ಗುರ್ವೀಂ ರಾಜ್ಯಧುರಂ ತಾತ ತ್ವದೀಯಾಮುದ್ಧರಾಮ್ಯಹಮ್
ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಭಾರವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಹೊಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಮಕುರ್ವಾಣಃ ಕುರ್ವನ್ಧರ್ಮಾನಧೋ ವ್ರಜೇತ್
ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸದವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ವಚನೇ ರಾಜಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಬಭೂವ ಹ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಧರ್ಮಾಙ್ಗದೋ ಽಪಿ ದೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಪ್ರಜಾ ಆಹೂಯ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಧರ್ಮಾಂಗದನು ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಂ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ಸರ್ವಥಾ ಧರ್ಮಮಿಚ್ಛತಾ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕು.
ಮಯಿ ದಣ್ಡಧರೇ ಶಾಸ್ತಾ ನ ಯಮೋ ಭವತಿ ಕ್ವಚಿತ್
ನಾನು ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು ರಾಜನಾಗಿರುವಾಗ, ಯಮನು ಇಲ್ಲಿಯೇನು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಪ್ರಯೋಗೇಣ ಯಜನೀಯೋ ಜನಾರ್ದನಃ
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಯೇನ ವೋ ಹ್ಯಕ್ಷಯಾ ಲೋಕಾ ಭವೇಯುರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಇದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ನಾಶವಾಗದ ಲೋಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಕ್ರಿಯಾಯುಕ್ತಾ ಭವನ್ತು ಜ್ಞಾನಕೋವಿದಾಃ
ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
ವಿಶೇಷೋ ಹಿ ಮಯಾಖ್ಯಾತೋ ಭವತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸ್ಥಿತಿಃ
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವಾಗುವ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಯದುಪೋಷ್ಯಂ ಹರಿದಿನಂ ತದವಶ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಥಿತಿಃ
ಹರಿಯ ದಿನವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ನ ದಿವಾ ನ ಚ ಶರ್ವರ್ಯಾಂ ಶೇತೇ ಧರ್ಮಾಂ ಗದಃ ಸದಾ
ಧರ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು ಹಗಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ಎಂದೂ ನಿದ್ರಿಸೋದಿಲ್ಲ.
ಪಟಹೋ ರಟತೇ ನಿತ್ಯಂ ಮೃಗಾರಿರಿಪುಮಸ್ತಕೇ
ಮೃಗಗಳನ್ನು ಶತ್ರುವೆಂದಿರುವವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಡೊಳ್ಳು ಮೊಳಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ತ್ರಿವಿಧೇಷು ಚ ಕಾರ್ಯೇಷು ದೇವೇಶಶ್ಚಿನ್ತ್ಯತಾಂ ಹರಿಃ
ಮೂರು ವಿಧದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.
ಸೂರ್ಯೇ ಯೋ ಹಿ ಕೃಶಾಕಾಶೇ ವಿಸರ್ಗೇ ಜಗತಾಂ ಪತಿಃ
ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಪಂಚಗಳ ಒಡೆಯನು ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾನಿರುವನು.
ಸ್ವಜಾತಿವಿಹಿತೋ ಽಪ್ಯೇವಂ ಸನ್ಮಾರ್ಗೇ ಚೈವ ಮಾಧವಃ
ತನ್ನ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿರುವುದಾದರೂ, ಸದ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಧವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.
ವಿನಿಯೋಗಸ್ತು ತಸ್ಯೈವ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು ಯುಜ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಏವಂ ಧರ್ಮಮವಾಪ್ಯಾಥ ಪಿತಾಂ ಧರ್ಮಾಙ್ಗದಸ್ಯ ಹಿ
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಧರ್ಮಾಂಗದನ ತಂದೆ—
ಉವಾಚ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸಂಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ಥಿತಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಿವಾಪರಾಮ್
ಅವನ ಮುಂದೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಉಭಯೋರ್ಜನಿತಃ ಪುತ್ರಃ ಶಶಾಙ್ಕಧವಲಃ ಕ್ಷಿತೌ
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಮಗನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು.
ಸೋ ಽಸ್ಮಾಭಿರಧಿಕಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮೋಕ್ಷಃ ಸತ್ಪುತ್ರಸಂಭವಃ
ಅವನಿಂದ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ತಾದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು—ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನ ಜನನವನ್ನು—ಪಡೆಯುವೆವು.
ಪ್ರತಾಪಿನಿ ವರಾರೋಹೇ ಪಿತುರ್ಮೋಕ್ಷೋ ಗೃಹೇ ಧ್ರುವಮ್
ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿನಿ, ಸುಂದರ ಕಟಿಗಳವಳೇ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತಂದೆಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ.
ಪಿತಾ ಭವತಿ ಚಾರ್ವಙ್ಗಿ ಸತ್ಕರ್ಮಕರಣೈಃ ಶುಭೈಃ
ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳವಳೇ, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ್ಯಗಳಿಂದ ತಂದೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸತ್ಪುತ್ರಃ ಪಿತುರಾದಾಯ ಭಾರಮುದ್ವಹತೇ ತು ಯಃ
ತಂದೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮಗನು.
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚರಶ್ಚಾಥ ವಿಶಾಲನೇತ್ರೇ ವಿಮುಕ್ತಪಾಪೋ ಜನರಕ್ಷಣಾಯ
ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆದು ಜನರ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಸತ್ಯಮುಕ್ತಂ ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ಪುತ್ರಸೌಖ್ಯಾತ್ಪರಂ ಸುಖಮ್
ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ, ರಾಜನೇ; ಮಗನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಸಂತೋಷವೇ ಇಲ್ಲ.
ತುಲ್ಯಂ ಭವತಿ ಲೋಕೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ವಿಷ್ಣ್ವಾಖ್ಯಸ್ಯ ಪರಸ್ಯ ಹಿ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವೆಂಬ ಪರಮಾನಂದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಮಾರ್ಗೀ ಹಿಂಸಾಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯಜ್ಞೈರಿಷ್ಟ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು—
ಏತನ್ನ್ಯಾಯ್ಯಂ ಭವತಿ ಭೋ ನ ನ್ಯಾಯ್ಯೋ ಮೃಗನಿಗ್ರಹಃ
ಇದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಮಹಾಶಯರೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ.
ತಥಾ ವಿಷಯಸೇವಾ ಹಿ ಪಿತೄಣಾಂ ಪುತ್ರಿಣಾಂ ವಿದುಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮಗನು ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.