്യാസി, ശ്രാദ്ധ കർമ്മത്തിന്റെ വിധികളെ വിശദമായി വിവരിച്ചു. അങ്ങ് പറഞ്ഞു: "ശ്രാദ്ധത്തിൽ, പിണ്ടം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് പശുക്കള്ക്ക്, ആടുകൾക്ക്, ചെമ്മരികൾക്ക്, അഗ്നിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ പോലും അർപ്പിക്കാം. ഒരു മാസം യജ്ഞ ഭക്ഷ്യത്തോടും ഒരു വർഷം പാലരിസ്തോടും ഈ കർമ്മം ചെയ്യാൻ കഴിയും. കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ കൃഷ്ണമൃഗം, ആടു, പന്നി, മുയൽ എന്നിവയുടെ മാംസം അർപ്പിക്കാം. അതുപോലെ, ഗന്ധമൃഗത്തിന്റെ മാംസം, തേൻ, തപസ്സ് ഭക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവയും ശ്രേഷ്ഠമാണ്." "ഗയയിൽ ഈ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്ക് അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ധർമ്മവതിയായ ഭാര്യ, കല്യാണം അറിയിക്കുന്നവർ, പശുക്കൾ, നല്ല പുത്രന്മാർ—all these are blessings. ബ്രാഹ്മണിക തേജസ്സുള്ള പുത്രന്മാർ, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും പാത്രത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ, പ്രഥമ ചന്ദ്രദിനത്തിൽ ആരംഭിച്ച് പതിനാലാം ദിനം ഒഴികെ എല്ലാ ദിവസവും ചെയ്യാം. ആ കർമ്മം സ്വർഗ്ഗം, സന്തതി, ശക്തി, വീരത്വം, ഭൂമി, അധികാരം, സമൃദ്ധി, രാജത്വം, വ്യാപാരം, ധനം, ജ്ഞാനം, വൈദ്യത്തിൽ വിജയം, പാത്രങ്ങൾ, ജീവിതം എന്നിവ നൽകും. കൃതിക മുതൽ ഭാരണി വരെ, ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും." "വസു, രുദ്ര, ആദിത്യർ—ഈ ദേവതകൾ ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ പുത്ര ദേവതകളാണ്. ആയുസ്, സന്തതി, ധനം, ജ്ഞാനം, സ്വർഗ്ഗം, മോക്ഷം, ഭോഗങ്ങൾ—all these arise from the rites. ഈ കല്പം അദ്ധ്യായത്തിൽ ഇതിന്റെ ഒരു ഭാഗം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഈ കല്പം അദ്ധ്യായം മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ, ദൈവവും പിതൃകർമവും ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ, അവനു ധനം, ജ്ഞാനം, കീര്ത്തി, പുത്രന്മാർ, പരംഗതി—all these will be attained." "ഇനി ഞാൻ ചുരുക്കമായി വിശദീകരിക്കും; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ," എന്ന് പറഞ്ഞ്, വേദത്തിന്റെ തുടക്കം സിദ്ധരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ആദ്യം 'സ്വൗജസഃ' എന്നത് പ്രാതിപദിക സ്വഭാവമുള്ളതാണെന്ന് പറഞ്ഞു. പ്രാതിപദികം അർത്ഥമുള്ളതും, ധാതുവും പ്രത്യയവും ഇല്ലാത്തതുമാണ്. രണ്ടാം വാക്യകൽ 'കർമണി' എന്നതാണെന്നും, ഇടപാടിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു." "യാരാണ് പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നത്, അവൻ 'കർത്ത'യാണു; പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നവൻ. യാരിലേക്ക് അർപ്പണമായിരിക്കുന്നു, അവൻ 'പ്രാപ്ത'യാണു. യാരിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും വിടുന്നു, യാരാണ് അതെടുക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ യാരിൽ നിന്ന് എടുത്തു പോകുന്നു—'ങി'യും 'സു'യും ചേർന്നാൽ ഏഴാമത്തെ വാക്യകൽ 'അധികരണ'മായി ഉപയോഗിക്കാം. ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതോ, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്തതോ 'അപാദാന'മായി അറിയപ്പെടുന്നു." "ഇവയുമായി ചേർന്നാൽ, രണ്ടാം വാക്യകൽ 'കർമപ്രവചനീയ'പദങ്ങളുമായി ഉപയോഗിക്കാം. ഇടപാടുകളിൽ, കൂട്ടായ്മയ്ക്കും, കുറവിനും 'ഉപ' എന്നതും ഉപയോഗിക്കാം. ജഡവസ്തുക്കൾക്ക്, മാനസിക പ്രവർത്തിയിലും അവഗണനയിലും രണ്ട് വാക്യകൽ ഉപയോഗിക്കാം. നാലാമത്തെ വാക്യകൽ ഉദ്ദേശ്യത്തിനും 'തും' എന്ന പ്രത്യയത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിനും ഉപയോഗിക്കാം. ഏഴാമത്തെ വാക്യകൽ കാലത്തിനും അവസ്ഥയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കാം; ഇതിൽ ആറാമത്തെ വാക്യകൽ കാരണത്തിനും ഉപയോഗിക്കാം." "നിർവചനത്തിനായി രണ്ട് വാക്യകൽ ഉപയോഗിക്കാം; ആറാമത്തെ വാക്യകൽ കാരണത്തിനും ഉപയോഗിക്കാം. 'ഭൂ' എന്ന ക്രിയയിൽ ആരംഭിച്ച്, പതിനൊന്ന് ലകാരങ്ങൾ (കാലങ്ങൾ, ഭാവങ്ങൾ) ഉണ്ട്. 'മി', 'വസ', 'മസ്', 'സഹ്' എന്നിവ ആത്മനേപദത്തിൽ, 'പാ', 'നാ', 'മ്', 'പ', 'നെ', 'ദം' പരസ്മൈപദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാം." "മൂഡുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 'ഇച്ഛാ'ഭാവത്തിൽ, 'ഏ', 'വഹേ', 'മഹ' എന്നവ മറ്റു വ്യക്തികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാം. മധ്യ വ്യക്തി 'യുഷ്മദ്' എന്നതിൽ, ആദ്യ വ്യക്തി 'അസ്മദ്' എന്നതിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. 'ലട്' ലകാരം ഇപ്പോഴുള്ള കാലത്തിനും, ഇന്നിന്റെ പുറമെ കഴിഞ്ഞ കാലത്തിനും ഉപയോഗിക്കാം." ഇങ്ങനെ, സന്യാസി ശ്രാദ്ധം മുതൽ വേദഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ വരെ വിശദമായി, ക്രമപൂർവം ഉപദേശിച്ചു.