അവശേഷിച്ച എല്ലാ വാസനകളും ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ആത്മാവിനെ അതുപോലെ നേടേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിച്ചു. മോക്ഷസാധനം പൂർത്തിയാക്കിയവനും എല്ലാ കര്മങ്ങളും നിര്വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞവനും പിന്നെ സ്വയം പിന്വാങ്ങുന്നു. ഏകത്വവും ഭേദവും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു, എന്നാല് അവനു ഭേദം അജ്ഞാനത്താല് മാത്രമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ആത്മാവിനും ബ്രഹ്മാവിനും ഉള്ള അഭേദത്വം ആരാണ് നിഷേധിക്കുക? ഇനി നിനക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് എന്താണ്, ചെറുതായാലും വലുതായാലും? നിന്റെ ഉപദേശത്തോടെ എന്റെ മനസ്സിലെ എല്ലാ മലിനതകളും നശിച്ചിരിക്കുന്നു. വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവർക്കും മനുഷ്യരിൽ രാജാവായവനെ സംബന്ധിച്ച് വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല. പരമാർത്ഥം വാക്കുകൾകൊണ്ട് പ്രാപിക്കാനാവില്ല, അതു അനുഭവിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള യോഗം, കേശിദ്വജാ, അക്ഷരനായവനേ, ഇതാ ഞാൻ ഉപദേശിച്ചു. അതിനുശേഷം രാജാവ് കേശിദ്വജൻ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്ക് പോയി. മനസ്സു മുഴുവനും ആവിഷ്കരിച്ച്, കൃഷ്ണന്റെ വിശാലമായ നഗരത്തിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ബ്രഹ്മാവായ വിഷ്ണുവിൽ അദ്ദേഹം ലയിച്ചു. ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചും, കര്മങ്ങൾ അനാസക്തിയായി ചെയ്തും, എല്ലാ അസന്തോഷവും നീക്കുന്ന പരിപൂര്ണതയെ അദ്ദേഹം പ്രാപിച്ചു. മൂന്നു തരത്തിലുള്ള ദുഃഖങ്ങൾക്കുള്ള പരിഹാരത്തിന് ഇനി ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് പറയണം? എന്നിരുന്നാലും, എന്റെ മനസ്സു ഇപ്പോഴും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്, അതിനെ സ്ഥിരതയിലാക്കാൻ എളുപ്പമല്ല. മഹാനായോനേ, മനുഷ്യൻ ഇതെങ്ങനെ സഹിക്കാം എന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയൂ. അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ, ഭാഗ്യശാലിയായ രാജാവിന്റെ കര്മങ്ങൾ ഓർത്ത് സന്തോഷത്തോടെ അവൻ സംസാരിച്ചു. ആ മഹാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടാൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ നിന്റെ മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിക്കും. ഭാരതം എന്ന പേര് ലഭിച്ച ദേശം മഹാത്മാവായ ഋഷഭനാണ് പ്രസിദ്ധമാക്കിയത്. അദ്ധേഹം ധർമ്മത്തോടൊപ്പം രാജ്യം ഭരിച്ച്, പിതാവിനെപ്പോലെ ജനങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാരത്തെ ധ്യാനിച്ച്, വിവിധ കര്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീട്, ആ ജ്ഞാനി രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, പുലസ്ത്യമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, സന്യാസിയായി, വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കാൻ സമർപ്പിച്ചു. പ്രതിദിനം രാവിലെ ശുദ്ധജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, നാരായണാ, ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു. പിന്നെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, സർവ്വലോകനാഥനായ വാസുദേവനെ ആരാധിച്ചു. പഴങ്ങൾ, പൂക്കൾ, തുളസിയിലകളും ശുദ്ധജലവും കൊണ്ടു ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, മഹാത്മാവേ, രാവിലെ സ്നാനം കഴിഞ്ഞ്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, നദീതീരത്തേക്ക് വെള്ളം കുടിക്കാനായി പോയി. വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ, അപ്രതീക്ഷിതമായി, ഒരു സിംഹത്തിന്റെ കുരൽ കേട്ട് ഭയന്ന അവൾ (കറുവിടുന്ന കാളമാനിനി) നദീതീരത്തേക്ക് ചാടി. ആഴത്തിലുള്ള ഒഴുക്കിൽ ആ കാളമാനിനി ഒഴുകിക്കൊണ്ടുപോയി, തിരകളിൽ മുങ്ങി. പ്രസവവേദനയോടെ അവളുടെ ശരീരം ഉയർന്നിരുന്നു. ആ കാളമാനിയെ നഷ്ടപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, രാജർഷി അതീവ ദുഃഖിതനായി. ദിനംപ്രതി, രാജാവ് ആ കാളമാനിയുടെ കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിച്ചു. ആശ്രമത്തിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള പുല്ല് ശേഖരിച്ച്, കുഞ്ഞിനെ പോഷിപ്പിച്ചു. രാവിലെ ദൂരത്തേക്ക് പോയി, വൈകിട്ട് തിരിച്ചെത്തി, കുഞ്ഞിനെ നോക്കി. ആ കാളമാനി ഇടയ്ക്ക് അടുത്തും ദൂരത്തും സഞ്ചരിക്ക곤 ചെയ്തു. രാജാവ് രാജ്യം, പുത്രന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ എന്നിവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ, ആ കാളമാനിയെ ഒരു പുള്ളിപ്പുലി തിന്നുകളഞ്ഞോ? കടുവയോ സിംഹമോ കൊല്ലുകയുണ്ടായോ? – എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.