ಜ್ಞಾನಸ್ವರುಪಮಮಲಂ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸನಾತನಮ್
ಅವನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ಪರಮ, ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿರಬೇಕು.
ನಿರ್ಗುಣಂ ಪರಮಂ ಧ್ಯಾಯೇದಾತ್ಮಾನಂ ಪರತಃ ಪರಮ್
ಅವನು ಗುಣರಹಿತ, ಪರಮ ಆತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನನ್ನು.
ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಂ ದೇವಂ ಚ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯೇಜ್ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ ದೇವರನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸನಾತನಮ್
ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು, ಪರಮ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯತ್ರ ಗತ್ವಾ ನ ಶೋಚಯತಿ
ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ದುಃಖವೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನಾರಾಯಣಪರಾ ಯಾನ್ತಿ ತದ್ವಿಷ್ಣಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವವರು ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಹುತ್ತಾರೆ.
ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ذರೆಯಷ್ಟು ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಧಃ ಶಾಯೀ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ನಿಶಿ ವಿಪ್ರಾನ್ನಿಮನ್ತ್ರಯೇತ್
ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು, ರಾತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವವನು—
ರತ್ಯೋಷಧಿಪರಾನ್ನಾನಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ತ್ತಾವಿವರ್ಜಯೇತ್
ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ರಾತ್ರಿ ಮಹಿಳೆಯರು ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತಿನ್ನಬಾರದು.
ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ತ್ತಾ ಚ ಭೋಕ್ತಾ ಚ ದಿವಾಸ್ವಾಪಂ ಚ ವರ್ಜಯೇತ್
ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವವನು ಇಬ್ಬರೂ ಹಗಲು ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಮವಾನ್ಪೋತಿ ನರಕಂ ಚಾಪಿ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ ಅಥವಾ ಪತಿತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾಸ್ವಾಚಾರನಿರತಂ ಪ್ರಶಾನ್ತಂ ಸತ್ಕುಲೋದ್ಬಗವಮ್
ಯಾವನು ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವನು, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು, ಉತ್ತಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಆಗಿರಬೇಕು.
ತ್ರಿಮಧುತ್ರಿಸುಪರ್ಣಜ್ಞಂ ಸರ್ವಭೂತದಯಾಪರಮ್
ಅವನು ಮೂರು ವಿಧದ ಜೇನು ಮತ್ತು ಮೂರು ವಿಧದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿರಬೇಕು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳುವಾಗಿರಬೇಕು.
ವೇದಾನ್ತತತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನಂ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತೇ ರತಮ್
ಅವನು ವೇದಾಂತದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತವನಾಗಿರಬೇಕು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.
ಪರೋಪದೇಶನಿರತಂ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಕಥನೈಸ್ತಥಾ
ಅವನು ಇತರರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಬೇಕು, ಸತ್ಯವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳುವವನಾಗಿರಬೇಕು.
ಶ್ರಾದ್ಧೇ ವರ್ಜ್ಯಾನ್ಮವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ತಾನ್ಮುಸಮಾಹಿತಃ
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.
ಕುಷ್ಟೀ ಚ ಕುನಖೀ ಚೈವ ಲಂಬಕರ್ಣಃ ಕ್ಷತವ್ರತಃ
ಕुष್ಠರೋಗಿಯೂ, ಕೆಟ್ಟ ನಖಗಳಿರುವವನೂ, ಹಗ್ಗುವ ಕಿವಿಗಳಿರುವವನೂ, ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿದವನೂ—
ಕುವಾದೀ ಪರಿರ್ವತ್ತಾ ಚ ತಥಾ ದೇವಲಕಃ ಖಲಃ
ಕೆಟ್ಟ ಮಾತಾಡುವವನೂ, ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವವನೂ, ದೇವಾಲಯದ ಸೇವಕರೂ, ದುಷ್ಟರೂ—
ಅಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾಭಿನಿರತಃ ಪರಾನ್ನನಿಗತಸ್ತಥಾ
ಅಸತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನೂ, ಇತರರ ಮನೆ ಊಟ ತಿನ್ನುವವನೂ—
ಕುಣ್ಡಶ್ಚ ಗೋಲಕಶ್ಚೈವ ಹ್ಯಯಾಜ್ಯಾನಾಂ ಚ ಯಾಜಕಃ
ಹುಡುಗುಟ್ಟಿದವನೂ, ತಲೆ ಬಳ್ಳಿಯವನೂ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನೂ—
ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿವಿಹೀನಶ್ಚ ಶಿವಭಕ್ತಿಪರಾಡ್ಮುಖಃ
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನೂ, ಶಿವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವವನೂ—
ಸ್ಮೃತಿವಿಕ್ರಯಿಣಶ್ಚೈವ ಮನ್ತ್ರವಿಕ್ರಯಿಣಸ್ತಥಾ
ಸ್ಮೃತಿ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಮಾರುವವನೂ, ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾರುವವನೂ—
ವೇದನಿನ್ದಾಪರಶ್ಚೈವ ಗ್ರಾಮಾಪಣ್ಯಪ್ರದಾಹಕಃ
ವೇದಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನೂ, ಹಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಕೊಡುವವನೂ,
ಕೂಟಯುಕ್ತಿರತಶ್ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ವರ್ಜ್ಯಾಃ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಮತ್ತೂ ಮೋಸಮಾಡುವವನೂ, ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು.
ನಿಮನ್ತ್ರಿತೋ ಭವೇದ್ವಿಪ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಆಗಿರಬೇಕು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿರಬೇಕು.
ನಿಮನ್ತ್ರಯೇದ್ದ್ವಿಜಂ ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ದರ್ಭಪಾಣಿರ್ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.
ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಮಾಚರೇದ್ವಿದ್ವಾನ್ಕಾಲೇ ಕುತಪಸಂಜ್ಞಿತೇ
ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಕುಟಪ ಎಂಬ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
ಸ ಕಾಲಃ ಕುತಪಸ್ತತ್ರ ಪಿತೄಣಾಂ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್
ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಕುಟಪ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತತ್ಕಾಲ ಏವ ದಾತವ್ಯಂ ಕವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾದ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೈಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ರಾಕ್ಷಸಂ ತದ್ಧಿ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಪಿತೄಣಾಂ ನೋಪತಿಷ್ಟತಿ
ಆ ಸಮಯವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸ ಕಾಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಬಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತಲುಪದು.