ಶತಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಸರ್ವತಃ ಕಾಞ್ಚನಾವೃತಮ್
ಅದು ನೂರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
ತದ್ಭೂಭಾಗಂ ನಗಾಕೀರ್ಣಂ ಬಹುಧಾತುವಿಭೂಷಿತಮ್
ಆ ಭೂಭಾಗವು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಹಲವಾರು ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ನಿಮ್ನಾಗಾಯುತಸಂಪೂರ್ಣಂ ಧೌತಂ ಗಙ್ಗಾಜಲೈಃ ಶುಭೈಃ
ಅದು ಅನೇಕ ನದಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಶುಭ್ರ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ತೊಳೆದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಘಟಪ್ರಮಾಣೈರ್ನೃಪತೇ ಪರಿಪಕ್ವೈಃ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ
ಅಲ್ಲಿ ಹೂಡುಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು, ಪಕ್ವವಾಗಿರುವ ಸುಗಂಧ ಫಲಗಳು ರಾಜನೇ, ತುಂಬಿದ್ದವು.
ದ್ವಿರೇಫಧ್ವನಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಕೋಕಿಲಸ್ವರನಾದಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಂಜನೆಯೂ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಹಾಡಿನೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಂಪಶ್ಯಮಾನೋ ನೃಪತಿರ್ವಿವೇಶ ಸ ಮಹಾಗಿರಿಮ್
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಮಹಾಪರ್ವತದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸ ವೀಕ್ಷತೇ ಯಾವದಸೌ ಸಮನ್ತಾತ್ತಾವತ್ಸಮಸ್ತಂ ದ್ರುಮಪಕ್ಷಿಸಂಘಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮರಗಳೂ ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ತುಂಬಿರುವ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಉಪಪ್ಲವನ್ತಂ ತರಸಾ ಮಹೀಪಸ್ತೇನೈವ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸ ಜಗಾಮ ತೂರ್ಣಮ್
ಅವರ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
ವಿಮೋಹಿತೋ ಯೇನ ವಿಮುಚ್ಯ ವಾಹಂ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೇಣೇವ ವಿಲಙ್ಘ್ಯಮಾನಮ್
ಯಾರಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡನೋ, ತನ್ನ ವಾಹನವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಂತೆ ದಾಟಿದನು.
ಗಿರೌ ಸ್ಥಿತಾಂ ತಪ್ತಸುವರ್ಣಭಾಸಂ ಕಾಮಸ್ಯ ಯಷ್ಟೀಮಿವ ನಿರ್ಮಿತಾಂ ಚ
ಅವನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತಾಪಿಸಿದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಾಮನಿಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವ ದಂಡವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕ್ಷಮಾಸ್ವರೂಪಾಮಿವ ವೈ ರಸಾಯಾ ಗಿರೇಃ ಸುತಾಯಾ ಇವ ರೂಪರಾಶಿಮ್
ಅದು ಭೂಮಿಯ ಸ್ವರೂಪದಂತೆ, ಪರ್ವತದ ಸಾರದಂತೆ, ಅಂದದ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಕರ್ಷಮಾಣಾಂ ಸಹಸಾ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಲಿಙ್ಗಾಶ್ರಯಂ ದೇವವಿನೋದನಾರ್ಥಮ್
ಅದು ಹಠಾತ್ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಲಿಂಗದ ರೂಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಮೋಹಿತೋ ಽಸೌ ನಿಪಪಾತ ರಾಜಾ ವಿಮೋಹಿನೀಕಾಮಶರೇಣ ವಿದ್ಧಃ
ಮೋಹಗೊಂಡ ರಾಜನು, ಮೋಹನೀಯ ಕಾಮಬಾಣದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.
