ಅಥೇಶೋ ವಿಷ್ಣುಮಾಲೋಕ್ಯ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತತ್ಕರಂ ಕರೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದರು.
ಕ್ಷಾಮೋದರೋ ಽಸಿ ಗೋವಿನ್ದ ದೇಯಂ ತೇ ಭೋಜನಂ ಕಿಮು
ಗೋವಿಂದ, ನೀನು ಬಹಳ ಸೊಪ್ಪು ಹೊಟ್ಟೆಯವನಾಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು?
ಗಚ್ಛ ವಾ ಪಾರ್ವತೀಗೇಹಂ ಯಾ ಕುಕ್ಷಿಂ ಪೂರಯಿಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು, ಅವಳು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿ ತಿನ್ನಿಸಬಹುದು.
ಆದಿಶ್ಯ ನನ್ದಿನಂ ದೇವೋ ದ್ವಾರಾಧ್ಯಕ್ಷಂ ಯಥೋಕ್ತವತ್
ದೇವರು ನಂದಿಗೆ, ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಯುವವನಿಗೆ, ಹೇಳಿದಂತೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದರು.
ಸಂಪಾದಯಾನ್ನಂ ದೇವೇಶಾ ಭೋಕ್ತುಕಾಮಾ ವಯಂ ಮುನೇ
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಾವು ಊಟ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸು ಎಂದು ಮುನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಮೃದುಶಯ್ಯಾಂ ಸಮಾರುಹ್ಯ ಶಯಿತೌ ದೇವತೋತ್ತಮೌ
ಮೃದುವಾದ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾ ದೇವತೆಗಳು ಮಲಗಿದರು.
ಗತ್ವಾ ತಡಾಗಂ ಗಂಭೀರಂ ಸ್ರಾಸ್ಯನ್ತೌ ದೇವಸತ್ತಮೌ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರುಗಳು ಆಳವಾದ ಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಮುನಯೋ ರಾಕ್ಷಸಾಶ್ಚೈವ ಜಲಕ್ರೀಡಾಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ
ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಲು ತೊಡಗಿದರು.
ಚಕ್ರತುಃ ಶಙ್ಕರಋ ಪದ್ಮಕಿಞ್ಜಲ್ಕಾಞ್ಜಲಿನಾ ಹರೇಃ
ಅವರು ಶಂಕರ ಮತ್ತು ಹರಿಯನ್ನು ತಾವರಿಯ ಪುಷ್ಪರಜದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಮುಚ್ಚಿದರು.
ನೇತ್ರೇ ಕೇಶರಸಂಪಾತಾತ್ಪ್ರಮೀಲಯತ ಕೇಶವಃ
ಅಷ್ಟು ಪುಷ್ಪರಜ ಬಿದ್ದುದರಿಂದ ಕೇಶವನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
ಹರ್ಯುತ್ತಮಾಙ್ಗಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಂನ್ಯಮಜ್ಜಯತ್
ಹರಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಎರಡು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದರು.
ಪೀಡಿತಃ ಸ ಹರಿಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಶಙ್ಕರಮ್
ಹರಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿದಾಗ, ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಿದನು.
ಅತಾಡಯದ್ಧ್ವರೇರ್ವಕ್ಷಃ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಚಾಚ್ಯುತಮ್
ಅವನು ಶತ್ರುವಿನ ಎದೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಿದನು.
ಶೀರ್ಷೇ ಚೈವಾಕಿರಚ್ಛಂಭುಮಥ ಶಂಭುರಥೋ ಹರಿಃ
ಒಬ್ಬನು ಶಂಭುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪರಜ ಹಾಯಿಸಿದನು, ನಂತರ ಶಂಭು ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ ಹರಿಗೆ ಹಾಯಿಸಿದನು.
ಜಲಕ್ರೀಡಾಸಂಭ್ರಮೇಣ ವಿಸ್ರಸ್ತಜಟಬನ್ಧನಾಃ
ನೀರಾಟದ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜಟೆಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಹೋದವು.
ಇತರೇ ತರಬದ್ಧ್ವಾಸು ಜಟಾಸು ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ
ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.
ಪಾತಯನ್ತೋ ಽನ್ಯತಶ್ಚಾಪಿ ಕ್ತ್ರೋಶನ್ತೋ ರುದತಸ್ತಥಾ
ಕೆಲವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಳ್ಳಿದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೂಗಿ ಅಳಿದರು.
ಆಕಾಶೇ ವಾನರೇಶಸ್ತು ನನರ್ತ ಚ ನನಾದ ಚ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾನರಾಧಿಪತಿ ಕುಣಿದು, ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುಗೀತ್ಯಾ ಲಲಿತಾ ಯಾಸ್ತು ಆಗಾಯತ ವಿಧಾ ದಶ
ಯಾರು ಮಧುರವಾದ, ಮನಮೋಹಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವಿಧದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
ಸ್ವಯಂ ಗಾತುಂ ಹಿ ಲಲಿತಂ ಮನ್ದಂಮನ್ದಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ
ಅವಳು ತಾನೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಲಲಿತಾ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಸ್ವರಂ ಧ್ರುವಂ ಸಮಾದಾಯ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಕೂಡಿರುವ ಸ್ಥಿರ ಸ್ವರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
ವಾಸುದೇವೋ ಮರ್ದಲಂ ಚ ಕರಾಭ್ಯಾಮಪ್ಯವಾದಯತ್
ವಾಸುದೇವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಮೃದಂಗವನ್ನು ಕೂಡ ಬಾರಿಸಿದನು.
ತಾನಕಾ ಗೌತಮಾದ್ಯಾಸ್ತು ಗಯಕೋ ವಾಯುಜೋ ಽಭವತ್
ತಾನಕಾ, ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದ್ದರು; ಹಾಡುವವನು ವಾಯುವಿನ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು.
ಮ್ಲಾನಮಲ್ಮಾನಮಭವತ್ಕೃಶಾಃ ಪುಷ್ಟಾಸ್ತದಾಭವನ್
ದುರ್ಬಲರಾದವರು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದರು, ಕ್ಷೀಣರಾದವರು ಪುನಃ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
ತೂಷ್ಣೀಭೂತಂ ಸಮಭವದ್ದೇವರ್ಷಿಗಣದಾನವಮ್
ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು.
ಸ್ವಸ್ವವಾಹ ನಮಾರುಹ್ಯ ನಿರ್ಗತಾಃ ಸರ್ವದೇವತಾಃ
ಪ್ರತಿ ದೇವತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟರು.
ಪ್ಲವಗ ತ್ವಂ ಮಯಾಜ್ಞಪ್ತೋ ನಿಃಶಙ್ಕೋ ವೃಷಮಾರುಹ
ಓ ವಾನರ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಎತ್ತುಮೇಲೆ ಏರಿ.
ಅಥಾಹ ಕಪಿಶಾರ್ದೂಲೋ ಭಗವನ್ತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್
ಆಗ ಆ ವಾನರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ತವ ವಾಹನಮಾರುಹ್ಯ ಪಾತಕೀ ಸ್ಯಾಮಹಂ ವಿಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿದರೆ ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.
ತವ ಚಾಭಿಮುಖಂ ಗಾನಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ವಿಲೋಕಯ
ನಾನು ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ನಿಂತು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ—ಇದು ನೋಡಿ.