ഈ ലോകം അസ്ഥിരമാണെന്ന്, ജ്ഞാനിയേ, ഇതിൽ പറയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ശക്തി എല്ലാം മറച്ചു നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അതിനെ ‘ക്ഷേത്രജ്ഞന്’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ജീവികളിൽ അതിന്റെ സാന്നിധ്യം വളരെ ചെറുതാണ്; അചല ജീവികളിൽ അതിന് കൂടുതൽ ശക്തിയുണ്ട്. പക്ഷികൾക്കിടയിൽ, പിന്നെ മൃഗങ്ങളിൽ, അതിന്റെ സ്വശക്തിയാൽ മൃഗങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉന്നതരാണ്. അവരിൽ പോലും, രാജാവേ, നാഗന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മറ്റു ദേവതകൾ എന്നിവരും അതിനേക്കാൾ ഉന്നതരാണ്. ഹിരണ്യഗർഭനും ഈ ശക്തിയോടെ ജീവികളിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ശക്തിയുടെ ഐക്യത്തിൽ, ആകാശം പോലെ, എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നു. ബുദ്ധിമതികൾ ‘സത്’ എന്നാ വിളിക്കുന്ന ബ്രഹ്മന്റെ അമര സ്വരൂപം, ഹരിയുടെ തനതായ സ്വരൂപം ഒഴികെ മറ്റൊരു വലിയ രൂപം ഇല്ല. തന്റെ ലീലയാൽ, ദൈവങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, മനുഷ്യർ എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അദ്ദേഹം നടത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അളവില്ലാത്തതും, എല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ സ്വഭാവമാണ്. തന്റെ സ്വയം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി, അതു എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, വിഷ്ണു മനസ്സിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടാൽ, യോഗികളിൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് ശുദ്ധതയുടെ ലക്ഷണമുള്ളതായാണ് അറിയേണ്ടത്. രാജാവേ, contemplation-ന്റെ മൂന്ന് അവസ്ഥകൾക്ക് അപ്പുറത്തുള്ളത്, യോഗികളുടെ മോക്ഷത്തിനാണ്. ദേവതകളിൽ തുടങ്ങി എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും അശുദ്ധത ഉണ്ടെന്ന് അറിയണം. അതാണ് ധാരണാ എന്നറിയേണ്ടത്—എന്ത് ഉറപ്പായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അതാണ് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത്. ശ്രദ്ധിക്കൂ: മനസ്സിന് ഒരു അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ ധാരണാ ഉണ്ടാകില്ല. അതിനാൽ, മനസ്സിൽ സുന്ദരവും, രൂപം നല്ല കണങ്ങൾ, വിശാലവും പ്രകാശമുള്ള നെറ്റി, ശംഖം പോലുള്ള കഴുത്ത്, ശ്രീവത്സം അടയാളമുള്ള വിശാലമായ ചുണ്ടു, എട്ട് ദീർഘമായ കൈകൾ, അല്ലെങ്കിൽ നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിക്കണം. ശുദ്ധമായ പീതാംബരം ധരിച്ച, പ്രകാശമുള്ള കങ്കണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ, ശാരംഗം, ശംഖ്, ഗദ, ഖഡ്ഗം കൈവശം വഹിക്കുന്ന, പ്രത്യക്ഷവും സാക്ഷാത് രൂപവുമുള്ള അദ്ദേഹത്തെ ധ്യാനിക്കണം. ധാരണാ അവിടെ ഉറച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ നില നിലനിൽക്കുന്നു. മനസ്സിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകാതെ തുടരുമ്പോൾ, അതിന് പൂർണ്ണത ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതണം. ശാന്തവും, നെറ്റിയിൽ യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച, കിരീടം, കങ്കണങ്ങൾ, മാല എന്നിവയില്ലാത്ത, ഭഗവാന്റെ രൂപം ധ്യാനിക്കണം. പിന്നീട്, ജീവശക്തി ഓരോ അംഗത്തിലും ഉറപ്പിച്ച് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത് ആണ്. രാജാവേ, ആദ്യ ആറു അംഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ധ്യാനം പൂർത്തിയാക്കുന്നു. മനസ്സിലൂടെ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഈ ധ്യാനത്തെ സമാധി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതുപോലെ, എല്ലാ വാസനകളും തീർന്നപ്പോൾ, ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കേണ്ടതാണ്. മോക്ഷം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ, എല്ലാ കര്മ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയവൻ പിന്വാങ്ങുന്നു. ഐക്യവും, വ്യത്യാസവും ഉണ്ടാകുന്നു; എന്നാൽ, അവനു വ്യത്യാസം അജ്ഞാനത്താൽ മാത്രം. ആത്മാവും ബ്രഹ്മനും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല എന്ന് സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത് ആരാണ് നിഷേധിക്കേണ്ടത്? നിനക്ക് ഇനി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനുണ്ടോ, ചുരുക്കത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ വിശദമായി? നിന്റെ ഉപദേശത്താൽ, എന്റെ മനസ്സിലെ അശുദ്ധികൾ എല്ലാം നശിച്ചു. വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരും മനുഷ്യരുടെ രാജാവിനെ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. പരമാർത്ഥം അറിഞ്ഞു കൈവരിക്കേണ്ടതാണ്, വാക്കുകൾകൊണ്ട് അതിലെത്താൻ കഴിയില്ല. മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള യോഗം പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, കേശിദ്വജാ, അക്ഷരമായവനെ. അവസാനം, രാജാവ് കേശിധ്വജൻ ബ്രഹ്മന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.