ವಿಸರ್ಪಿಣಂ ಭೂಮಿಪತಿಂ ಸುನೇತ್ರಾ ವಿಲೋಕಯಾಮಾಸ ಕಟಾಕ್ಷದೃಷ್ಟ್ಯಾ
ಸುನೇತ್ರಾ, ಚಿತ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಆ ರಾಜನನ್ನು, ಕಣ್ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಸೆರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ವಿಧೂನಯನ್ತೀ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಸಘಾನ್ಸುವಾಸಸಾ ಗಣ್ಡಭುಜೌ ನಿವಾರ್ಯ
ಅವಳು ಮೃಗಗಳನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹರಂ ಪೂಜ್ಯತಮಂ ಸುಲಿಙ್ಗಂ ಗಗತ್ವಾ ತು ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತಮುದಾರಚೇಷ್ಟಾ
ಅವಳು ಪೂಜ್ಯನಾದ ಹರನನ್ನು, ಶುಭ ಲಿಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉದಾತ್ತ ನಡೆಗಳಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
ರುಕ್ಮಾಙ್ಗದಂ ಕಾಮಶರಾಭಿತಪ್ತಮುತ್ತಿಷ್ಠ ರಾಜನ್ವಶಗಾ ತವಾಹಮ್
ರುಕ್ಮಾಂಗದ, ಕಾಮದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡಿರುವ ರಾಜನೇ, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು; ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
ತೃಣೀಕೃತಂ ಭೂಪ ಸಮುದ್ವಹೇಥಾ ಯನ್ಮಾಮಕಂ ರೂಪಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಹಾರಿ
ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ರೂಪ ಸುಂದರವಾದರೂ ನೀನು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ಧೀರೋ ಽಸಿ ವಿಡಂಬಯೇಥಾಃ ಕಿಮರ್ಥಮಾತ್ಮಾನಮುದಾರಚೇಷ್ಟಮ್
ನೀನು ಧೈರ್ಯವಂತನು; ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನೀನು ಏಕೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
ಪ್ರದಾಯ ದಾನಂ ಚ ಸುಧರ್ಮಮುಕ್ತಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಸ್ವದಾಸೀಮಿವ ಮಾಂ ರತಿಜ್ಞಾಮ್
ನಿಯಮಿತ ದಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾದ ನಿನ್ನ ಸೇವಕಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
ಉನ್ಮೀಲ್ಯ ನೇತ್ರೇ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಶತಪತ್ರನಿಭೇ ತಥಾ
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಮಯಾ ಬಾಲೇ ಸುಬಹುಶಃ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರನಿಭಾನನಾಃ
ಬಾಲೆ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮುಖಗಳನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಯಾದೃಶಂ ತ್ವಂ ಧಾರಯಸೇ ರೂಪಂ ಲೋಕವಿಮೋಹನಮ್
ಆದರೂ ನೀನು ಹೊಂದಿರುವ ರೂಪವು ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಜಲ್ಪಿತವಚೋ ದೇವಿ ಮೋಹಿತಸ್ತವ ತೇಜಸಾ
ದೇವಿ, ನೀನು ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ನಾದೇಯಮಸ್ತೀಹ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ಽಪಿ ತವಾನುರಾಗೇಣ ನಿಬದ್ಧಚೇತಸಃ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವನಾದ ನನಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಡುವದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತಿಲ್ಲ.
ಘನಸ್ತನೀಂ ವ್ಯೋಮಸುಬದ್ಧದೇಹಾಂ ನಿಷ್ಕಾನನಾಂ ಸುಂದರಿ ವಾಮಶೀಲಾಮ್
ಘನವಾದ ಸ್ತನಗಳು, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ದೇಹ, ದೋಷವಿಲ್ಲದ, ಮೃದುವಾದ ಸ್ವಭಾವವಿರುವ ಸುಂದರಿಯೆ.
ಸಕೋಶಬದ್ಧಾಂ ಗಜವಾಜಿಪೂರ್ಣಾಂ ಸಮನ್ತ್ರಿಹೃದ್ಯಾಂ ನಗರೈಃ ಸಮೇತಾಮ್
ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸಚಿವರಿಗೆ ಹಿತವಾದ, ನಗರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವವಳಾಗಿ.
ಕಿಂ ಪುನರ್ದ್ಧನರತ್ನಾದಿ ಪ್ರಸೀದ ಮಮ ಮೋಹಿನಿ
ಹಣಕಾಸು ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನು? ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು, ಮೋಹಿನಿಯೆ.
ಸಮುವಾಚ ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ತಮುತ್ಥಾಪ್ಯ ನೃಪಂ ತದಾ
ಅವಳು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು.
ಯದ್ವಿದಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಕಾಲ ತತ್ಕಾರ್ಯಮವಿಶಙ್ಕಯಾ
ನಾನು ಯಾವಾಗ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇನೋ, ಅದನ್ನು ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ನೀನು ಮಾಡಬೇಕು.