മുനി സമൂഹം ധർമ്മം അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു. അവരുടെ ഇടയിൽ വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ ഏറ്റവും വലിയവനാണ്. അപ്പോൾ ഒരുമുനി ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു: “ആ കർമ്മം എനിക്ക് പറയൂ, ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഏത് അറിവ് കൈവരിച്ചാൽ ഒരാൾ വേദങ്ങളും അവയുടെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും എല്ലാം പ്രാവീന്യത്തോടെ അറിയാൻ കഴിയും?” മുനികൾ വേദങ്ങൾ, മീറ്റർ ശാസ്ത്രം, വാദത്തിന്റെ ആറു അങ്കങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അറിയുന്നവരാണ്. ധർമ്മം നിർണയിക്കാൻ ഈ നാലു വേദങ്ങൾ മാത്രം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ പഠിച്ചവനാണ് വിജയിക്കുന്നത്; കോടികൾ പുസ്തകങ്ങൾ പഠിച്ചാലും, അതിനാൽ മാത്രം വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. “നീ ഈ ഉപവിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയാണു, ആദരവ് നൽകുന്നവനേ,” എന്നുമുനികൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അതിന്റെ സാരം ഉറപ്പോടെ ചുരുക്കമായി പറയാമെന്ന് പറഞ്ഞു. “വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ വേദങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാം. യജ്ഞത്തിന്റെ അവസാനം ശബ്ദശാസ്ത്രം പ്രത്യേകമായി പ്രയോഗിക്കണം. സാമവേദ ചൊല്ലുകളിൽ ശബ്ദങ്ങളുടെ ഇടവേള മൂന്നു തരം ഉള്ളത് അറിയണം. നിർദ്ദേശം അറിയാതെ ചൊല്ലുമ്പോൾ, ആ ചൊല്ല് ശബ്ദം തെറ്റിനും. അത്തരം ശബ്ദം, വജ്രംപോലെ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനെ നശിപ്പിക്കും; ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രു ശബ്ദതെറ്റിൽ നശിച്ചതു പോലെ.” ഈ ശബ്ദങ്ങൾ സോമയജ്ഞങ്ങളിൽ ചൊല്ലുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ സാമവേദത്തിൽ, ഇടവേള അർദ്ധം മാത്രമാണ്. “നീ അതിനെ വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയില്ല; അതാണ് ചൊല്ലുന്നതിനുള്ള നിയമം.” ഋഗ്വേദവും സാമവേദവും, ആദ്യ ശബ്ദം ഉച്ചരിക്കണം. ‘പാർഥിവ’ എന്ന ശബ്ദം ഉയരവും മധ്യവും ചേർന്നതാണു. രണ്ടാംതും, അതിനുശേഷമുള്ളതും, താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതും, തൈത്തിരീയത്തിൽ നാലു ശബ്ദങ്ങൾ ഉള്ളതുമാണ്. “മുനികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായേ, സാമഗങ്ങൾ താഴ്ന്നതും ഉയർന്നതും ശബ്ദങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ശതപഥത്തിൽ ഈ രണ്ട് ശബ്ദങ്ങൾ വാജസനേയികൾക്കാണ്. ശബ്ദങ്ങളുടെ ഈ പ്രയോഗം വേദങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും കാണാം.” സാമവേദത്തിന്റെ ഉപവിഭാഗം, വാചകത്തിൽ ചുരുങ്ങിയതെങ്കിലും, അർത്ഥത്തിൽ സമ്പന്നവും, ഉത്തമവുമാണ്. അത് ശുദ്ധവും, ശുദ്ധീകരണവും, മംഗളപ്രദവുമാണ്, എനിക്കു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതുപോലെ. ശബ്ദക്രമം ഏഴ് ശബ്ദങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതാണ്, ഇരുപത്തൊന്നു തരം മോഡുലേഷൻ ഉണ്ട്. ശഞ്ജ, ഋഷഭ, ഗന്ധാര, മധ്യമ എന്നിങ്ങനെ പേരുകൾ ഉണ്ട്. ശഞ്ജ, മധ്യമ, ഗന്ധാര എന്നിവയാണ് ഗ്രാമങ്ങൾ (സംഗീതശ്രുതി). സ്വർഗ, അഭ്ര, ഗന്ധാര എന്നിങ്ങനെയാണ് ഗ്രാമത്തിന്റെ മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങൾ. മധ്യമ ഗ്രാമത്തിൽ ഇരുപത് ഉണ്ട്, ശഞ്ജ ഗ്രാമത്തിൽ പതിനാലു ഉണ്ട്. നദി, വിശാലാ, സുമുഖി, ചിത്രാ, ചിത്രവതി, മുഖാ, ആപ്യായിനി, വിശ്വഭൃതാ, ചന്ദ്രാ, ഹേമാ, കപർദിനി എന്നിവയും ഉണ്ട്. ശഞ്ജയിൽ ഉത്തരംമന്ദ്രാ ഉണ്ട്; ഋഷഭയിൽ അഭിരൂഹതാ. മധ്യമയിൽ സൗവീരാ, ഹൃഷികാ അഞ്ചാം ശബ്ദത്തിൽ ഉണ്ട്. നിഷാദത്തിൽ രാജനി അറിയണം; ഋഷികൾക്ക് ഏഴ് മൂർച്ഛനകൾ ഉണ്ട്. പിതാക്കൾക്കും യക്ഷർക്കും ഏഴ് മൂർച്ഛനകൾ ഉണ്ട്, സംശയമില്ല. ശഞ്ജ ദേവന്മാരെ പ്രസന്നമാക്കുന്നു; ഋഷഭ ഋഷികളെ. അഞ്ചാം ശബ്ദം ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ഋഷികളെയും പ്രസന്നമാക്കുന്നു. ഗാനം, ഗായന രീതി എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങളും മോഡുകളും പത്തു തരം ഉണ്ട്: കാകസ്വര, മുര്ദ്ധഗത, ശരിയായ സ്ഥാനമില്ലാത്തത്, ലയഭംഗം, താളം ഇല്ലാത്തത്—ഗായനത്തിലെ പത്തൊമ്പത് ദോഷങ്ങൾ. ഭാഗ്യവാന്മാർ മാധുര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ ഉയർച്ച ആഗ്രഹിക്കുന്നു.