ಸರ್ವಭೂತಹಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸೋ ಽಭ್ಯರ್ಚ್ಯೋ ದಿವಿಜೈಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯನೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅನಸೂಯುಃಶುಚಿರ್ದಕ್ಷೋ ಯಃ ಸೋ ಽಪ್ಯರ್ಚ್ಯಃಸುರೇಶ್ವರೈಃ
ಯಾರು ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕುಶಲತೆಯಿಂದಿರುವರು, ಅವನೂ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು.
ವೇದವಾದರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ ಜ್ಞೇಯಃ ಪಙ್ಕಿಪಾವನಃ
ಯಾರು ಸದಾ ವೇದಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರು, ಅವನು ಪಾತಕಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಸರ್ವಂ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ ನಿತ್ಯಮಸ್ಮದಾದಿಷು ಕಾ ಕಥಾ
ಯಾರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಅಥವಾ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ?
ಅಪರಿಗ್ರಹಶೀ ಲಶ್ಚ ದೇವಪೂಜ್ಯಃ ಸ ನಾರದ
ಯಾರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದದೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುವರು, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನು, ನಾರದ.
ಪರೋಪಕಾರನಿರತಃ ಪೂಜನೀಯಃ ಸುರಾಸುರೈಃ
ಯಾರು ಪರೋಪಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವರು, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದಲೂ ಪೂಜ್ಯನು.
ಸತ್ಸಂಗೇ ಽಪಿ ಚ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಸೋ ಽಪಿ ವನ್ದ್ಯಃ ಸುರೋತ್ತಮೈಃ
ಯಾರಿಗೆ ಸತ್ಸಂಗ ದೊರಕಿದೆ, ಅವನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.
ಕರೋತಿ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ಸಂಬನ್ಧೋ ಽಸ್ಮಾಭಿರೇವ ಚ
ಯಾರು ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ—
ಸ ಏವ ದುಷ್ಕೃತಿರ್ಮೂಢೋ ನಾಸ್ತ್ಯನ್ಯೋ ಽಸ್ಮಾದಚೇತನಃ
ಅವನೇ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವಂತು, ಮೂಢನು; ಅವನಂತೆ ಅಜ್ಞಾನಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.
ಪೀಯೂಷಕಲಶಂ ಸುಕ್ತ್ವಾ ವಿಷಭಾಣ್ಡಮುಪಾಶ್ರಿತಃ
ಅಮೃತದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಷದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನಂತೆ ಅವನು.
ಸ ಏವಾತ್ಮವಿಧಾತೀ ಸ್ಯಾತ್ಪಾಪಿನಾಮಗ್ರಣೀರ್ಮುನೇ
ಅವನೇ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು, ಮುನಿಯೇ.
ಸ ಚ ಸರ್ವಾಧಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ವೇದವಿದ್ಭಿರ್ಮುನೀಶ್ವರ
ಅವನನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿ ಕೆಳಗಿನವನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಕಾಮಧೇನುಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಅರ್ಕಕ್ಷೀರಂ ಸಂ ಮಾರ್ಗತಿ
ಕಾಮಧೇನುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕತ್ತೆಯ ಹಾಲನ್ನು ಹುಡುಕುವವನಂತೆ ಅವನು.
ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಅಪಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಸ್ವಭೋಗಕ್ಷಯಭೀರವಃ
ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸುಖ ನಷ್ಟವಾಗುವುದೆಂದು ಭಯಪಡುವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ.
ದೇವಾನಾಂ ದುರ್ಲಭಂ ವಾಪಿ ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲಪ್ರದಮ್
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವಂತಹದು—
ನ ತಸ್ಯ ಸದೃಶಂ ಕಶ್ಚಿತ್ರಿಷು ವಿದ್ಯತೇ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಂತೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ನರರುಪಪರಿಚ್ಛನ್ನಃ ಸ ಹರಿರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವವನು ಹರಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ನಿವೇದ್ಯ ಹರಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ಫಲಂ ಹ್ಯಕ್ಷಯಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಫಲವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಅರ್ಪಯೇತ್ಸುಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿಂ ಮೇ ಹರಿಃ
ನಾನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು 'ಹರಿ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಫಲಾಗೃಧ್ನುಃ ಕರ್ಮಣಾಂ ತತ್ಪ್ರಾತ್ಪ್ರೋತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾಶ್ರಮಂ ತ್ಯಕ್ತುಕಾಮಃ ಪ್ರಾನ್ಪೋತಿ ಪದಮವ್ಯಯಮ್
ತಾನು ಇರುವ ಆಶ್ರಮದಂತೆ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಬಯಸಿದವನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವಾಶ್ರಮಾಚಾರಶೂನ್ಯಶ್ಚ ಪತಿತಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ
ತಾನು ಇರುವ ಆಶ್ರಮದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಪತನವಾದವನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ತುಷ್ಟಃ ಸ್ಯಾದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಸ್ಯ ನಾರದ
ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ, ನಾರದ.
ಪಚ್ಯತೇ ನಿರಯೇ ಧೋರೇ ಸ ತ್ವಾಚನ್ದ್ರಾಕ್ರತಾರಕಮ್
ಅವನು ಭಯಾನಕ ನರಕದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ವಾಸುದೇವಪರಂ ಜ್ಞಾನಂ ವಾಸುದೇವಪರಾ ಗತಿಃ
ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ ಜ್ಞಾನವೂ, ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ ಮಾರ್ಗವೂ ಇದೆ.
ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಮ್ಬಪರ್ಯನ್ತಂ ತಸ್ಮಾದನ್ಯತ್ರ ವಿದ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿವರೆಗೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಇದೆ.
ಸ ಏವಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮಿದಂ ತತೋ ಽನ್ಯನ್ನ ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತರುಪಮ್
ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಲ್ಲವೂ ಅವನೇ; ಅವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲ.
ವ್ಯಾತ್ಪಂ ಹಿ ತೇನೇದಮಿದಂ ವಿಚಿತ್ರಂ ತಂ ದೇವದೇವಂ ಪ್ರಣಮೇತ್ಸಮೀಙ್ಯಮ್
ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜಗತ್ತು ಅವನಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದೆ; ಆ ದೇವದೇವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.
ಶ್ರದ್ಧಯಾಸಾಧ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ತುಷ್ಯತೇ ಹರಿಃ
ಎಲ್ಲವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯ; ಹರಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕರ್ಮಶ್ಚದ್ಧಾವಿಹೀನಾನಿ ನ ಸಿಧ್ಯನ್ತಿಂ ದ್ವಿಜೋ ತಮಾಃ
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜನೇ, ಅವು ಅಂಧಕಾರದಂತಿವೆ.