മഹർഷേ, മനുഷ്യൻ സ്വയം തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും പാപികളിൽ അത്യുന്നതനുമാകുന്നു. വേദജ്ഞന്മാർ അവനെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അവൻ കാമധേനുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് കഴുതയുടെ പാലിന് വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്നവനുപോലെയാണ്. ബ്രഹ്മാദികളായ ദേവന്മാരും സ്വഭോഗങ്ങളുടെ നഷ്ടം ഭയപ്പെടുന്നു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ദേവന്മാർക്കും പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും എല്ലാ കര്മ്മഫലങ്ങളും നൽകുന്നതുമായത് Hariയുടെ അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്. ഈ മൂന്നുലോകങ്ങളിലും അത്തരം ഒരാളൊന്നുമില്ല. Hari മനുഷ്യരൂപത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഭക്തിയോടെ Hariക്ക് അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം അക്ഷയമായിരിക്കുന്നു. "Hari എനിക്ക് തൃപ്തനാകട്ടെ" എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച് സദ്ഗുണ്യകർമ്മങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. കര്മ്മഫലത്തിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തുന്നു. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ആശ്രമാനുസൃതമായി ത്യാഗം ആഗ്രഹിച്ചാൽ അക്ഷയസ്ഥിതിയിലേക്കെത്തും. സ്വധർമ്മം പാലിക്കാത്തവനെ ജ്ഞാനികൾ പതിതനായി വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭക്തിയുള്ള അത്തരം വ്യക്തിക്ക്, നാരദാ, വിഷ്ണു പ്രീതനാകുന്നു. പക്ഷേ, പാപികളായവർ ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നവരെ വരെ പാകപ്പെടുന്നു. വാസുദേവനിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായ ജ്ഞാനവും മാർഗ്ഗവുമാണ് ഉത്തമം. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് പുല്ല് വരെ, ഇതിന് പുറമേ വേറൊന്നും ഇല്ല. ആ മഹാത്മാവ് തന്നെയാണ് ഈ സകലവും; അവനെക്കാൾ വേറൊന്നും സവിശേഷമായി ഇല്ല. ആ ദൈവദൈവത്വംകൊണ്ട് ഈ അത്ഭുതലോകം ആവിഷ്ടമാണ്; ആ ദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കണം. വിശ്വാസംകൊണ്ടു സകലവും സാധ്യമാണ്; വിശ്വാസംകൊണ്ടു Hari പ്രീതനാകുന്നു. വിശ്വാസമില്ലാത്ത കര്മ്മങ്ങൾ വിജയിക്കാറില്ല, അവ അന്ധകാരമാണ്. അതുപോലെ, ഭക്തിയാണ് സകലസിദ്ധികളുടെ പരമകാരണം. അതുപോലെ, ഭക്തിയാണ് സകലസിദ്ധികളുടെ ജീവൻ. അതുകൊണ്ട്, ഭക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് എല്ലാകാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കണം. വിശ്വാസംകൊണ്ടു ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാകുന്നു; വിശ്വാസമുള്ളവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഭക്തിയില്ലാത്തവനിൽ ഭഗവാൻ Hari പ്രീതനാവില്ല. ഭക്തിയില്ലാതെ, സമ്പത്തിനെ നശിപ്പിക്കാൻ മാത്രം എന്തെങ്കിലും നൽകുന്നത് ഫലപ്രദമല്ല. ഭക്തിയില്ലാതെ അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമം ചിതയിൽ ഇട്ടുപോകുന്ന അഹുതിപോലെയാണ്. അത്തരം കര്മ്മങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ശാശ്വതഫലങ്ങൾ നൽകുന്നില്ല. ഭക്തിയില്ലാത്തതെല്ലാം ഫലരഹിതമാണ്, ബ്രാഹ്മണാ. അങ്ങനെയുള്ളവർ, അജ്ഞാനികൾ, ലോകപരമായ വിഷം കുടിക്കുന്നവരുപോലെയാണ്. ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരോടുള്ള സാന്നിധ്യവും Hariയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും ക്ഷമയും—ഇതെല്ലാം ഭക്തിയില്ലെങ്കിൽ ഫലപ്രദമല്ല, ബ്രാഹ്മണാ; അത്തരം ആളുകൾക്ക് Hari ദൂരമാണ്. കൃത്രിമമായി കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും, ധർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും Hari വളരെ ദൂരമാണ്. അത്തരം ആളുകൾ കുഴിയാനയുടെ കുപ്പായംപോലെ ഉശിരെടുക്കുന്നവരാണ്—ശ്വാസം എടുക്കുന്നു, പക്ഷേ സജീവരല്ല. ബ്രാഹ്മണപ്രിയനേ, വിജയമാര്ജ്ജിക്കുന്നത് വിശ്വാസമുള്ളവർക്കാണ്, അതല്ലാതെ അല്ല. അത്തരം വ്യക്തി വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു, മഹർഷികൾ കാണുന്ന അതേ ലോകം. Hariയിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തുന്നു. തനിക്കു അനുയോജ്യമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും Hariയെ ആരാധിക്കുന്നു.