ശരീരശുദ്ധി പാലിക്കുന്നതിൽ അശ്രദ്ധയുണ്ടെങ്കിൽ, ആ വ്യക്തി പാപത്തിൽ വീഴുന്നു എന്നതാണു ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അത്തരം ശാരീരിക പാപങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടാൽ, അതിനുശേഷം പന്ത്രണ്ട് ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ പകുതി മാസത്തോളം ഉപവാസം പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെ, രണ്ടുതവണ ചന്ദ്രായണ വ്രതം ആറു മാസത്തോളം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്. ഈ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ ജ്ഞാനത്തോടെയും, ബന്ധത്തിന്റെ ക്രമത്തോടെയും മൂന്ന് വിധങ്ങളിൽ വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ഒരു പൂച്ച, ആട്, നായ, അല്ലെങ്കിൽ കോഴി കൊല്ലുന്നപക്ഷം, അതിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം പ്രത്യേകം പറയുന്നു. ആനയെ കൊല്ലുന്നവനു ജത്പകൃച്ച്ര വ്രതം നിർബന്ധമാണ്; പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവനു പാരക വ്രതം നിർബന്ധമാണ്. കുടി, ഉറക്കം, ഇരിക്കൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിലും, പൂക്കൾ, വേരുകൾ, ഫലങ്ങൾ, ഉണങ്ങിയ മരങ്ങൾ, പുല്, മരങ്ങൾ, പഞ്ചസാര എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, തിതിഭ, ചക്രവാക, ഹംസ, കരണ്ടവ, തുതിക, കാക്ക, കൊക്ക്, ഡോൾഫിൻ, ആമ തുടങ്ങിയ പക്ഷികളെ കൊല്ലുമ്പോൾ, അതിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം പ്രജാപത്യ വ്രതം ആണെന്ന് പറയുന്നു. ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ, വന്ധ്യ, മൂത്രം, മല എന്നിവ സ്പർശിച്ച ഭക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം കഴിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ മാസവതിയിലോ, ചണ്ഡാലനെയോ, മഹാപാപിയെയോ സ്പർശിച്ചാൽ, വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പോലും, സ്നാനം ചെയ്യണം; അതുപോലെ, ഉണക്കിയ നെയ്യും കഴിക്കണം. അജ്ഞാനത്തിൽ, ഭക്ഷണ സമയത്ത് ഇവരിൽ ആരെയെങ്കിലും സ്പർശിച്ചാൽ, അപ്പോഴുള്ള ഭക്ഷണം വമിക്കണം, സ്വന്തം ശരീരം സംരക്ഷിക്കണം, പിന്നെ ഉപവാസം വേണം. സ്നാനത്തിൽ, ദാനത്തിൽ, ജപത്തിൽ, ഭക്ഷണത്തിൽ ഇവയെ സ്പർശിച്ചാൽ, അത്തരം ശുദ്ധി നിർബന്ധമാണ്. വ്രതം പാലിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അഗ്നി ചാരവും കേട്ടാൽ, അതുപോലും ശുദ്ധി വേണം. പാപങ്ങളിൽ, ദ്വിജന്മാരെയും ദേവതകളെയും അപമാനിക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ പാപമാണ്. മഹാപാപങ്ങളുമായി തുല്യമായ ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ മഹർഷിമാർ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, നാരായണനിൽ ഭക്തിയോടെ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്നവർ, ആസക്തി ഇല്ലാതെ, പശ്ചാത്താപം ഉള്ളവർ, മഹാപാപം ചെയ്താലും, എല്ലാ പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, മനസ്സു നാരായണന്റെ വിശുദ്ധ രൂപത്തിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ഓർമ്മിച്ചാലും, ആരാധിച്ചാലും, ധ്യാനിച്ചാലും, വന്ദിച്ചാലും, ഹരിയെ ആരാധിച്ചാലും, വിഷ്ണുവിനെ ഒരു തവണ പോലും ഓർമ്മിച്ചാലും, ആ പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കുന്നു. മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നത് വളരെ ദുഷ്കരമാണ്, മഹർഷികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ നാരദാ. അതുകൊണ്ടു, ഈ അപൂർവമായ മനുഷ്യജീവിതം, മിന്നൽ പോലെ ക്ഷണികമായതായതിനാൽ, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങി, മനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധി ഉരുത്തിരിയുന്നു. മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ശാശ്വത ലക്ഷ്യങ്ങൾ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയാണ്. മക്കൾ, ഭാര്യ, വീട്, ഭൂമി, ധനം, ധാന്യം എന്നിവയുടെ പിൻതുടരൽ, ആഗ്രഹം, കോപം, ലോഭം, മോഹം, അഭിമാനം എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ തൊഴിൽ പ്രവർത്തനങ്ങളും വിട്ട്, ജനാർദനനെ ആരാധിക്കുക. മരണവും വൃദ്ധാവസ്ഥയും വരുന്നതുവരെ, ഈ നശ്വരമായ ശരീരത്തിൽ വിശ്വാസം വെക്കരുത്. ശരീരം മരണത്തിന് അടുത്തതായതിനാൽ, അഭിമാനം ഉപേക്ഷിക്കണം. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ജനാർദനനെ ആരാധിക്കണം. മഹാപാപം ചെയ്തവനും, വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ, അവയുടെ അംഗങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ എന്നിവയേക്കാളും, വേദങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, തീർത്ഥാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം എന്ത് പ്രയോജനമുണ്ട്? ഈ രീതിയിൽ, ശുദ്ധിയുടെയും, പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെയും, ഭക്തിയുടെയും, മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഉത്തമ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെയും, നാരായണനിൽ ഭക്തിയോടെ ഏകാഗ്രതയോടെ മനസ്സു ആകുന്നു എന്നതിന്റെ മഹത്വം പ്രസ്താവിക്കുന്നു.