ಭಗವನ್ನೃಸಿಂಹಪುರುಷ ಕ್ರೋಧೇಶ್ವರ ರಸಾ ಸಹ
ಭಗವಂತ ನೃಸಿಂಹ, ಪುರುಷ, ಕ್ರೋಧೇಶ್ವರ, ರಸಗಳೊಂದಿಗೆ.
ಕೋಟ್ಯಾಭಾನ್ತೇ ಮಹಾದೇವ ನಿಕಾಯದಶಶಬ್ದತಃ
ಕೋಟಿ ಕಿರಣಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾದೇವ, ಗುಂಪಿನ ಹತ್ತು ಧ್ವನಿಯಿಂದ.
ಪಿಙ್ಗಲೇಕ್ಷಣಸಟಾದಷ್ಟ್ರಾ ದಂಷ್ಟ್ರಾಯುಧ ನಖಾಯುಧ
ಪಿಂಗಣ ಕಣ್ಣು, ಕೇಶ, ಎಂಟು ದವಳ, ದವಳ ಆಯುಧ, ನಖ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ.
ಸಂ ಸಕ್ತಿವಿಗ್ರಹಾನ್ತೇ ತು ಭೂತಾಪಸ್ಮಾರಯಾತುಧಾನ್
ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಭೂತ, ಅಪಸ್ಮಾರ, ಯಾತುಧಾನಗಳು.
ಭಗವನ್ವ್ಯೋಮಚಕ್ರೇಶ್ವರಾನ್ತೇ ತು ಪ್ರಭವಾಪ್ಯಯ
ಭಗವಂತ, ಆಕಾಶಚಕ್ರದ ಇಶ್ವರನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಉಂಟು.
ದಹ ಜ್ಞಾನೈಶ್ವರ್ಯಮನ್ತೇ ಪ್ರಕಾಶಯಯುಗಂ ತತಃ
ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದಹಿಸು, ನಂತರ ಬೆಳಕಿನ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸು.
ಸತ್ಯಪುರುಷ ಶಬ್ದಾನ್ತೇ ಸದಸನ್ಮಧ್ಯ ಈರಯೇತ್
ಸತ್ಯಪುರುಷ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಪದಾರ್ಥದ ಮಧ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
ಭಯಂ ಕಾನ್ತಾರಶಬ್ದಾನ್ತೇ ಭಯಂ ವಿಷಪದಾತ್ತತಃ
ಕಾಂತಾರ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯ, ಬಳಿಕ ವಿಷ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಭಯ ಉಂಟು.
ಅಶನ್ಯನ್ತೇ ಭಯಂ ದುರ್ಭಿಕ್ಷಭಯಂ ಮಾರೀಶಬ್ದತಃ
ಅಶನಿ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯ, ಮಾರೀ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ದುರ್ಬಿಕ್ಷದ ಭಯ ಉಂಟು.
ಸ್ಕನ್ದಾಪಸ್ಮಾರಶಬ್ದಾನ್ತೇ ಭಯಂ ಚೌರಭಯಂ ತತಃ
ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಅಪಸ್ಮಾರ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯ, ನಂತರ ಚೋರ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಭಯ ಉಂಟು.
ಭಯಂ ಜನ್ಮಜರಾನ್ತೇ ಮರಣಾದಿಶಬ್ದಮೀರಯೇತ್
ಹುಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮರಣದಂತಹ ಭಯದ ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
ಜ್ಞೇಯರೂಪಧಾರಣಾನ್ತೇ ನೃಸಿಂಹಬೃಹತ್ಸಾಮತಃ
ಜ್ಞಾನರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವುದಾದ ನಂತರ, ನರಸಿಂಹನ ಮಹಾ ಸಾಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಅಷ್ಟಾಷ್ಟಕಂ ಚತುಃಷಷ್ಟಿ ಚೇಟಿಕಾಭಯಮೀರಯೇತ್
ಎಂಟು ಎಂಟುಗಳ ಮತ್ತು ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸೇವಕರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಿರ್ಭಯತೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
ನಮಿತಾನ್ತೇ ಪದಪದಾತ್ಪಙ್ಕಜಾನ್ವಿತ ಈರಯೇತ್
ವಂದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಪದದಿಂದ, ಕಮಲಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಸಹಸ್ರೇಕ್ಷಣಶಬ್ದಾನ್ತೇ ಸಹಸ್ರಪಾದಮೀರಯೇತ್
ಸಹಸ್ರನೇತ್ರ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಹಸ್ರಪಾದ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
ಸಹಸ್ತಾನ್ತೇ ಲಲಾಟೇತಿ ಸಹಸ್ರಾಯುಧತೋ ಧರಾತ್
ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಎಂಬುದಾದ ಮೇಲೆ, ಲಲಾಟ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸಹಸ್ರಾಯುಧನಿಂದ ಹೇಳಬೇಕು.
