ಬ್ರಹ್ಮಾ, ದಂಡಧಾರಿ, ರಕ್ತ, ಸಣ್ಣದು ಮತ್ತು ಆದಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲಭಾಗಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಇವುಗಳು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದು, ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು ಹಾಗೂ ದಾನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ; ಆಗಾಗ್ಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಭಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಹಾರವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಳು, ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಸಂಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಲಿಂಗಗಳು ಇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಪುಣನು, ಸ್ವಯಂಭು, ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ ಮತ್ತು ತಾಯಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ, ತಂದೆ ಇಲ್ಲ. ಐಶ್ವರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಹಸುವಿನ ಕೈ, ರಥ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ರಿಮ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ವಿಷ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಹಾವು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಜಗತ್ತಿನ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು. ಹಳೆಯದು, ಹೊಸದು, ದಕ್ಷಿಣ, ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗಗಳು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಮೊದಲದು, ಕೊನೆಯದು, ಕಡಿಮೆ, ಅರ್ಧ—ನೀವು ಮತ್ತು ನಾವು ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಸ್ವಂತ ಮತ್ತು ಪರ, ವಿರೋಧ, ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿ ಅಂಶಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದವು. ಗಾರ್ಗ್ಯ, ನಾಡಾಯನ, ಆತ್ರೇಯ ಮತ್ತು ಗಾಂಗೇಯ—all maternal cousins—ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತರಾದವರು, ಕಾರ್ಯದ ಕರ್ತೃ, ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಕೇಸರಿ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳ, ಸಮಾನ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರದಂತೆ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವವನು. ಹಸು ಐಶ್ವರ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ತಪಸ್ವಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಮೋಸಗಾರ—ಇವುಗಳು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾತ್ರ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊರತೆ ಇದ್ದಾಗ "ಅಂದಾಜು" ಅಥವಾ "ಬಹುಶಃ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಟು ಜಾತಿಯವರು ಅಪವಾದದಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯನ ಬಲಯು ಪ್ರಶಂಸೆಯಲ್ಲಿ. ಹರಿದುಹೋಗುವ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಹಾರದಿಂದ ತಯಾರಾದವು, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದವು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದಿಂದ ಕೂಡ ಕೂಡ. ಗಾಢವಾದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಬಿಳಿಯಾದ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಅವಿನಾಶಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು. ಅಳವಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ "ಮಣಿಕಾಲಷ್ಟು" ಮತ್ತು "ಎರಡು ಮಣಿಕಾಲಷ್ಟು" ಎಂದು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಯಾವದು" ಮತ್ತು "ಯಾವ ಎರಡು" ಎಂಬ ಪದಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಎಷ್ಟು," "ಸ್ವಲ್ಪ," "ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ," ಮತ್ತು "ಎಷ್ಟು" ಎಂಬ ಪದಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಯ ವಿವರಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತವೆ, ಓ ನಾರದ. "ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ," "ಎರಡಿನಲ್ಲ," "ಎರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ"—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಂಖ್ಯೆಯ ರೂಪಗಳು, ಓ ಮಹಾತ್ಮನೆ. "ಜೋಡಿ," "ತ್ರಯ," ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ "ಎರಡು," "ಮೂರು" ಎಂಬ ಪದಗಳು ಕೂಡ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ತ್ರೈಣ, ಪೌಷ್ಣ, ತುಂಡಿಭ, ವೃಂದಾರಕ ಮತ್ತು ಕೃಷೀವಲ; ಅವಟೀಟ, ವನಾಟ, ನಿಬಿಡ ಮತ್ತು ಚೇಕ್ಷುಶಾಕಿನ್; ವಿದ್ಯಾತುಂಚು, ಬಹುತಿಥ, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಶೃಂಗಿಣ; ಚಿಲ್ಲ, ಚಿಪಿಟ, ಚಿಕ್ವ, ವಾತೂಲ ಮತ್ತು ಕುಟಪ; ಊರ್ಣಾಯು, ಮರುತ, ಏಕಾಕಿ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಣ್ವತಿ; ಆಸಂದಿ, ವಂಚ, ಚಕ್ರಿವಾತ, ತೂಷ್ಣಿಕಾ ಮತ್ತು ಜಲ್ಪತಕಿ; ಶಾಂತ, ಶಾಂತಿ, ಶಂಯಶಾಂತ, ಶಂಯೋಹಂಯು ಮತ್ತು ಶುಭಂಯು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು. ಭವತಿ, ಬಗಭೂವ, ಭವಿತಾ, ಭವಿಷ್ಯತಿ, ಭವತ್, ಅಭವತ್, ಭಗವತ್ ಮತ್ತು ಭವೇಚ್ಚ; ಅತ್ತಿ, ಜಘಾಸ, ಅತ್ತಾತ್, ಸ್ಯತಿ, ಅತ್ತ್ವಾ, ದದತ್, ದ್ವಿರಘಾಸ, ದಾತ್ಸ್ಯತ್; ದಿದೇವ, ದೇವಿತಾ, ದೇವಿಷ್ಯತಿ, ಅದೀವ್ಯತ್, ದೀವ್ಯೇತ್, ದೀವ್ಯಾತ್; ಸುನೋತ್, ಅಸುನೋತ್, ಸುನುಯಾತ್, ಸೂಯಾತ್, ಅಶಾವಿತ್, ಅಸೋಷ್ಯತ್, ಉತುಡತಿ; ಅತೌತ್, ಸೀದತ್, ಓತ್ಸ್ಯತ್, ಇತಿ, ರುಣದ್ಧಿ, ರೂರೋಧ, ರೋಧಾ, ರೋತ್ಸ್ಯತಿ; ತನೋತಿ, ತತಾನ, ತನಿತಾ, ತನಿಷ್ಯತಿ, ತನೋತ್, ಅತನೋತ್, ತನೂಯಾತ್; ಅಕ್ರೀಣಾತ್, ಕ್ರೀಣಾತ್, ಕ್ರೀಣೀಯಾತ್, ಕ್ರೀಯಾತ್, ಅಕ್ರೈಷೀತ್, ಅಕ್ರೇಷ್ಯತ್, ಚೋರಯತಿ, ಚೋರಯಾಮಾಸ, ಚೋರಯಿತಾ, ಚೋರಯಿಷ್ಯತಿ, ಚೋರಯತು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ, ಓ ಋಷಿಯೇ, ಪಂಡಿತನು "ಬೋಭೂಯತೇ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಧಾತುವು ಅನುದಾತ್ತ ಸ್ವರ ಹೊಂದಿದ್ದಾಗ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಕರಣಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಪರಸ್ಮೈಪದ ಕ್ರಿಯಾಪದವು ಕರ್ತೃಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಉಳಿದವುಗಳ ಹೊರತು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು, ಗುಣಗಳು, ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳು—all are revealed in this sacred discourse, weaving together the profound wisdom of Sanātana Dharma.