ഭാരതം എന്ന പേരിലുള്ള ഈ ദേശം സകല കര്മ്മഫലങ്ങള്ക്കും ദാതാവാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ഇവിടെ ഓരോരുത്തരും അനുഭവത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും സമ്പത്തിന്റെയും ക്രമം പ്രകാരം ഫലങ്ങള് ലഭിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഈ ഫലങ്ങള് മറ്റിടങ്ങളില് ജീവികള് അനുഭവിച്ച് ക്ഷയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്, സമാഹരിച്ച മഹാപുണ്യം അവിനാശിയും ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമാണ്. മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമായി നമുക്ക് ഒരിക്കല് പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്താന് സാധിക്കും. അപ്പോഴാണ് ലോകനാഥനായ ദൈവത്തെ, ശാശ്വതാനന്ദത്തെയും ക്ളേശരഹിതത്വത്തെയും നാം പ്രാപിക്കുന്നത്. നാരദാ, ഈ മൂന്നു ലോകത്തും അവനോട് തുല്യനായവന് ആരുമില്ല. ശുദ്ധരായാലോ അശുദ്ധരായാലോ മഹാന്മാരെ ദേവതകള്ക്ക് അറിയാന് സാധിക്കും. വിഷ്ണുഭക്തരുടെ അന്നശിഷ്ടം സ്വീകരിക്കുന്നവന് പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. അഹിംസാദിവൃത്തികള് പിന്തുടരുകയും ശാന്തനായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠരായവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാജീവരാശികള്ക്കും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ദേവതകള്ക്ക് ആരാധ്യനാണ്. അസൂയയില്ലാതെയും ശുദ്ധനും ദക്ഷനുമായവനും ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് അര്ഹനാണ്. വേദങ്ങളിലെ ചർച്ചകളോട് എപ്പോഴും ഭക്തിയുള്ളവന് പാപികളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനാണ്. എല്ലാം ബ്രഹ്മമാണെന്ന് കാണുന്നവനേക്കാള് നമ്മുടെയോ മറ്റുള്ളവരുടെയോ കാര്യത്തില് കൂടുതല് പറയാനാവില്ല. സ്വത്ത് സംബന്ധമായി ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്തവന് ദേവന്മാരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് അര്ഹനാണ്, നാരദാ. മറ്റുള്ളവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവന് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്നു. സദാചാരമുള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവനും ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠരായവരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് അര്ഹനാണ്. ഭാരതഭൂമിയില് ഞങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നവന് മാത്രം ദുഷ്ടനും മോഹിതനുമാണ്; അവനേക്കാള് അജ്ഞാനി വേറെയില്ല. അമൃതം നിറഞ്ഞ പാത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് വിഷം നിറഞ്ഞ പാത്രം തേടുന്നതുപോലെയാണ് അവന്റെ പ്രവൃത്തി. അവന് തന്നെ തന്നെ നശിപ്പിക്കുകയും പാപികളില് ശ്രേഷ്ഠനാവുകയും ചെയ്യുന്നു, മഹാമുനിയേ. വെദജ്ഞര് അവനെ സകലരിലെയും ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ആനന്ദം നല്കുന്ന കാമധേനുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് കഴുതയുടെ പാല് തേടുന്നതുപോലെയാണ് അവന്റെ അവസ്ഥ. ബ്രഹ്മാവു മുതലായവരും സ്വാനുഭവം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തിലാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ. ദേവന്മാര്ക്കു പോലും പ്രാപിക്കുവാന് അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ളതും കര്മ്മഫലങ്ങള് നല്കുന്നതുമായത് ഇവിടെയുണ്ട്. ഈ മൂന്നു ലോകത്തും അവനുപോലൊരുവന് ഇല്ല. ഹരിഃ മനുഷ്യരൂപത്തില് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നതില് സംശയമില്ല. ഹരിക്ക് ഭക്തിയോടെ അര്പ്പിച്ച കര്മ്മഫലങ്ങള് അനശ്വരമായതായാണ് ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. 'ഹരി എന്നില് തൃപ്തനാകട്ടെ' എന്ന ഭാവത്തോടെ സത്കര്മ്മങ്ങള് അര്പ്പിക്കണം. കര്മ്മഫലങ്ങളില് ആസക്തിയില്ലാത്തവന് പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തുന്നു. യഥാശ്രമം ത്യാഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് അവിനാശിയായ അവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു. സ്വാശ്രമത്തില് ശിഷ്ടാചാരമില്ലാത്തവനെ ജ്ഞാനികള് പാതിതനായവനെന്ന് വിളിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഭക്തിയുള്ളവനായി ജീവിക്കുന്നവന് വിഷ്ണു തൃപ്തനാകുന്നു, നാരദാ. അത്തരം ആളുകള് ഭയാനകമായ നരകത്തില് ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനില്ക്കുന്നവരെ cook ചെയ്യപ്പെടുന്നു. വാസുദേവനില് കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും മാര്ഗവും ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. ബ്രഹ്മാവു മുതല് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം അവനല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. ഈ വിശ്മയജനകമായ ലോകം അവനാല് പരിപൂര്ണമാകുന്നു; അതു കൊണ്ട് ദേവദേവനായ അവനോട് ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കണം. വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ് എല്ലാം സാധ്യമാകുന്നത്; വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ് ഹരി തൃപ്തനാകുന്നത്. വിശ്വാസമില്ലാത്ത കര്മ്മങ്ങള് വിജയിക്കില്ല, ദ്വിജന്മാരേ; അതൊക്കെയാണ് അന്ധകാരമായത്.