ഭക്തൻ, ശ്രീലക്ഷ്മീനാരായണന്റെ ഒരു പ്രതിമ നിർമ്മിച്ച് അതിന്റെ മുകളിലായി ഭക്തിപൂർവ്വം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടു, അർപ്പണങ്ങൾ, വിഭവങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ എന്നിവയാൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, സമർപ്പിതചിത്തത്തോടെ ആരാധന നടത്തണം. അതിന്റെ പിറകെ, അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതത്തിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, മുൻപുപോലെ തന്നെ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം. ശേഷിച്ചു, തനിക്കാവുന്നശേഷം, സത്യസന്ധതയോടും ആത്മസംയമനത്തോടും കൂടെ ബ്രാഹ്മണരെ അന്നദാനം ചെയ്യണം. പതാകാരോഹണ ചടങ്ങിൽ, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ യജ്ഞം യഥാവിധി നിർവ്വഹിക്കണം. ഇവിടെ, പുത്രന്മാരോടും ഭാര്യമാരോടും മുമൂക്ഷുക്കളായ മക്കളോടും കൂട്ട് അത്തഹസങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ഭക്തൻ, യോഗികൾക്കുപോലും പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും. ഈ കര്മ്മം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും, മഹാപുണ്യഫലവും, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രീതിയും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ബ്രഹ്മാദിമാരാൽ പോലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കര്മ്മത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; പതാകാരോഹണത്തിനും ഇതേ ഫലം ലഭിക്കും. പതാകാരോഹണത്തിന് പകരമായി, തുളസീ സേവനമോ ശിവലിംഗാരാധനയോ ചെയ്താലും സമഫലം ലഭിക്കും. 'പതാകാരോഹണം' എന്ന ഈ കര്മ്മം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇനി ഈ കര്മ്മങ്ങളുടെ ക്രമം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ആദ്യം, ദന്തധാവനം ചെയ്ത്, ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശരീരശുദ്ധിയോടെ, ബ്രാഹ്മണൻ നാരായണൻ മുമ്പിൽ നില്ക്കണം. നിത്യകര്മ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചശേഷം, വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം. പതാകാരോഹണ ചടങ്ങിനിടയിൽ നാണ്ടീശ്രാദ്ധം നിർവഹിക്കരുത്. അതിന് ശേഷം, സൂര്യൻ, ഗരുഡൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവരെയും പ്രത്യേകിച്ച് മഞ്ഞൾ, ദ്രാക്ഷ, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ശ്വേതപുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ആരാധിക്കണം. വീട് സംസ്കരിച്ച്, അവിടെ ഘടം സ്ഥാപിച്ച്, നെയ്യും മറ്റു ഹോമദ്രവ്യങ്ങളും ക്രമീകരിക്കണം. ആദ്യം പുരുഷസൂക്തം, വിഷ്ണുസ്തുതികൾ, ഈരാവതീ തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം. പിന്നെ സോമം, ഗാവ്, ഉഷസ്സി എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. രാത്രി മുഴുവനും ഹരിയുടെ വിശുദ്ധ സാന്നിധ്യത്തിൽ ജാഗരണമിരിക്കണം. മുന്പുപോലെ തന്നെ സുഗന്ധങ്ങൾ, പൂക്കൾ എന്നിവയാൽ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണം. ക്ഷേത്രത്തിൽ, പതാകയുടെ കീഴിൽ, നൃത്തം, ഗാനം, പാരായണം എന്നിവ നടത്തി സമയം ചെലവഴിക്കണം. പതാക ഉറപ്പിച്ച്, ദണ്ഡത്തിൽ ചേർത്തു സ്ഥാപിക്കണം. ഹരിയെ, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, കാബ്യങ്ങൾ, മറ്റും അർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കണം. ശേഷം, ദേവനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം ഈ സ്തുതിപാഠം പാരായണം ചെയ്യണം: "ഹൃഷീകേശ, മഹാപുരുഷ, പ്രാചീനപുരുഷ, നമസ്കാരം. ലയവും സ്വയം സംഭവിക്കുന്ന കേശവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. യോഗികൾക്കു പോലും കാണാനാവാത്ത, ജ്ഞാനസുരൂപനായ അവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഭൂമി അവന്റെ പാദമായി മാറി; ലോകസുരൂപനായ അവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഋക്, സാമ, യജുർവേദങ്ങൾ അവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ബ്രഹ്മസുരൂപനായ അവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. അവന്റെ ഉരസ്സിൽ നിന്ന് വൈശ്യർ ജനിച്ചു, പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രർ ഉദിച്ചു. ശുദ്ധവും നിർമലവും, അന്യോന്യവുമില്ലാത്തവുമാണ് അവന്റെ സ്വഭാവം. ഭക്തികൾക്കു പ്രിയനായ വിഷ്ണുവിൽ, ഭക്തിയാൽ പ്രാപ്യനായവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. സൂക്ഷ്മവും സ്ഥൂലവുമായ എല്ലാം അവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നു; എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും മുഖം തിരിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഗുണരഹിതനും പരമാത്മാവുമായ സൂക്ഷ്മനിൽ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു. യോഗേശ്വരന്മാർ എല്ലാകാരണങ്ങളുടെയും കാരണമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഗുണരഹിതനായ പരമാത്മാവ് വിഷ്ണു എന്നോട് ദയചെയ്യട്ടെ." ഇങ്ങനെ പതാകാരോഹണ ചടങ്ങും അതിന്റെ അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങളും നിർവ്വഹിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഫലമായി ഭക്തൻ പാപമുക്തനായി, വിഷ്ണുപ്രീതി പ്രാപിച്ച്, പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.