ತಾವತ್ಪ್ರಣಮ್ಯ ನೃಪತೇಃ ಪುತ್ರೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಆಗ, ರಾಜನ ಮಗನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ತವ ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಸಾದೇನ ವೃದ್ಧಿಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತವಾನಹಮ್
ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನಾನು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಅಸ್ಯಾಃ ಪೀತಂ ಪಯೋ ಭೂರಿ ಕುಚಯೋಃ ಸ್ನೇಹಸಂಪ್ಲುತಮ್
ಅವಳ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಎದೆಗಳಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ಹಾಲು ಕುಡಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಇಯಂ ಮಾಂ ಜನಯಿತ್ವೈವ ಜಾತಾ ಶಿಥಿಲಬನ್ಧನಾ
ಅವಳು ನನನ್ನು ಹೆತ್ತ ಬಳಿಕ, ಬಂಧಗಳು ಸಡಿಲವಾದವು.
ಮಾತುಃ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಚಾರ್ವಙ್ಗಿ ಸತ್ಯಮೇತನ್ಮಯೇರಿತಮ್
ಸುಂದರಿಯೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದುದು ನಿಜವೇ.
ಉತ್ಸಂಗೇ ವರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾತೃಸಂಘಸ್ಯ ನಿತ್ಯಶಃ
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ತಾಯಿಯರ ಸಮೂಹದ ಮಡಿಲಲ್ಲೇ ಇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಮಾತೃಸೌಖ್ಯಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಕುಮಾರೀ ಭರ್ತೃಜಂ ಯಥಾ
ಮದುವೆಯಾಗದ ಹುಡುಗಿ, ಗಂಡನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವಳಂತೆ ತಾಯಿಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾರಮುತ್ತಮದೇಹಸ್ಥಂ ಹಸ್ತೇನಾಹರ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ
ಅವಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಹಾರವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ.
ಸಮೀಹತೇ ಜಗದ್ಧರ್ತುಂ ಸವೀರ್ಯಂ ಮಾತೃಜಂ ಪಯಃ
ಅವಳು ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾಯಿಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅಸ್ಯಾಶ್ಚೈವಾಪರಾಣಾಂ ಚ ವಿಶೇಷೋ ಯದಿ ಮೇ ನ ಚೇತ್
ನಾನು ಅವಳಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಇರುವ ಭೇದವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಹೋದರೆ—
ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣೇ ತನಯೇ ಮೋಹಿನೀ ವಿಸ್ಮಯಂ ಗತಾ
ಮಗನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೋಹಿನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
ವಿನೀತಸ್ಯ ಹ್ಯಪಾಪಸ್ಯ ಔಚಿತ್ಯಂ ಪಾಪಿನೋ ಗೃಹೇ
ಸಜ್ಜನರ ನಡೆ, ದುಷ್ಟರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸದಾ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಗುಣಾಧಿಕಸ್ಯಾಹಂ ಕರ್ತುಂ ಕರ್ಮ ಜುಗುಪ್ಸಿತಾಮ್
ಅವನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಳಿದ್ದರೂ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಏವಂ ವಿಮೃಶ್ಯ ಬಹುಧಾ ಮೋಹಿನೀ ಲೋಕಸುಂದರೀ
ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಮೋಹಿನಿ ಎಂಬ ಸುಂದರಿಯಾದಳು,
ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ವಿನಾ ತೇನ ಮುಹೂರ್ತಮಪಿ ವರ್ತಿತುಮ್
ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಾನು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕನಿಷ್ಠಾ ಜನನೀ ತಾತ ಶೀಘ್ರಂ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛತಿ
ಕನಿಷ್ಠ ತಾಯಿ, ಮಗನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಪುತ್ರವಾಕ್ಯೇನ ನೃಪತಿರತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಃ
ಮಗನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಕೂಡಲೇ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಸಂಪ್ರವಿಶ್ಯ ಗೃಹೇ ರಾಜಾ ದದರ್ಶ ಶಯನಸ್ಥಿತಾಮ್
ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ಉಪಾಸ್ಯ ಮಾನಾಂ ಪ್ರಿಯಯಾ ಸಂಧ್ಯಾವಲ್ಯಾ ಶನೈಃ ಶನೈಃ
ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಂಧ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುಕ್ಮಾಙ್ಗದಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಶಯನೇ ಮೋಹ್ಯ ಸುಂದರೀ
ರುಕ್ಮಾಂಗದನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಸುಂದರಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಳು.
ಇಹೋಪವಿಶ್ಯತಾಂ ಕಾನ್ತ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಮೃದುತೂಲಕೇ
ಪ್ರಿಯನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ, ಈ ಮೃದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೋ.
ಅದ್ಯಾಪಿ ನಹಿ ತೇ ವಾಞ್ಛಾ ರಾಜ್ಯೇ ಪರಿನಿವರ್ತತೇ
ಇನ್ನೂ ನಿನಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಆಸೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ.
ಯಃ ಸಮರ್ಥಂ ಸುತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಪಶ್ಯೇನ್ನೃಪಶ್ರಿಯಮ್
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮಗನು ಶಕ್ತನನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೂ, ತಾವೇ ಇನ್ನೂ ರಾಜಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಆಸೆಪಡುವರೋ—
ಸುಪುತ್ರಾಣಾಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಹಿ ಸುಖಂ ಯಾತಿ ಕ್ಷಣಂ ನೃಪ
ಒಳ್ಳೆಯ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ತಂದೆಗಳಿಗೆ, ರಾಜನೇ, ಆನಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಾಶ್ಚ ಪ್ರಕೃತೀ ರಾಜಂಸ್ತವೇಷ್ಟಾಃ ಪೂರ್ಣಪುಣ್ಯಜಾಃ
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿನಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದವರು.
ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪ್ರಿಯಾಸೌಖ್ಯಂ ಕೀನಾಶ ಇವ ದುರ್ಬಲಃ
ಪ್ರಿಯೆಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜನಮಾನೀತಾ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಮಸ್ತಕಾತ್
ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದೆ, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದ ತುದಿಯಿಂದ ತರಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಯೋ ಭಾರ್ಯಾಂ ಯೌವನೋಪೇತಾಂ ನ ಸೇವೇದಿಹ ದುರ್ಮತಿಃ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸದೆ ಬಾಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೂರ್ಖರು.
ಅಸೇವಿತಾ ವ್ರಜೇದ್ಭಾರ್ಯಾ ಅದತ್ತಂ ಹಿ ಧನಂ ವ್ರಜೇತ್
ಆನಂದಿಸದ ಹೆಂಡತಿ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ; ಕೊಡುವದಿಲ್ಲದ ಹಣವೂ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಲಸೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ವಿದ್ಯಾ ನ ಭಾರ್ಯಾ ವ್ರತಸಂಸ್ಥಿತೈಃ
ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ವಿದ್ಯೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.