ತಚ್ಛಕ್ತಿಮಾದ್ಯಾಮೇಕಾನ್ತಾಂ ವಿದ್ರೂಪಾಖ್ಯಾಂ ವದನ್ತಿ ಹಿ
ಆ ಪ್ರಾರಂಭದ, ಏಕೈಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು 'ವಿದ್ರೂಪಾ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅಶೇಷತತ್ತ್ವಜಾತಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ವಿಭುರವ್ಯಯಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ.
ಕೃತ್ಯಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇನೇದಂ ಸರ್ವಾನುಗ್ರಾಹಕಂ ಮುನೇ
ಅವಳಿಂದೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಮಹರ್ಷೇ, ಅವಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವಳು.
ಆದ್ಯೋನ್ಮೇಷೋ ಽಸ್ಯ ನಾದಾತ್ಮಾ ಶಾನ್ತ್ಯಾದಿಭುವನಾತ್ಮಕಃ
ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾವವೇ ನಾದ, ಅದು ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ಲೋಕಗಳ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ತತೋ ಜ್ಞಾನಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತ್ಯೋಸ್ತಥೋತ್ಕರ್ಷಾಪಕರ್ಷಯೋಃ
ನಂತರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲುಮೇಲಿತನ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆತನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ದೃಕ್ಶಕ್ತಿರ್ಯತ್ರ ನ್ಯಗ್ಭೂತಾ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿರ್ವಿಶಿಷ್ಯತೇ
ಯಾವಾಗ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ ಕುಗ್ಗಿದೆಯೋ, ಆಗ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಯತ್ರ ಕ್ರಿಯಾ ಹಿ ನ್ಯಗ್ಭೂತಾ ಜ್ಞಾನಾಖ್ಯೋದ್ರೇಕಮಶ್ನುತೇ
ಯಾವಾಗ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಕುಗ್ಗಿದೆಯೋ, ಆಗ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾದೋ ಬಿನ್ದುಶ್ಚ ಸಕಲಃ ಸದಾಖ್ಯಂ ತತ್ತ್ವಮಾಶ್ರಿತೌ
ನಾದ ಮತ್ತು ಬಿಂದು, ಜೊತೆಗೆ ಸಕಲವೂ ಸದಾಖ್ಯ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.
ಇಮಾನಿ ಚೈವ ತತ್ತ್ವಾನಿ ಶುದ್ಧಾಧ್ವೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್
ಈ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೇ ಶುದ್ಧ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಪಞ್ಚಾನಾಂ ಕಾಲರಾಹಿತ್ಯಾಕ್ರಮೋ ನಾಸ್ತೀತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಈ ಐದು ತತ್ತ್ವಗಳಿಗೆ ಕಾಲದ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ತತ್ತ್ವಂ ವಸ್ತುತ ಏಕಂ ತು ಶಿವಾಖ್ಯಂ ಚಿತ್ರಶಕ್ತಿಕಮ್
ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವ ಒಂದೇ, ಅದನ್ನು ಶಿವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಚಿಜ್ಜಡಾನುಗ್ರಹಾರ್ಥಾಯ ಕೃತ್ವಾ ರೂಪಾಣಿ ವೈ ಪ್ರಭುಃ
ಚೇತನ ಮತ್ತು ಜಡಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು, ಪ್ರಭು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ.
ಮುಕ್ತಿಂ ಚ ವಿಶ್ವೇಷಾಂ ಸ್ವವ್ಯಾಪಾರೇ ಸಮರ್ಥೇತಾಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥನು.
ಶಿವಸಾಮಾನ್ಯರೂಪೋ ಹಿ ಮೋಕ್ಷಸ್ತು ಚಿದನುಗ್ರಹಃ
ಮೋಕ್ಷವೇ ಶಿವನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ವರೂಪ, ಅದು ಚೇತನಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತೇನಾನುಗ್ರಾಹಕಃ ಶಮ್ಭುಸ್ತದ್ಭುಕ್ತ್ಯೈ ಪ್ರಭುರ್ವ್ಯಯಃ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಂಭು ಅನುಗ್ರಹದಾತ, ಪ್ರಭು ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಇರುವನು.
