ಸಂಕಲ್ಪೇನಾಥ ಸೋ ಽನೇನ ದುಷ್ಪ್ರಾಪಮಕಗೃತಾತ್ಮಭಿಃ
ಆಮೇಲೆ, ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಳು.
ಅತಿಷ್ಟನ್ಮಾರುತಾಹಾರಃ ಶತಂ ಕಿಲ ಸಮಾಃ ಪ್ರಭುಃ
ಅವಳು ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ದೇವರ್ಷಯಸ್ತಥಾ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಕೂಡಿದರು.
ಆದಿತ್ಯಾಶ್ಚೈವ ರುದ್ರಾಶ್ಚ ದಿವಾಕರನಿಶಾಕರೌ
ಅದಿತ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ತತ್ರ ರುದ್ರೋ ಮಹಾದೇವಃ ಕರ್ಣಿಕಾರಮಯೀಂ ಶುಭಾಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವರಾದ ರುದ್ರನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
ತಸ್ನಿನ್ ದಿವ್ಯೇ ವನೇ ರಮ್ಯೇ ದೇವದೇವರ್ಷಿಸಂಕುಲೇ
ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಂದರವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದರು.
ನ ಚಾಸ್ಯ ಹೀಯತೇ ವರ್ಣೋ ನ ಗ್ಲಾನಿರುಪಜಾಯತೇ
ಅದರ ಬಣ್ಣ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಒಣಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಜಟಾಶ್ಚ ತೇಜಸಾ ತಸ್ಯ ವೈಶ್ವಾನರಶಿಖೋಪಮಾಃ
ಅವರ ಜಟೆಗಳು ಹೊತ್ತೊತ್ತಾದ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಏವಂ ವಿಧೇನ ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ನಾರದ
ಈ ರೀತಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನರದನೇ, ಅವನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಉವಾಚ ಚೈನಂ ಭಗವಾಂಸ್ತ್ರ್ಯಂಬಕಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ
ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಭಗವಂತನು ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಯಥಾ ಖೇ ಚ ತಥಾ ಶುದ್ಧೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುತಸ್ತಂವ
"ಆಕಾಶವು ಎಷ್ಟು ಶುದ್ಧವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಕೂಡ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ."
ತೇಜಸಾ ತಸ್ಯ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ಯಶಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಕೇವಲಮ್
ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
ಅರಣಿಂ ತ್ವಥ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಮಮನ್ಥಾಗ್ನಿಚಿಕೀರ್ಷಯಾ
ಮತ್ತೆ, ಅರಣಿ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ಅದನ್ನು ಉದುರಿಸಿದನು.
ಘೃತಾಚೀಂ ನಾಮಾಪ್ಸರಸಂ ದದರ್ಶ ಭಗವಾನ್ನೃಷಿಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ಋಷಿಯು ಘೃತಾಚಿ ಎಂಬ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಅಭವದ್ಭಗವಾನ್ವ್ಯಾಸೋ ವನೇ ತಸ್ಮಿನ್ಮುನೀಶ್ವರ
ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ವ್ಯಾಸರು ಇದ್ದರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ಶುಕೀಭೂಯಾ ಮಹಾರಮ್ಯಾ ಘೃತಾಚೀ ಸಮುಪಾಗಮತ್
ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ಘೃತಾಚಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು.
ಸ್ಮರರಾಜೇನಾನುಗತಃ ಸರ್ವಗಾತ್ರಾತಿಗೇನ ಹ
ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಮನಮೋಹನನು ಬಂದು, ಅವಳ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಳಿಸಿದನು.
ನ ಶಶಾಕ ನಿಯನ್ತುಂ ತಂ ವ್ಯಾಸಃ ಪ್ರವಿಸೃತಂ ಮನಃ
ವ್ಯಾಸರು ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಿದುಹೋಯಿತು.
ಹೃತಮ್ ಯತ್ನಾನ್ನಿಯಚ್ಛತಶ್ಚಾಪಿ ಮುನೇ ಏತಞ್ಚಿಕೀರ್ಷಯಾ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ಆಸೆಯು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದಡಿ ಹೋದಿತು.
ಶುಕ್ರೇ ನಿರ್ಮಥ್ಯಮಾನೇ ಽಸ್ಯಾಂ ಶುಕೋ ಜಜ್ಞೇ ಮಹಾತಪಾಃ
ಅರಣಿ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಉದುರಿಸುವಾಗ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಶುಕನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಯಥೈವ ಹಿ ಸಮಿದ್ಧೋ ಽಗ್ನಿರ್ಭಾತಿ ಹವ್ಯಮುಪಾತ್ತವಾನ್
ಹಾಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯು ಹೋಮದ ಹವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ,
ಬಿಭ್ರಞ್ಚಿತ್ರಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ರೂಪವರ್ಣಮನುತ್ತಮಮ್
ಅವನು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ರೂಪ ಮತ್ತು ವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ಅಭ್ಯೇತ್ಯ ಸ್ನಾಪಯಾಮಾಸ ವಾರಿಣಾ ಸ್ವೇನ ನಾರದ
ನಾರದನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ತನ್ನ ನೀರಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಜಗೀಯನ್ತ ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾ ನನೃತುಞ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ
ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡಿದರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಕುಣಿದರು.
ವಿಶ್ವಾವಸುಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಸ್ತಥಾ ತುಂಬುರುನಾರದೌ
ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವನು, ತುಂಭೂರು ಮತ್ತು ನಾರದರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ತತ್ರ ಶಕ್ರಪುರೋಗಾಶ್ಚ ಲೋಕಪಾಲಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲೋಕಪಾಲರು ಕೂಡಿದ್ದರು.
ದಿವ್ಯಾನಿ ಸರ್ವಪುಷ್ಪಾಣಿ ಪ್ರವವರ್ಷ ಚ ಮಾರುತಃ
ಮಾರುತನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿದನು.
ತಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡನು.
ತಸ್ಯ ದೇವೇಶ್ವರಃ ಶಕ್ತೋ ದಿವ್ಯಮದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು, ಅದ್ಭುತ ದಿವ್ಯ ರೂಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡನು.
ಹಂಸಾಶ್ಚ ಶತಪತ್ರಾಶ್ಚ ಸಾರಸಾಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಹಸುವಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕಮಲಗಳು, ಸಾರಸ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಇದ್ದವು.