ಆದ್ಯನ್ತಮಧ್ಯೇ ಫಟ್ಕಾರಃ ಷೋಢಾ ಯಸ್ಮಿನ್ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ
ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರ ಆರು ಬಾರಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೂಟ ಏಕಾಕ್ಷರೋ ಮನ್ತ್ರಃ ಸ ಏವೋಕ್ತೋ ನಿರಂಶಕಃ
ಒಂದು ಅಕ್ಷರದ 'ಕೂಟ' ಮಂತ್ರವನ್ನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಷಡ್ವರ್ಣೋ ಬೀಜಹೀನೋ ವಾ ಸಾರ್ದ್ಧಸಪ್ತಾಕ್ಷರೋ ಽಪಿ ವಾ
ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವೋ, ಬೀಜವಿಲ್ಲದವೋ, ಅಥವಾ ಏಳೂವರೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವೋ ಇರಬಹುದು.
ಸಾರ್ದ್ಧಬೀಜತ್ರಯಯುತೋ ಮನ್ತ್ರೋ ವಿಂಶತಿವರ್ಣವಾನ್
ಒಂದು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಬೀಜ, ಮೂರು ಬೀಜಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುತ್ತದೆ.
ಯೋ ಮನ್ತ್ರೋ ದನ್ತವರ್ಣಸ್ತು ಮೋಹಿತಃ ಸ ತು ಕೀರ್ತಿತಃ
ಹಲ್ಲು ಬಳಸಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರವು ಗೊಂದಲಗೊಂಡದ್ದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ಷುಧಾರ್ತಃ ಸ ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಮನ್ತ್ರಸಿದ್ಧಿವಿವರ್ಜಿತಃ
ಹೀಗೆ ಇರುವ ಮಂತ್ರವು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾಗದಂತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ತ್ರಯೋರ್ವಿಂಶತಿವರ್ಣೋ ವಾ ಸ ಮನುರ್ದೃಪ್ತಸಂಜ್ಞಕಃ
ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಂತ್ರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಏಕೋನ ತ್ರಿಂಶದರ್ಣೋ ವಾ ಮನ್ತ್ರೋ ಹೀನಾಙ್ಗಕಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಒಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರವು ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅತಿಕ್ರೂರಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಽಖಿಲಕರ್ಮಸು ಗರ್ಹಿತಃ
ಹೀಗೆ ಇರುವ ಮಂತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದುದು, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ವ್ರೀಡಿತಃ ಸ ತು ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು ನ ಕ್ಷಮಃ
ಹೀಗೆ ಇರುವ ಮಂತ್ರವು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ಪಞ್ಚಷಷಅಟ್ಯರ್ಣಮಾರಭ್ಯ ನವನನ್ದಾಕ್ಷರಾವಧಿ
ಅರವತ್ತೈದು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತು ಆನಂದದ ಅಕ್ಷರಗಳವರೆಗೆ—
ತ್ರಯೋದಶಾರ್ಣಾ ಯೇ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತಿಥ್ಯರ್ಣಾಶ್ಚ ತಥಾ ಪುನಃ
ಹದಿಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಂತ್ರಗಳು ಕೂಡ—
ಶತಂ ಸಾರ್ದ್ಧಶತಂ ವಾಪಿ ಶತದ್ವಯಮಥಾಪಿ ವಾ
ನೂರು, ನೂರು ಐವತ್ತು ಅಥವಾ ಎರಡು ನೂರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳು—
ಯೇ ಮನ್ತ್ರಾ ವರ್ಣಸಂಖ್ಯಾಕಾ ನಿಃಸ್ನೇಹಾಸ್ತೇ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ
ನಿಶ್ಚಿತ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಯುಳ್ಳ, ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅತಿವೃದ್ಧಾಃ ಪ್ರಯೋಗೇಷು ಶಿಥಿಲಾಸ್ತೇ ಸಮೀರಿತಾಃ
ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಉದ್ದವಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಶಿಥಿಲವಾದವುಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತದ್ವರ್ದ್ಧ್ವಂ ಚೈವ ಯೇ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಸ್ತೋತ್ರರೂಪಾಸ್ತು ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ
ಅದರ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಂತ್ರಗಳು ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೋಷಾನೇತಾನವಿಜ್ಞಾಯ ಮನ್ತ್ರಾನೇತಾಞ್ಜಪನ್ತಿ ಯೇ
ಯಾರು ಮಂತ್ರಗಳ ದೋಷ-ಗುಣಗಳನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ—
ಛಿನ್ನಾದಿದೋಷದುಷ್ಟಾನಾಂ ಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ಸಾಧನಂ ಬ್ರುವೇ
ಮುರಿದುಹೋದಂತಹ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಳಲಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಯಂ ಕಞ್ಚಿದಪಿ ವಾ ಮನ್ತ್ರಂ ತಸ್ಯ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಯಃ
ಯಾವುದೇ ಮಂತ್ರವನ್ನಾದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಯೋನಿಮುದ್ರಾಬನ್ಧ ಏವಂ ಭವೇದಾಸನಮುತ್ತಮಮ್
ಯೋನಿಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಬಂಧವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಆಸನವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ.
ತದಗ್ರೇ ಸರಹಸ್ಯಂ ತೇ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ನಾರದ
ನಾರದ, ಮುಂದೆ ನಿನಗೆ極ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಗುರ್ವನುಜ್ಞಾರತಃ ಶ್ರೀಮಾನಭಿಷೇಕಸಮನ್ವಿತಃ
ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಿರುವವನು, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು—
ಮನ್ತ್ರತನ್ತ್ರಾರ್ಥತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ನಿಗ್ರಹಾನುಗ್ರಹಕ್ಷಮಃ
ಯಾರು ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ತ್ವನಿಷ್ಕಾಸನೇ ದಕ್ಷೋ ವಿನಯೀ ಚ ಸುವೇಷವಾನ್
ಯಾರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು, ವಿನಯಶೀಲರು ಮತ್ತು ಸುವೇಷಧಾರಿಗಳಾಗಿರುವರೋ, ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಟಾನಸಂಯುಕ್ತಸ್ತ್ವಾಚಾರ್ಯಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಗುರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಶಮಾದಿಸಾಧನೋಪೇತಃ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಸುಸ್ಥಿರಾಶಯಃ
ಯಾರು ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ದೃಢವ್ರತಸಮಾಚಾರಃ ಕೃತಜ್ಞಃ ಪಾಪಭೀರುಕಃ
ಯಾರು ದೃಢವಾದ ವ್ರತ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕೃತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ಭಯಪಡುವವರು.
ಏವಂವಿಧೋ ಭವೇಚ್ಛಿಷ್ಯಸ್ತ್ವನ್ಯಥಾ ಗುರುದುಃಖದಃ
ಶಿಷ್ಯನು ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವನು ಗುರುಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಾಕ್ಪ್ರತ್ಯಗ್ದಕ್ಷಿಣೋದಕ್ಚಪಞ್ಚಸೂತ್ರಾಣಿ ಪಾತಯೇತ್
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಎಂದು ಐದು ನೂಲುಗಳನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು.
ತತ್ರಾದ್ಯಪ್ರಥಮೇ ತ್ವಾದ್ಯಂ ದ್ವಿತೀಯಾದ್ಯೇ ದ್ವಿತೀಯಕಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು, ಎರಡನೆಯದರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.