ಏಭಿಃ ಪುತ್ರೈರಿದಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್
ಈ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಸೇರಿ ಈ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿದೆ.
ತಪಶ್ಚ ಸತ್ಯಮಿತ್ಯೇವಂ ಲೋಕಾಃ ಸತ್ಯೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಾಃ
ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವೇ ಲೋಕಗಳು ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿವೆ.
ಮಹಾತಲಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ತತೋ ಽಧಚ್ಚ ರಸಾತಲಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಮಹಾತಲ ಇದೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ರಸಾತಲ ಇದೆ.
ಏಷ ಸರ್ವೇಷು ಲೋಕೇಷು ಲೋಕನಾಥಾಂಶ್ಚ ಸೃಷ್ಟವಾನ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ವರ್ತ್ತನಾದೀನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂಮಕಲ್ಪಯತ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪಂಚದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿದನು.
ಲೋಕಾಲೋಕಶ್ಚ ಭೂಮ್ಯನ್ತೇ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಸತ್ಪ ಸಾಗರಾಃ
ಭೂಮಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತ ಇದೆ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾಗರಗಳಿವೆ.
ಬಾಹ್ಯಾ ನದ್ಯಶ್ಚ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಜನಾಶ್ಚಾಮರಸನ್ನಿಭಾಃ
ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಮರರಂತೆ ಕಾಣುವ ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ರೌಞ್ಚಶಾಕೌ ಪುಷ್ಕರಶ್ಚ ತೇ ಸರ್ವೇ ದೇವಭೂಮಯಃ
ಕ್ರೌಂಚ, ಶಾಕ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಭೂಮಿಗಳು.
ಲವಣೇಕ್ಷುಸುರಾಸರ್ಪಿರ್ದಧಿಕ್ಷೀರಜಲೈಃ ಸಮಮ್
ಉಪ್ಪು, ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ರಸ, ಮದ್ಯ, ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ನೀರು ಇವೆಲ್ಲ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ.
ಜ್ಞೇಯಾ ದ್ವಿಗುಣವಿಸ್ತರಾ ಲೋಕಾಲೋಕಾಞ್ಚ ಪರ್ವತಾತ್
ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಅಗಲಕ್ಕಿಂತ ಎರಡುಪಟ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ ಲೋಕಗಳು.
ಜ್ಞೇಯಂ ತದ್ಭಾರತಂ ವರ್ಷಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲಪ್ರದಮ್
ಭಾರತವೆಂಬ ದೇಶವು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇಶವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ತತ್ಫಲಂ ಭುಜ್ಯತೇ ಚೈವ ಭೋಗಭೂಮಿಧನಕ್ರಮಾತ್
ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧನದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತತ್ಫಲಂ ಕ್ಷಯಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಭುಜ್ಯತೇ ಽನ್ಯತ್ರಜನ್ತುಭಿಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಫಲವು ಇಲ್ಲಿಯ ಜಂತುಗಳು ಬೇರೆಡೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂಚಿತಂ ಸುಮಹತ್ಪುಣ್ಯಮಕ್ಷಯ್ಯಮಮಲಂ ಶುಭಮ್
ಸಂಚಿತವಾದ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವು ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದದ್ದು.
ಕದಾ ಪುಣ್ಯೇನ ಮಹತಾ ಯಾಸ್ಯಾಮ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಯಾವಾಗ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೋ?
ಜಗದೀಶಂಸಮೇಷ್ಯಾಮೋ ನಿತ್ಯಾನನ್ದಮನಾಮಯಮ್
ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನನ್ನು, ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದವನ್ನು ಮತ್ತು ದುಃಖರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ.
ನ ತಸ್ಯ ಸದೃಶೋ ಽನ್ಯೋ ಽಸ್ತಿ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ನಾರದಾ
ನಾರದನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಶುಕ್ಷಷುರ್ವಾಪಿ ಮಹತಃ ಸವೇದ್ಯೋ ದಿವಿಜೈರಪಿ
ಶುದ್ಧನಾಗಿರಲಿ, ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರಲಿ, ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು.
ಭಕ್ತೋಚ್ಛಿಷ್ಟಾನ್ನಸೇವೀ ಚ ಯಾತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಂ ಪದಮ್
ಭಕ್ತರ ಉಳಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಹಿಂಸಾದಿಪರಃ ಶನ್ತಿಃ ಸೋ ಽಪಿ ವನ್ದ್ಯಃ ಸುರೋತ್ತಮೈಃ
ಅಹಿಂಸೆಯಂತಹ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನು.
ಸರ್ವಭೂತಹಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸೋ ಽಭ್ಯರ್ಚ್ಯೋ ದಿವಿಜೈಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯನೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅನಸೂಯುಃಶುಚಿರ್ದಕ್ಷೋ ಯಃ ಸೋ ಽಪ್ಯರ್ಚ್ಯಃಸುರೇಶ್ವರೈಃ
ಯಾರು ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕುಶಲತೆಯಿಂದಿರುವರು, ಅವನೂ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು.
ವೇದವಾದರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ ಜ್ಞೇಯಃ ಪಙ್ಕಿಪಾವನಃ
ಯಾರು ಸದಾ ವೇದಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರು, ಅವನು ಪಾತಕಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಸರ್ವಂ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ ನಿತ್ಯಮಸ್ಮದಾದಿಷು ಕಾ ಕಥಾ
ಯಾರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಅಥವಾ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ?
ಅಪರಿಗ್ರಹಶೀ ಲಶ್ಚ ದೇವಪೂಜ್ಯಃ ಸ ನಾರದ
ಯಾರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದದೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುವರು, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನು, ನಾರದ.
ಪರೋಪಕಾರನಿರತಃ ಪೂಜನೀಯಃ ಸುರಾಸುರೈಃ
ಯಾರು ಪರೋಪಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವರು, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದಲೂ ಪೂಜ್ಯನು.
ಸತ್ಸಂಗೇ ಽಪಿ ಚ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಸೋ ಽಪಿ ವನ್ದ್ಯಃ ಸುರೋತ್ತಮೈಃ
ಯಾರಿಗೆ ಸತ್ಸಂಗ ದೊರಕಿದೆ, ಅವನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.
ಕರೋತಿ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ಸಂಬನ್ಧೋ ಽಸ್ಮಾಭಿರೇವ ಚ
ಯಾರು ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ—
ಸ ಏವ ದುಷ್ಕೃತಿರ್ಮೂಢೋ ನಾಸ್ತ್ಯನ್ಯೋ ಽಸ್ಮಾದಚೇತನಃ
ಅವನೇ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವಂತು, ಮೂಢನು; ಅವನಂತೆ ಅಜ್ಞಾನಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.
ಪೀಯೂಷಕಲಶಂ ಸುಕ್ತ್ವಾ ವಿಷಭಾಣ್ಡಮುಪಾಶ್ರಿತಃ
ಅಮೃತದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನಂತೆ ಅವನು.