ഗംഗാ ലോകത്തിലെ ദുരിതങ്ങളെ അകറ്റുന്നവളാണ്; അതുകൊണ്ട് അവളെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം. ഈ രണ്ട്വയ്പ്പ് ഭക്തി ഇല്ലാത്തവൻ, ദ്വിജനേ, പാതാളത്തിലേക്കാണ് വീഴുന്നത്. ഗംഗയും മറ്റേയും എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി നേടിയിരിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നമായ ഈ രണ്ടും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ഭാവി കണക്കിലെടുത്ത്, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ പ്രശസ്തരാണ്. ഇവ ലോകക്ഷേമത്തിനായി സജീവമായിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, തുളസി ഭക്തിയും ഹരി ഭക്തിയും നിർമ്മലവും പുണ്യവുമാണ്. രക്ഷകനുണ്ടായിടത്ത്, മനുഷ്യർ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഗംഗയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് അവൾ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഫലം നൽകുന്നു. പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ, പരമസ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. അസുരസ്വഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഉയർന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. ഹേ സനത്കുമാര, സഗരൻ എന്ന മഹർഷിയെക്കുറിച്ച് ദയവായി പറയൂ. ബ്രാഹ്മണനേ, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമവും ഉത്തമവും പദം പ്രാപിച്ചു. അവൻ ഭൂമിയെ മുഴുവനും ധർമ്മപരമായി ഭോഗിച്ചു, സത്യത്തിനും ന്യായത്തിനും ഭക്തിയോടെ. അവൻ, മനുഷ്യരുടെ നാഥൻ, എല്ലാവരെയും അവരുടെ തന്നെ കർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ഭൂമിദേവന്മാരെ പശു, ഭൂമി, സ്വർണ്ണം, വസ്ത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ നൽകി സംതൃപ്തമാക്കി. മറ്റുള്ളവരുടെ ദു:ഖം നീക്കി, അവൻ തൃപ്തനായി കരുതി. ആ രാജ്യത്തിലെ ജനങ്ങൾ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, സനത്കുമാര. ഭൂമി ഉഴവില്ലാതെ തന്നെ ഫലങ്ങളും പൂക്കളും നൽകി. അധർമ്മം നീങ്ങിയപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ ധർമ്മം കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, വലിയ ഗർവവും അസൂയയും നഷ്ടം മൂലമായും ജനിച്ചു. "എനിക്ക് പുറമെ, മഹാ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തവനായി, ആരാണ് ആദരത്തിന് അർഹൻ?" എന്നത് അവന്റെ മനസിൽ ഉയർന്നു. അവൻ വേദങ്ങളുടെയും വേദാംഗങ്ങളുടെയും സാരത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും, നൈതികതാ ശാസ്ത്രത്തിൽ വിദഗ്ധതയും നേടിയവനാണ്. ഇങ്ങനെ, അതികം ഗർവമുള്ളവരുടെ നേരെ മറ്റുള്ളവരിൽ അസൂയ ഉയരുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങൾ ഒരാളിൽ ഉണ്ടായാൽ, അവൻ നിശ്ചിതമായും നാശത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണ്ടായാലും ദോഷം വരും; എല്ലാം ഒരുമിച്ച് വന്നാൽ എങ്ങനെ? കലഹം സ്വന്തം ശരീരത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും എല്ലാ സമൃദ്ധിയും തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനെ, ധർമ്മജ്ഞനേ, കാട്ടിൽ കാറ്റോടൊപ്പം ചേർന്ന തീയോട് ഉപമിക്കാം. കഠിനമായ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലോകത്തും അതിന് ശേഷം വന്ന ലോകത്തും സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല. പ്രിയപ്പെട്ടവരും കുട്ടികളും ബന്ധുക്കളും പോലും ശത്രുക്കളാകാം. അവൻ തന്റെ സമ്പത്തിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന അകത്തായാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമം കണ്ടപ്പോൾ, ദുഷ്ടചിത്തനുള്ളവൻ അസൂയയോടെ മാറുന്നു. ദോഷം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, continually, ഒരാൾ അസൂയയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ. ഹൈഹയരും താലലജംഗങ്ങളും മറ്റുള്ളവരും ശക്തമായ ശത്രുക്കളായി മാറി. ആരെയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന്റെ ഭാഗ്യവും കുറയുന്നു. നാരായണേ, ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥൻ ദയയോടെ നോക്കുന്നവരെ, മാധവന്റെ കൃപയിൽ പെടുന്നവർ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, പ്രശംസനീയരായിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ സംശയമില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ജീവികളിൽ ശത്രുത്വം ഉണ്ടെങ്കിൽ. ആ വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ മംഗള കാര്യങ്ങളും, സനത്കുമാര, നശിക്കുന്നു. സമ്പത്ത്, ധാനം, ഭൂമി എന്നിവ അവനിൽ നിന്ന് പോകുന്നു. ദു:ഖങ്ങൾ ഉറപ്പായും ഉയരുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഗർവം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്.