ആന്ധ്യരായ ജനങ്ങൾക്കും പിതൃഭൂതർക്കും നാലാമത്തെ സ്വരത്തിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നു. അതിൽ അതിമിതമായി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, സ്താവര-ജംഗമങ്ങളായ എല്ലാ ജീവികളും നിലനിൽക്കുന്നു. ദീപ്തമായ, വിശാലമായ, കരുണയുള്ളവരും അതുപോലെ മൃദുവും മധ്യവുമാണ്. ദീപ്തത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, രണ്ടാം സ്വരത്തിൽ, അതുപോലെ നാലാമത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം സ്വരത്തിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ മൃദുവും മധ്യവുമും വിശാലവുമാണ് എന്ന് ഓർത്തിരിക്കുന്നു. വിശാലത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, മൃദുത്വം അതിന്റെ വിപരീതത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം സ്വരത്തിൽ നിയന്ത്രിതമായവയും, അതിന് ശേഷം ഏറ്റവും ഉയർന്നത് വരികയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ, നിയന്ത്രിതമായവ നാലാമത്തെ സ്വരത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്നു. അതിയായി ഉയർന്ന വ്യത്യാസം ഉത്പാദിപ്പിക്കരുത്; സ്വരങ്ങൾക്കിടയിലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. ചലനം രണ്ടായി വരുന്നു: വാക്കിന്റെ അവസാനം സംയുക്തവും ഉച്ചാരണമുമാണ്. സ്വരങ്ങൾക്കിടയിലെ നിയന്ത്രിതമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ചെറുതും ദീർഘവും തിടുക്കമുള്ളതുമാണ്. ഉയർന്ന സ്വരത്തിൽ ദീപ്തതയും, സ്വരിതയിലും ദീപ്തതയും അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു. ഉയർന്നതും ഉയരാത്തതും, സ്വരിതയുമായി ചേർന്നതുമാണ്. ഇനി ഞാൻ പാഠത്തിൽ ഉച്ചാരണമുള്ള മൂന്ന് സ്വരങ്ങൾ വിശദീകരിക്കും. ഉദാത്തം എന്നത് ഉടനെ സ്വരിതയാൽ അനുഗമിക്കുന്നു. അക്ഷരത്തിന്റെ ഉച്ചാരണം കടന്നുപോയാൽ അതിനെ സ്വരിതം എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അതിന് രണ്ട് തരങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഈ സ്വരം സത്വരമായി ഏഴുവിധത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം, സാഹചര്യത്തിന്റെ സൂചന അനുസരിച്ച്. ഏഴ് സ്വരങ്ങൾ കൃത്യമായ കാത് കേൾവിയോടുകൂടി പ്രയോഗിക്കണം. ഉയർന്നതിൽ നിന്ന് ഉയർന്നതിലേയ്ക്കും, താഴ്ന്നതിൽ നിന്ന് താഴ്ന്നതിലേയ്ക്കും കൂടുതൽ ഒന്നുമില്ല. ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും തമ്മിലുള്ളത് 'ന്യൂട്രൽ' എന്നാണ് ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നത്. ഉദാത്തത്തിൽ നിഷാദവും ഗാന്ധാരവും ഉൾപ്പെടുന്നു; അനുദാത്തത്തിൽ ഋഷഭവും ധൈവതവും. കംഠ്യങ്ങൾ, ഉച്ചാരണം വേരിൽ നിന്നുള്ളവ, ശബ്ദങ്ങൾ എന്നിവയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, സ്വഭാവത്തിൽ ജനിച്ചവ, വേഗത്തിൽ ഉച്ചരിക്കേണ്ടവ, വ്യക്തമായവ, സ്ഥിരമായ അക്ഷരങ്ങളോടുകൂടിയവ. ഇനി ഞാൻ ഈ സ്വരങ്ങളുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രത്യേകം വിവരിക്കും. 'ക'യോ 'വ'യോ ഉള്ള അക്ഷരത്തിൽ സ്വരിതം വരാം. എവിടെയും 'ഇ' ഉദാത്തമാകുമ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ 'പ'യിലും 'വ'യിലും, എവിടെയും 'എ'യോ 'ഒ'യോ രണ്ട് ഉദാത്തങ്ങൾ ചേർന്ന് വരുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ 'അ' വ്യക്തമായി ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഉദാത്തത്തിന് പിന്നാലെ വരുന്ന metrical syllable സ്വരിതമാകുന്നു. അവഗ്രഹത്തിന് പിന്നാലെ സ്വരിതം വരുമ്പോൾ, 'ഇ' അക്ഷരം മറ്റൊരു 'ഇ'യുമായി ചേർന്നാൽ, സ്വരത്തിൽ സ്വരിതം വരുമ്പോൾ, തുറന്നതായോ സംയുക്തമായോ, ആ സ്വരം സ്വഭാവത്തിൽ ചാന്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പ്രധാനアクセൻറ് ആയി വേഗത്തിൽ ഉച്ചരിക്കുന്നു. ശബ്ദം മായുമ്പോൾ, അണയുന്ന ഇടവേള വരുന്നു; ചേർന്ന സ്വരത്തെ ഹീഗോവർണ്ണം എന്ന് പറയുന്നു. ഒരു ഉയർന്ന അക്ഷരത്തിന് മുമ്പ് മറ്റൊരു അക്ഷരം ഉണ്ടെങ്കിൽ, നാല് പ്രധാനアクセൻറുകൾ, കംഷ, പും, സ്ഫുതി എന്നിവ tratados-നുസരിച്ച് അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു വാക്ക് 'ഇ'യിൽ അവസാനിച്ച്, അടുത്ത വാക്ക് 'ഉ'യിൽ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ 'ഇ'യിൽ അവസാനിച്ച് അടുത്ത വാക്കിൽ രണ്ട് 'ഉ'കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മൂന്ന് ദീർഘസ്വരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണം, അക്ഷരങ്ങളുടെ സംയുക്തങ്ങളിൽ വരുന്നതും. ഉയർന്ന അക്ഷരങ്ങളിലേയ്ക്കും, അതിന് പിന്നാലെ ഉയരാത്ത അക്ഷരം വരുമ്പോൾ, എവിടെയും രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ ഉയർന്ന അക്ഷരങ്ങൾ വരുമ്പോൾ, അവയുടെ സ്വഭാവം ആകാംക്ഷയോടെ പരിഗണിക്കണം.