ಜಗತ್ಯೇಕಾರ್ಣವೀಭೂತೇ ನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ
ಈ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಚಲಿಸುವುದೂ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿರುವುದೂ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು.
ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಬ್ಜಜನ್ಮಾದ್ಯೈರಾಭೂಷಿತತನೂರೂಹಃ
ಅನೇಕ ಹೂವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರೂಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹವು ಅವನಿಗೆ ಇತ್ತು.
ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮತರೋ ದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಗ್ರಾಸಂಬೃಂಹಿತಃ
ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ ದೇವರು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು.
ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಃ ಸ್ಥಿನಸ್ತಸ್ಯ ಲೀಲಾಃ ಪಶ್ಯನ್ಮಹೇ ಶಿತುಃ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಹರಿರೇಕಃ ಸ್ಥಿತ ಇತಿ ಮುನೇ ಪೂರ್ವಂ ಹಿ ಶುಶ್ರುಮ
ಮುನಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ಹರಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
ಸರ್ವಗ್ರಸ್ತೇನ ಹರಿಣಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ಸೋ ಽವಶೇಷಿತಃ
ಹರಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಾಗ, ಆತನು ಏಕೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು?
ಹರಿಕೀರ್ತಿಸುಧಾಪಾನೇ ಕಸ್ಯಾಲಸ್ಯಂ ಪ್ರಜಾ ಯತೇ
ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆ ಎಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆಲಸ್ಯ ತೋರುತ್ತಾರೆ?
ಶಾಲಗ್ರಾಮೇ ಮಹಾತೀರ್ಥೇ ಸೋ ಽತಪ್ಯತ ಮಹಾತಪಾಃ
ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ನಿರಾಹಾರಃ ಕ್ಷಮಾಯುಕ್ತಃ ಸತ್ಯಸನ್ಧೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಆತನು ಊಟವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕ್ಷಮೆ ಹೊಂದಿ, ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದನು.
ಸರ್ವಭೂತಹಿತೋ ದಾನ್ತ ಸ್ತತಾಪ ಸುಮಹತ್ತಪಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆತನು ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಪರೇಶಂ ಶರಣಂ ಜಗ್ಮುರ್ನಾರಾಯಣಮನಾಮಯಮ್
ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರು.
ತುಷ್ಟುವುರ್ದೇವದೇವೇಶಂ ಪಹ್ಮನಾಭಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್
ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನೂ, ಪದ್ಮನಾಭನನ್ನೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಮೃಕಣ್ಡುತಪಸಾ ತ್ರಸ್ತಾನ್ಪಾಹಿ ನಃ ಶರಣಾಗತಾನ್
ಮೃಕಂಡು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ನಾವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಜಯೋ ಲೋಕಸ್ವರುಪಾಯ ಜಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಹೇತವೇ
ಲೋಕಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ಜಯ! ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಾರಣನಾದ ನಿನಗೆ ಜಯ!
ನಮಸ್ತೇ ಲೋಕನಾಥಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣೇ
ಲೋಕನಾಥನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಲೋಕದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!
ನಮಸ್ತೇ ಧ್ಯಾನರುಪಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಧ್ಯಾನಪಾಕ್ಷಿಣೇ
ಧ್ಯಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಧ್ಯಾನದ ಫಲವಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!
ನಮೋ ಭೂಮ್ಯಾದಿರೂಪಾಯ ನಮಶ್ಚೈತನ್ಯರುಪಿಣೇ
ಭೂಮಿಯ ಮೂಲಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!
ಅರುಪಾಯ ಸ್ವರುಪಾಯ ಬಹುರುಪಾಯ ತೇ ನಮಃ
ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಾದ ನಿನಗೆ, ನಿಜಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿರುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!
ಜಗದ್ಧಿತಾಯ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಗೋವಿನ್ದಾಯ ನಮೋನಮಃ
ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ನಮಃ ಸೂರ್ಯ್ಯಾದಿರುಪಾಯ ಹವ್ಯಕವ್ಯಭುಜೇ ನಮಃ
ಸೂರ್ಯನಾದಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವವನಿಗೆ, ಹವನ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ನಮಃ ಸ್ಮೃತಾರ್ತಿನಾಶಾಯ ಭೂಯೋ ಭೂಯೋ ನಮೋ ನಮಃ
ತನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಮಗಾತ್ತೇಷಾಂ ಶಙ್ಕಚತ್ರಗದಾಧರಃ
ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಸರ್ವಾಲಙ್ಕಾರಸಂಯುಕ್ತಂ ಶ್ರೀವತ್ಸಾಙ್ಕಿತವಕ್ಷಸಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಇರುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ಸ್ತೃಯಮಾನಂ ಮುನಿವರೈಃ ಪಾರ್ಷದಪ್ರವರಾವೃತ್ತಮ್
ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಿಷದರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.
ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾ ಅಷ್ಟಾಙ್ಗೌರವನಿಂ ಗತಾಃ
ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರು ಅಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಉವಾಚ ಪ್ರೀಣಯನ್ದೇವಾನ್ನತಾನಿನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾನ್
ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವನು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಯುಷ್ಮಾನ್ನ ಬಾಧತೇ ದೇವಾಃ ಸ ಋಷಿಃ ಸಜ್ಜನಾಗ್ರಾಣೀಃ
ಅವನು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಋಷಿ, ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೇ.
ಸರ್ವಥಾನ್ಯಂ ನ ಬಾಧನ್ತೇ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽಪಿ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ
ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕನಸಲ್ಲೂ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವಿಧಾಯಾತ್ಮನೋ ರಕ್ಷಾಮನ್ಯಾನ್ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಕಥಂ ಸುಧೀಃ
ತಾನೇ ಮೊದಲಿಗೆ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡದೆ, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದ್ವೇಷಿಸಬಹುದು?
ಅನ್ಯಂ ಕ್ರೀಡಯಿತುಂ ಶಕ್ತಃ ಕಥಂ ಭವತಿ ಸತ್ತಮಃ
ಉತ್ತಮನು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಿಂಸಿಸಲು ಅಥವಾ ಆಟವಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?