ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಜ್ಯೋತಿಷ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಚಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಭಾಗಗಳು ಭೂಮಿಯ ಸಂತಾನಗಳಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಒಂದು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ, ನಾವು ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸಾಲಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ—ಸಾಲ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ, ಉಳಿದ ಭಾಗವು ವಕ್ರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ, ಚಕ್ರದ ಪ್ರಗತಿ ಭಾಗವನ್ನು ಸಮವಾಯು ಭಾಗದಿಂದ ಗುಣಿತ ಮಾಡಬೇಕು; ಕ್ಷಿತಿಜ ಭಾಗವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಬಾಣದ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ದಾಟಿದಾಗ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗೊಳ್ಳಿದಾಗ, ದಿನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಗಣನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಗ್ರಹಗಳ ಅಂಶಗಳು, ಸೂರ್ಯನ ಭಾಗಗಳು, ಅನುಭವದ ಆರಂಭ ಹಾಗೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾಗಿದ ದೂರವನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾರಿ ಗುಣಿತ ಮಾಡಿ, ಅನುಭವದ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಗಳಿಸಿದ ಕಾಲಮಾನಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾರಿ ಗುಣಿತ ಮಾಡಿ, ಅನುಭವದ ಗರಿಷ್ಠ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಬಾವ, ಬಲವ, ಕೌಲವ, ತೈತಿಲ ಮತ್ತು ಗಾರಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೇ ಶಕುನಿ, ನಾಗ, ಚತುಷ್ಪದ ಮತ್ತು ಕಿಂಸ್ತುಘ್ನ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲಿ, ಬೇಕಾದ ಬೆರಳುಗಳ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಗುರುತು ಮಾಡಬೇಕು. ಛಾಯೆಯ ತುದಿ ತಾಕುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪೂರ್ವಾಹ್ನ ಹಾಗೂ ಅಪರಾಹ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಉತ್ತರದವರೆಗೆ ತಂತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ರೇಖೆ ಎಳೆಯಬೇಕು. ಮಧ್ಯದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೀನು ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಧ್ಯದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ, ಬೇಕಾದ ಭುಜ-ತಂತಿ ಬೆರಳುಗಳ ಅಂಶದಿಂದ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಛಾಯೆ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಸಮವಾಯು ಚಕ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೇಕಾದ ಛಾಯೆ ಮತ್ತು ಸಮವಾಯು ಚಕ್ರಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತುದಿಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸಬೇಕು. ಗ್ನೋಮನ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಛಾಯೆಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಅದರ ಗುಣಗಳಿಂದ, ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದಿನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶ, ಛಾಯೆ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳ ಮುಕ್ತಾಯ ಮೊದಲಾದವು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರ ಛಾಯೆಗಳ ಲಂಬ ಮತ್ತು ಆಡಿ ಜ್ಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಲಂಬ ಮತ್ತು ಆಡಿ ಜ್ಯಾ ಆಗಿವೆ. ಉಳಿದ ಸೂರ್ಯನ ಭಾಗಗಳು ಅದರ ಕಿರಣಗಳ ಜ್ಯಾ ಅಥವಾ ತುದಿಯ ಭಾಗಗಳು. ತುದಿಯ ಜ್ಯಾವನ್ನು ಹಂಚುವುದರಿಂದ, ಛಾಯೆ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಭಾಗವು ದಿಕ್ಕುಗಳ ವಿಭಾಗದ ಆರಂಭ; ಅದರ ಜ್ಯಾವನ್ನು ಮೂರು ಜ್ಯಾ ಮೂಲಕ ಗುಣಿತ ಮಾಡಬೇಕು. ಕರ್ಕಾಟಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು; ತುಲಾ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನ ಸರಾಸರಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನ್ವಯಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಚಕ್ರದ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಪಡೆದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೊತ್ತವನ್ನು ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಚಲನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಜ್ಯಾಗಳನ್ನು ಒಂದರಲ್ಲಿ, ಎರಡರಲ್ಲಿ, ಮೂರರಲ್ಲಿ ಹಂಚಬೇಕು; ಅವು ಬಾಣಗಳು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ. ಅವರ ಎಂಟು ವಿಭಾಗಗಳಿಗಾಗಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರವರು—ಶರತ್ಕಾಲಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು, ಹಿಮಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೂರು. ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಕರ್ಕಾಟಕ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಶಿಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು; ಸಂಜೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇಕಾದ ಸೂರ್ಯನ ಸ್ಥಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು. ಬೇಕಾದ ದಂಡಿಕಾ ಮತ್ತು ಉಪಭಾಗದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಪ್ಪತ್ತರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ತಪ್ಪಾದ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ನಾಡಿಗಳಿಂದ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಹ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು. ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಅನುಭವಿಸಿದ ಭಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಭಾಗವು ಇಂದ್ರನ ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ, ಗ್ರಹಣವು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹಚ್ಚುವ ವಸ್ತು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಗ್ರಹಣವು ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಏನು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆ ಅರ್ಧ, ಆರನೇ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಭಾಗದಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಸ್ಥಿರತೆಯ ಅವಧಿಯ ಅರ್ಧವನ್ನು ಅಂಗ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳ ಭಾಗದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಇದ್ದರೆ, ಅಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಸುಖಕರ ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಗ್ರಹಣ, ಛಾಯೆ, ಚಲನೆ, ಅನುಭವ, ಕಾಲಮಾನ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಾನದಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.