ಕರ್ತ್ತೋಪಾದಾನಕರಣೈರ್ವಿನಾ ಕಾರ್ಯೇ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ಕರ್ತೃ, ಉಪಾದಾನ ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿತ್ಯೈಕಾ ಚ ಶಿವಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಹ್ಯನಾದಿನಿಧನಾ ಸತೀ
ಶಿವನ ಶಕ್ತಿ ಶಾಶ್ವತವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವಳು.
ಸ್ವಭಾವಾನ್ಮೋಹಜನನೀ ಸ್ವಚಿತಾಜನಕರ್ಮಭಿಃ
ಅವಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಅವಳು ಮೋಹವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ತಾಯಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ.
ಕರ್ಮಾಣ್ಯಾವೇಕ್ಷ್ಯ ವಿದ್ಯೇಶೋ ಮಾಯಾಂ ವಿಕ್ಷೋಭ್ಯ ಶಕ್ತಿಭಿಃ
ಜ್ಞಾನದ ದೇವರು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕದಡಿ ಚಲನೆಗೆ ತರ್ತಾನೆ.
ಸೃಜತ್ಯಾದೋ ಕಾಲತತ್ತ್ವಂ ನಾನಾಶಕ್ತಿಮಯೀ ಚ ಸಾ
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಲತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಸೂತೇ ಹ್ಯನನ್ತರಂ ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿಂ ನಿಯಮನಾತ್ಮಿಕಾಮ್
ಅಂತೆಯೇ, ತಕ್ಷಣವೇ ಮಾಯೆ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸ್ವಭಾವವಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನನ್ತರಂ ಚ ಸಾ ಮಾಯಾ ನಿತ್ಯಾ ವಿಶ್ವವಿಮೋಹಿನೀ
ನಂತರ ಆ ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮಾಯೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಏಕತಸ್ತು ನೃಣಾಂ ಯೇನ ಕಲಯಿತ್ವಾ ಮಲಂ ತತಃ
ಅವಳಿಂದಲೇ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ,
ಕಾಲೇನ ಚ ನಿಯತ್ಯೋಪಸರ್ಗತಾಂ ಸಮುಪೇತಯಾ
ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಮೂಲಕ, ಅವಳು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದ ಬದ್ಧತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರದರ್ಶನಾಥ ವೈ ಪುಂಸೋ ವಿಷಯಾಣಾಂ ಚ ಸಾ ಪುನಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಮಾಯೆ ಪುನಃ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ವಿದ್ಯಾ ತ್ವಾವರಣಂ ಭಿತ್ವಾ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತೇಃ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ
ಆದರೆ ಜ್ಞಾನ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಆವರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ,
ಕರೋತಿ ಭೋಗ್ಯಂ ಯಾನಾಸೌ ಕರಣೇನ ಪರೇಣ ವೈ
ಪರಮವಾದ ಸಾಧನದ ಮೂಲಕ ಭೋಗಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಭೋಗ್ಯೇ ಭೋಗಂ ಚ ಭೋಕ್ತಾರಂ ತತ್ಪರಂ ಕರಣಂ ತು ಸಾ
ಭೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೋಗ, ಭೋಕ್ತೃ ಮತ್ತು ಆ ಪರಮ ಸಾಧನವೂ ಅವಳೇ.
ಸುಖಾದಿರೂಪೋ ವಿಷಯಾಕಾರಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಸಮಾಸತಃ
ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ, ಬುದ್ಧಿ ಸುಖಾದಿಗಳ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
ಯದ್ಯರ್ಕವತ್ಪ್ರಕಾಶಾ ಧೀಃ ಕರ್ಮತ್ವಾಞ್ಚ ತಥಾಪಿ ಹಿ
ಬುದ್ಧಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದರೂ, ಅದು ಕರ್ಮದ ಸ್ವಭಾವದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.