ദ്വിജന്മാരിൽ ചിലർ ദൂരെയുള്ള അഗ്നിയെ ആരാധനയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു. അർഹരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളാൽ, രുചികരമായ വിഭവങ്ങളാൽ, ചവറ്റാനും രുചിക്കാനും അനുയോജ്യമായ മറ്റും നൽകിയാണ് ആദരിക്കേണ്ടത്. "മഹാത്മാക്കളായ സർവ്വദേവതകൾ ഇവിടെ വന്നു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ" എന്നു ആഹ്വാനം ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ ദേവതകൾക്കായുള്ള ഒരു സ്തുതിഗാനം പാരായണം ചെയ്യാം. അജഢമായും സാകാരമായും ഉള്ള പിതൃദേവതകൾക്ക്, അവരുടെ ദീപ്തി ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കു, ആദരപൂർവം നമസ്കരിക്കണം. നാരായണഭക്തിയോടെ പിതൃദേവതകളെ സ്തുതിച്ചശേഷം, ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. അവർക്കു ചേതും തേനും മാംസാദികളും മറ്റു അനുചിതമായ വിഭവങ്ങളും അർപ്പിക്കണം. ശ്രാദ്ധത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ പാത്രം സ്വീകരിക്കാതെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ സ്പർശിച്ചാൽ, ആ സമയത്ത് വിശ്വാസപൂർവം കര്മ്മം നിർവഹിക്കുന്നയാൾ രക്ഷോഘ്നം, വൈഷ്ണവം, പ്രത്യേകിച്ച് പൈതൃകം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം. കൂടാതെ ത്രിമധു, ത്രിസുപർണ്ണം, പവമാനം, യജുസ് മന്ത്രങ്ങൾ, ഇതിഹാസങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, ധർമശാസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയും പാരായണം ചെയ്യണം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം, ശേഷിച്ച വിഭവങ്ങൾ യുക്തമായി വിതറി, സ്വയം നന്നായി കാലുകഴുകി ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. പരിപ്പുവടിയും അക്ഷയജലവും ഉപയോഗിച്ച് സ്വസ്തിവിധി നിർവഹിക്കണം. പാത്രം നീക്കാതെ സ്വസ്തിവിധി ചെയ്യുന്ന ദ്വിജന്മാർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്. "ദാതാക്കൾ സുഖിക്കട്ടെ" എന്നൊക്കെയുള്ള സ്മൃതി വാക്യങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം. കഴിവനുസരിച്ച് പാനസുപാരി, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ എന്നിവയോടുകൂടി ദാനം നൽകണം. "വാജേവാജേ" എന്ന ഋക് മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പിതൃദേവതകളെയും ദേവതകളെയും വിശ്രമിപ്പിക്കണം. അതുപോലെ തന്നെ സ്വവേദപാരായണം കുറേ സമയം ഒഴിവാക്കണം. ഭാര്യയോ പുത്രനോ ഇല്ലാത്തവൻ സ്വർണ്ണം ഉപയോഗിച്ച് ആമശ്രാദ്ധം നടത്തണം. ജ്ഞാനികൾ പൈതൃക മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നിർവഹിക്കണം. ശരിയായി സ്നാനം ചെയ്ത്, തിലവും ഇലകളും വിധിപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം. "ഞാൻ ദരിദ്രനാണ്, വലിയ പാപിയാണു" എന്നുപറയുന്ന ജ്ഞാനി, അങ്ങനെയുള്ള കുടുംബം നശിക്കുകയും ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവർക്ക് അവരുടെ വംശം നിലനിൽക്കും, സമൃദ്ധിയുണ്ടാകും. സർവ്വലോകനാഥനായ ഭഗവാൻ തൃപ്തനാകുമ്പോൾ എല്ലാ ദേവതകളും സന്തുഷ്ടരാകും. യക്ഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഹരിയായ ശാശ്വതനുമൊക്കെ സന്തോഷിക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ദാതാവും അനുഭവിക്കുന്നവനും എല്ലാം വിഷ്ണുവാണ്; എല്ലാം വിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; വേറൊന്നുമില്ല. ദേവതകൾക്കും പിതൃദേവതകൾക്കും അർപ്പിതമായ ഹവിയുടെ അനുഭോക്താവായ ഭഗവാൻ അപരിമിതസ്വരൂപനാണ്. വിഷ്ണു തന്നെ കർത്താവും കര്മ്മത്തിന്റെയും കാരണം തന്നെയാണ്; എല്ലാം വിഷ്ണുവാണ്. ഇങ്ങനെ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ പാപം ഉടൻ നശിക്കും. പിതൃദേവതകൾ സന്തുഷ്ടരായി, ആ വംശം വളരും. ഹേ നാരദാ, കര്മ്മഫലസിദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കാമെന്ന് ഇനി ഞാൻ പറയുന്നു. തിഥി നിർണ്ണയിക്കപ്പെടാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ചെയ്ത കര്മ്മങ്ങൾ ഫലപ്രദമാകില്ല. അമാവാസ്യയും തൃതീയയും വ്രതത്തിനും ഉപവാസത്തിനും അനുയോജ്യമായ ദിവസങ്ങളാണ്. നാഗനക്ഷത്രം ചേർന്ന ഷഷ്ഠിയും ശിവനക്ഷത്രം ചേർന്ന സപ്തമിയും വിശേഷമായ ദിനങ്ങളാണ്.