ಏಕೆಂದರೆ ಜಡ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ, ಮಾನಸಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಭಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಉದ್ದೇಶದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ 'ತುಮ್' ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯಯದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆರನೇ ವಿಭಕ್ತಿಯೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷಣ ಸೂಚಿಸಲು ಎರಡು ವಿಭಕ್ತಿಗಳು ಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಆರನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾನಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ, ಸಾಧನ ಅಥವಾ ಕರ್ತೃ ಮೂಲಕ ನಡೆದಿರುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಈ ವಿಭಕ್ತಿಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ. 'ಭೂ' ಎಂಬ ಧಾತು ಆರಂಭವಾಗುವ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ವಾಚಕಗಳು — 'ಲಕಾರ'ಗಳು — ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 'ಮಿ', 'ವಸ', 'ಮಸ', ಮತ್ತು 'ಸಃ' ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಆತ್ಮನೇಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ; 'ಪಾ', 'ನಾ', 'ಮ್', 'ಪ', 'ನೆ', ಮತ್ತು 'ದಮ್' ಪರಸ್ಮೈಪದಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ. 'ಏ', 'ವಹೇ', ಮತ್ತು 'ಮಹ' ಎಂಬ ಪರ್ಯಾಯ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೆ — ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಚ್ಛಾರ್ಥಕ ವಾಚಕಗಳಲ್ಲಿ — ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮಧ್ಯಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು 'ಯುಷ್ಮದ್' ಎಂಬ ಪದದಿಂದ, ಪ್ರಥಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು 'ಅಸ್ಮದ್' ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 'ಲಟ್' ಕಾಲವು ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಇಂದಿನಲ್ಲದ ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಚ್ಛಾರ್ಥಕ ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಚಕಗಳು, ಹಾಗೂ ಆಶೀರ್ವಾದಾರ್ಥಕ ವಾಚಕಗಳು ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭವಿಷ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ 'ಳ್ಟ್' ಲಕಾರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಧಾತುವೇ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೆ ಬೇರೆ. ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಂಹಿತಾದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 'ಹೋತೃ', 'ಕಾರ', ಹಾಗೆಯೇ 'ಸೇಯಂ', 'ಲಾಂಗಲೀ', ಮತ್ತು 'ಷಾ' ಎಂಬ ರೂಪಗಳು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, 'ಶೀತಾರ್ತ', 'ಸೆಂದ್ರ', ಮತ್ತು 'ಸೌಕಾರ' ಕೂಡ ಅಂತಹ ರೂಪಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಮೊದಲಿನ ರೂಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಗುರುಗಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. 'ಶೌರಿ' ಮತ್ತು 'ಎತೌ' ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸೂಚಿಸುವ ಪದಗಳು; 'ಇಮೌ' ದುರ್ಗೆಗೆ; 'ಅಮೂ' ನಮಗೆ; 'ಅರ್ಜುನಃ' ಕೂಡ. 'ಷಡ್ಹ್' ಎಂಬ ಪದವು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; 'ಷಣ್ಮಾತರಃ' ಆರು ತಾಯಿಗಳು; 'ವಾಕ್ಚುರ' ಮತ್ತು 'ವಾಗ್ಧಸ್ರಿತಾ' ಕೂಡ ಅಂತಹ ಪದಗಳು. ಈಗ 'ಪ್ರಶ್ನ' ಹರಿಯ ಆರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ; 'ಕೃಷ್ಣಷ್ಟೀಕ' ಕೂಡ ಅಂತಹ ಪದ. ನೀನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು; ನೀನು ಕಳ್ಳನು; ನೀನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ಅವಳು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಂಗೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಹರಿಯು ಕತ್ತರಿಸಿದರೆ ಅದು ಮರಣ; ಶಿವನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ನಾಶ. ಕೇಶವು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಇವು ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಚ್ಛಿತವಾಗಿವೆ. ಈವನು ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿರುವವನು; ಈವನು ರಾಮ; ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧ, ಸ್ಪಷ್ಟ ರಾಮನಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ; ಓ ರಾಮ, ನಿನಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲರೂ, ಗೋಪಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು; ಮತ್ತು ಹರಿ ಪತಿ. ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ, ಹಸುವಿನ ಅಂಗಗಳಿರುವವನು, ಎರಡು, ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು ಕೂಡ. ಎಂಟು — ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ — ಈ ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಚಂಚಲ ರೂಪ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು. ಉಶನಸ್ ಮತ್ತು ಆವಿ ಮಾನವನಲ್ಲಿವೆ; ಅವು ಕೆಂಪು, ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಗುರುತು ಹೊಂದಿವೆ. ಹಸು, ದೋಣಿ, ರೂಪಗಳು, ಹಾಲು, ಹಸಿವು, ಆಕಾಶ, ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜ್ಞಾನ. ನಾಯಕ, ನೀರು, ವಾಕ್ಕು, ಹೀಗೆ ಕರ್ತೃ, ಅತಿಕ್ರಮ, ಮತ್ತು ವಾಯು. ಇವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ದಂಡಧಾರಿ, ರಕ್ತ, ಸ್ವಲ್ಪ, ಮತ್ತು ಆರಂಭ. ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದು, ಕಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಕೊಡುವುದು; ಆಗುವುದು, ತಿನ್ನುವುದು, ಮತ್ತು ಹೊಡೆಯುವುದು. ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಳು, ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಸಂಯೋಗಗಳು, ಮತ್ತು ಲಿಂಗಗಳು ಇದ್ದವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಂಡಿತ, ಸ್ವಯಂಭು, ಕರ್ತೃ, ಮತ್ತು ತಾಯಿ — ಆದರೆ ತಂದೆ ಅಲ್ಲ. ಧನ, ಚಂದ್ರ, ಹಸುವಿನ ಕೈ; ರಥ, ಬಂಗಾರ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ. ಅಂಚಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ವಿಷ, ವಜ್ರ, ಹಾವು; ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ, ವಿಶ್ವ, ಎರಡೂ, ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ. ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ, ದಕ್ಷಿಣ, ಮೇಲಿನ, ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ. ಮೊದಲ, ಕೊನೆ, ಕಡಿಮೆ, ಮತ್ತು ಅರ್ಧ — ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಂತ ಮತ್ತು ಪರ ವಸ್ತುಗಳ ವಿರೋಧ, ಪರಾಮರ್ಶೆ, ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶೀ. ಗಾರ್ಗ್ಯ, ನಾಡಾಯನ, ಆತ್ರೇಯ, ಮತ್ತು ಗಾಂಗೇಯ — ಇವರು ತಾಯಿಯ ಸಂಬಂಧಿಗಳು.