ಸೂರ್ಯನ ನೆರಳಿನ ಲಂಬ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡ ಚೋರ್ಡುಗಳು ಸದಾ ದಕ್ಷಿಣದ ಲಂಬ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡ ಚೋರ್ಡುಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಸೂರ್ಯನ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳು ಅದರ ಕಿರಣಗಳ ಚೋರ್ಡುಗಳು ಅಥವಾ ತುದಿಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ. ತುದಿಯ ಚೋರ್ಡಿನಿಂದ ವಿಭಜನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನೆರಳಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದ ಭಾಗವೇ ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಿಭಜನೆಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಚೋರ್ಡನ್ನು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಚೋರ್ಡಿನಿಂದ ಗುಣಿಸಿದರೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ಕಾಟಕ ರಾಶಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ವೃತ್ತದಿಂದ ಕಡಿಮೆಮಾಡಬೇಕು; ತುಲಾ ರಾಶಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ವೃತ್ತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನ ಸರಾಸರಿ ಸ್ಥಿತಿಯ ಫಲವನ್ನು ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಚಲನೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೃತ್ತದ ಚಲನೆಯ ಮೊತ್ತ ಮತ್ತು ಪಡೆದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದುದನ್ನು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಚಲನೆಯನ್ನು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಚೋರ್ಡುಗಳನ್ನು ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಪಟ್ಟು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವು ಬಿಲ್ಲುಗಳಾಗಿವೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ. ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಎಂಟು ವಿಭಜನೆಗಳಿಗೆ, ಶರದೃತುವಿಗೆ ಒಂದು, ಹಿಮವೃತ್ತಿಗೆ ಮೂರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಯೂ, ಕರ್ಕಾಟಕ ಮೊದಲಾದ ರಾಶಿಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ. ಭೋಗಿಸಬೇಕಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು; ಸಾಯಂಕಾಲದ ಭಾಗಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಇಚ್ಛಿತ ದಂಡಿಕಾ ಮತ್ತು ಸುಭಾದಿಂದ, ಭೋಗಿಸಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂವತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ತಪ್ಪಾದ ಮೌಲ್ಯದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ನಾಡಿಗಳಿಂದ, ಹೀಗೆಯೇ ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು. ಭೋಗಿಸಬೇಕಾದ ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಅಥವಾ ಭೋಗಿಸಿದ ಭಾಗ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದ ಭಾಗ ಇಂದ್ರನ ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ, ಗ್ರಹಣವು ಚಂದ್ರನಿಗೇ ಸೇರಿದದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಗ್ರಹಣವು ಅವುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಅದರ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಧ, ಆರು ಭಾಗ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಭಾಗದಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಥಿರತೆಯ ಅರ್ಧ ಅವಧಿಯನ್ನು ಅಂಗ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳ ಭಾಗದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗಾದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಇದ್ದರೆ, ಅಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಧ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಭಾಗವನ್ನು ಅದರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಗುಣಿಸಿ, ಎರಡು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಅರ್ಧ ಸೂರ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಹರಿ ಎಂಬ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹರಿಯ ಆಧಾರ ಚಿನ್ನವಾಗಿದೆ; ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಭಾಗದಿಂದ ಒಂದು ಸೇರಿಸಿ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಬಾಣದ ಆಧಾರ ಆರು ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ; ಒಂದು ಸೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಆರು, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸುವ, ನಮಿಸದ, ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರೆಯಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅರ್ಧ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಭಾಗದಿಂದ ಎಲೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ ಎರಡು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳಿಂದ, ಅರ್ಧ ಅವಧಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ, ಅವರ ಭಾಗಗಳು ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹದ ವೃತ್ತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ಆಧಾರವನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಅಸ್ತವಾಗುವಾಗ, ಅದು ಸಂಯುಕ್ತವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆಗಮನ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮನದ ಕಾಲವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಆಧಾರ, ಬೆರಳಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆಡೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಬೆರಳಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಶಿಖರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮರುಳು ಅಂಗ, ಅಗ್ನಿ, ಭಕ್ತಿ ಇವುಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದವರು, ದೊರಕಿದ ಆಧಾರಕ್ಕೆ ಸಂಯೋಜಿತರಾಗದಿದ್ದರೆ—ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಹಣಗಳ ನಡುವಿನ ತೆರವನ್ನು ಅವರ ಮಾರ್ಗದ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ವಿಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ತೋಡಿಕೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಇತರ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಸೇರುವ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಆಧಾರ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅರ್ಥ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯನ ಸಂಧಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ. ಎರಡು ಪರಿಕ್ರಮೆಗಳು ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು 'ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದೆ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಎರಡೂ ಸಮನಾಗಿರುವಾಗ, ಅರ್ಧ ಧನಸ್ಸಿನ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಮುನ್ನಡೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಡೆಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಕಾಲದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯನ ಪರಿಕ್ರಮೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ, ಸಂಯೋಗವು ಮುಂದುಗಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.