ಮನ್ತ್ರೇರಾಜೇಶ್ವರಪದಾದ್ವಿಹಾಯಸಗತಿಪ್ರದ
ಮಂತ್ರರಾಜನ ಪದದಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ಘೋರಾಟ್ಟಹಾಸಹಸಿತವಿಶ್ವಾವಾಸಪದಂ ತತಃ
ಭಯಾನಕ ನಗುವಿನ ಮತ್ತು ಮಂದಹಾಸದ ಪದದಿಂದ, ವಿಶ್ವದ ನಿವಾಸವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಪರಮಹಂಸ ವಿಶ್ವೇಶ ವಿಶ್ವಾನ್ತೇ ತು ವಿಡಂಬನ
ಪರಮಹಂಸ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಂಗ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಹೃಷೀಕೇಶ ಚ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದ ನಿಃಶೇಷಜೀವ ವಿನ್ಯಸೇತ್
ಹೃಷೀಕೇಶ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛಂದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿಸುವವನು, ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಬೇಕು.
ಲಂಪಟಾನ್ತೇ ಖೇಚರೀತಿ ಸಿದ್ಧ್ಯತೇಂ ತು ಪ್ರದಾಯಕ
ಲಂಪಟ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಖೇಚರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು ಹೇಳಬೇಕು.
ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಕೋಟಿಸ್ರಗ್ರುಣ್ಡಶಬ್ದತಃ
ನಂತರ, ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೋಟಿ ಹಾರಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ವರಾಹಾನ್ತೇ ನೃಸಿಂಹೇತಿ ವಾಮನಾನ್ತೇ ಸಮೀರಯೇತ್
ವರಾಹನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ನರಸಿಂಹ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ವಾಮನನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಬೇಕು.
ರಾಮತ್ರಯ ತತೋ ವಿಷ್ಣುರೂಪಾನ್ತೇ ಧರ ಏವ ಚ
ಮೂರು ರಾಮರ ನಂತರ, ವಿಷ್ಣುರೂಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಧರಾ' ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ಹೇಳಬೇಕು.
ನಿವಿಷ್ಟವಹ್ನಿಜಾಯಾನ್ತೇ ಸ್ವಧಾ ಚೈವ ತತೋ ವಷಟ್
ಸ್ಥಿರವಾದ ಅಗ್ನಿಯ ಪತ್ನಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, 'ಸ್ವಧಾ' ಮತ್ತು ನಂತರ 'ವಷಟ್' ಅನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಆದಿದೇವಪದಾತ್ಪ್ರಾಣಾಪಾನಪಶ್ಚಾನ್ನಿವಿಷ್ಟಿತಃ
ಆದಿದೇವ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ನಂತರ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಮಹಾಮಾಯಾ ಅಮೋಘಾನ್ತೇ ದರ್ಯಂ ದೈತ್ಯನ್ದ್ರಶಬ್ದತಃ
ಮಹಾಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಅಮೋಘ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ತೇಜಸ್ವರಾನ್ತೇ ಪುರುಷಪಂಙೇಂತೇ ಸತ್ಯಪೂರುಷ
ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂಬ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪುರುಷ ಎಂಬುದಾದ ಮೇಲೆ, ಸತ್ಯಪುರುಷ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
ತಾರಮಾಯಾಮೂರ್ತೇಃ ಫಟ್ ವಃ ಕಾಮಃ ಸ್ವರಾದಿಮಃ
ತಾರ ಎಂಬ ಮಾಯೆಯ ರೂಪ, ಫಟ್, ವಃ, ಕಾಮ, ಸ್ವರಾದಿ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
ಮಾಯಾವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ ಷಟ್ ಚ ತಾರಃ ಸೌಚಂ ತುರಾತ್ಮನೇ
ಮಾಯೆಯೂ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಷಟ್ ಮತ್ತು ತಾರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಶುದ್ಧನೂ ಪರಾತ್ಮನಿಗೂ ಶೌಚ ಮತ್ತು ತುರಾತ್ಮನನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.