ವೇದಪಾಠದ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ರಾಗಪ್ರಯೋಗಗಳ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವರಿತ ಸ್ವರ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದು ತೆರೆದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ, ಅದರ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಪ್ರಭಾವಿ ಸ್ವರವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ವರವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧ್ವನಿಯು ಲೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ವಿರಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ಸ್ವರವನ್ನು ಹೀಗೋವರ್ಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಸ್ವರ ಉನ್ನತವಾಗಿರುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತೊಂದು ಅಕ್ಷರ ಇದ್ದರೆ, treatise ಪ್ರಕಾರ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸ್ವರಗಳು—ಕಂಷ, ಪುಂ, ಸ್ಫುಟಿ—ಇವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪದವು 'ಇ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡು, ಮುಂದಿನ ಪದವು 'ಉ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೆ, ಅಥವಾ ಎರಡು 'ಉ'ಗಳು ಬಂದರೆ ಕೂಡ, ಮೂರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಬಹುಪಾಲು ಉನ್ನತ ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ನಿರುನ್ನತ ಅಕ್ಷರ ಇದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಎರಡು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಉನ್ನತ ಅಕ್ಷರಗಳು ಇದ್ದರೆ, 'ರ' ಮತ್ತು 'ಹ' ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ದ್ವಿತ್ವವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಮೂರನೆಯದೊಂದಿಗಿದ್ದು, ಎರಡನೆಯದು ಮೊದಲನೆಯದೊಂದಿಗಿರುವಂತೆ ಕ್ರಮವಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಅಕ್ಷರ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮುಂಚಿನದು ಅನಂತವಾಗಿರಬೇಕು. ಪದಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಶ', 'ಷ', 'ಸ' ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿದ ಪದಗಳು ಬಂದರೆ, ಮೂರನೆಯದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ನಂತರದ ಪದಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಅನುವಾಸಿಕ, ಉಪಧ್ಮಾನೀಯ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಧನ್ಯ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಯೋಗವಿದ್ದರೂ, ಪದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಜನ ಇದ್ದರೂ, ಸ್ವರವನ್ನು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು. ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಮುಂದಿನ ಅಕ್ಷರ ಕೂಡ ಅದೇ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನಸ್ವಾರ ಇದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಅದರ ಪ್ರತ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದರೆ, ಪಾದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಪಾದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಸಂಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವಗ್ರಹದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅನಸ್ವಾರ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಪಾದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಂಯುಕ್ತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು. ಉಳಿದಿರುವ ಹ್ರಸ್ವಸ್ವರ ಅಥವಾ 'ಹೃ' ಅಕ್ಷರ, ಅಥವಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದ ಜೋಡಿ ಪದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವುಗಳೂ ಕೂಡ ಹೀನಸ್ವರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಗುಚ್ಛದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವರಗಳೂ ಹೀನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. 'ಪ್ರಿಯ', 'ದೂತ', 'ಘೃತ', 'ಚಿತ್ತ', ಮತ್ತು 'ಅತಿ' ಪದಗಳನ್ನು ಹೀನಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ನೂರಾರು ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಠವು ಹೀನದಿಂದ ಉನ್ನತ ಸ್ವರವರೆಗೆ ಏರುತ್ತದೆ. 'ವಿಶ್ವಾನರ' ಮತ್ತು 'ಓ' ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ವರಿತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಉಳಿದವುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ಪುರುಷರೆ. ಎರಡು ಸ್ವರಗಳು ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಹ್ರಸ್ವಸ್ವರನ್ನು ದೀರ್ಘಸ್ವರದಂತೆ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಅದು ಮೆರುಗು ಹೊಡೆಯುವಷ್ಟು ಸಮಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಋಕ್ಗಳ ಸ್ವರಗಳು ಅಥವಾ ಸಮಾನ ಸಂಯೋಗಗಳಿರುವವುಗಳೂ ಈ ರೀತಿಯಂತಿವೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರದ ಪ್ರಯೋಗವು ಪದದ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾರಂಭಗಳಿವೆ. ಹ್ರಸ್ವಸ್ವರದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಮುಂದಿನ ಧ್ವನಿಯು ಕೂಡ ಮುಂಚೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾರಂಭಗಳ ನಡುವೆ ಸಮಯವನ್ನು ಒಂದು ಮಾತ್ರಾದಂತೆ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಉಳಿದವುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅಣುಮಾತ್ರೆ. 'ಪ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ಮುಂದಿನ ಅಕ್ಷರವೂ ಅದೇ ವರ್ಗದಾಗಿರಬೇಕು; ಸ್ಪಷ್ಟ ವ್ಯಂಜನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. 'ಅ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿ, 'ತ' ಅಕ್ಷರದ ಜೊತೆ ಬಣ್ಣದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪೂರ್ವ ಅಕ್ಷರದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು. ರೇಫ, ರಂಗ, ಲೋಪ, ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾಸಿಕ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಇವು ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಎರಡು ಮಾತ್ರೆಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ; 'ದಧನ್ವಾ' ಎಂಬುದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ವೇದಪಾಠದ ಸ್ವರ, ಸಂಯೋಗ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಮಾನದ ನಿಯಮಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.