ഭോഗാസക്തി ഉപേക്ഷിച്ചവർക്കു സ്വർഗം പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമില്ലെന്ന് പറയുന്നു. ധർമ്മം അനുസരിച്ച് വനവാസം ചെയ്യുന്നവർ, വിശുദ്ധ സ്ഥലങ്ങളിൽ, നദിയുടേയും ഉറവിടങ്ങളിലേയും, ഭക്തർ സന്ദർശിക്കുന്ന കാടുകളിലേയും, മാനം, കാട്ടുപന്നി, കാട്ടുപോത്ത്, കടുവ, ആന എന്നിവയുടെ ഇടയിൽ, തപസ്സുകൾ ചെയ്യുന്നു. അവൻ വനം ചുറ്റി, കാടുകൾ സന്ദർശിച്ച്, അഗ്നിക്കുരി, ദർഭ, പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച്, ശീതം, ചൂട്, കാറ്റ് എന്നിവ സഹിച്ച്, തപസ്സിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ പതിപ്പിച്ച്, ഉണങ്ങിയ മാംസം, രക്തം, ചർമ്മം, അസ്ഥി എന്നിവയുമായി, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ആത്മശക്തിയിൽ ശരീരം താങ്ങുന്നു. അവൻ അഗ്നിപോലെ, ദോഷങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ച്, അതികഠിനമായ ലോകങ്ങൾ പോലും ജയിക്കുന്നു. മണ്ണ്, കല്ല്, പൊൻ എന്നിവയെ സമദൃഷ്ടിയോടെ കാണുന്നു; മൂന്നു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾക്കുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളിൽ മനസ്സ് അസക്തമാണ്. സ്നേഹിതൻ, ശത്രു, അന്യൻ എന്നിവരെ സമദൃഷ്ടിയോടെ കാണുന്നു; സ്തിരജാതികൾ, അണ്ഡജാതികൾ, ഗർഭജാതികൾ, സ്രവജാതികൾ എന്നിവയോടും വാക്ക്, ചിന്ത, പ്രവർത്തി എന്നിവയിലൂടെ ദോഷം ചെയ്യാറില്ല. വീടില്ലാതെ, മലയുടെ കയറ്റങ്ങൾ, നദിയുടേ തീരങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങളുടെ വേരുകൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്കും, നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ച്, കോപം, അഹങ്കാരം, ലോഭം, മായ, ദു:ഖം, ചതിയ, അപവാദം, ഗർവ്വം, ഹിംസ — ഇവയൊന്നും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. അവനിൽ നിന്നു യാതൊരു ജന്തുവിനും, യാതൊരു സ്ഥലത്തും ഭയം ഉരുണ്ടുവരില്ല. ബ്രാഹ്മണൻ, ഭിക്ഷയിൽ ലഭിച്ച ഹവികൾ അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, പിതൃലോകത്തിലേക്കു പോകുന്നു. ഇന്ധനം ഇല്ലാത്ത അഗ്നിയുടെ പോലെ, ശാന്തനായ ദ്വിജൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഒരാൾ ചോദിക്കുന്നു: "ഞാൻ ഇതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി പറയണം." ആ പരമോന്നത ലോകം, പുണ്യവും, സുരക്ഷിതവും, ആഗ്രഹിക്കാവുന്നതുമാണെന്ന് പറയുന്നു. അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ ലോഭവും മായയും ഇല്ലാതെ, അശാന്തതയില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. മരണവും ശരിയായ സമയത്ത് മാത്രമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; രോഗങ്ങൾ അവരെ ബാധിക്കാറില്ല. അവിടെ മറ്റാരെയും കൊല്ലാറില്ല; സമ്പത്തിനെ കുറിച്ച് അതിശയിപ്പിക്കാറില്ല. അവിടെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി ഫലങ്ങൾ നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്നു. ചിലർ എല്ലാ ഭോഗങ്ങളിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പൊൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. ചിലർ വലിയ പ്രയാസത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. ചിലർ സന്തോഷവാന്മാരും, ചിലർ ദു:ഖിതരും; ചിലർ ദരിദ്രരും, ചിലർ സമ്പന്നരുമാണ്. സമ്പത്ത് കൊണ്ടുള്ള ലോഭം, അജ്ഞന്മാരെ മയക്കുന്നു — പുല്ലിനോടുള്ള മോഹംപോലെ. ചതിയും, കള്ളം, അപവാദം, ഈര്ഷ്യ — ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നവന്റെ തപസ്സിന് കുറവുണ്ടാകും. ഇവിടെ, ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അനേകം ആശങ്കകൾ ഉണ്ട്. നല്ല പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ദു:ഖം. യജ്ഞവും, തപസ്സും വഴി ശുദ്ധരായവർ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവിടെ പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ അവിടെ ജനിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർ, ആയുസ്സ് തീർന്നവരെ, ഭൂമിയിൽ തന്നെ നശിക്കുന്നു. അവർ ഇവിടെ തന്നെ ചുറ്റി, ഉയർന്ന ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നില്ല. ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലേക്കുള്ള പാത അറിയുന്നു. ലോകത്തിലെ ധർമ്മം, അധർമ്മം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ ജ്ഞാനിയാണ്. "തപസ്സിന്റെ ഉടമ, ആത്മാവിനെ കുറിച്ച്, അതിന്റെ സ്വഭാവം എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ," എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. "പ്രിയമേ, ഞാൻ നിന്നെ പരമാനന്ദത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കും," എന്ന് മറുപടി നൽകുന്നു. അതറിയുന്നതിലൂടെ, ഈ ലോകത്തിൽ തന്നെ ഒരാൾ സന്തോഷവും ആനന്ദവും പ്രാപിക്കും. ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഗ്നി — ഈ അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങൾ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതും, അതിൽ തന്നെ വീണ്ടും ലയിക്കുന്നതുമാണ്. കുര്മം (ആമ) തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി വലിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ, ഈ മഹാഭൂതങ്ങൾ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉത്ഭവമാണ്. ശബ്ദം, കാത്, മൂന്ന് നാഡികൾ — ഇവ ആകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. രൂപം, കണ്ണ്, മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ദഹനം — അഗ്നിയുടെ ഗുണങ്ങൾ. ഗന്ധം, മൂക്ക്, ശരീരം — ഈ മൂന്ന് ഭൂമിയുടെ ഗുണങ്ങൾ. ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും — ഭാരതവംശജ, അവയൊക്കെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ഇങ്ങനെ, ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയും, ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവവും, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും, സത്യസന്ധമായ തപസ്സും, ശുദ്ധതയും, ഉന്നതലോകങ്ങളിലേക്കുള്ള പാതയും, എല്ലാം പ്രതിപാദിക്കുന്നു.