ಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಸಾಮನ್ ಮತ್ತು ಋಕ್ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ತಿಲದಾಣದಷ್ಟು ಅಂತರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹದ ಯಾವ ಅಂಗವನ್ನೂ ಅಥವಾ ಭಾಗವನ್ನೂ ಅಲೆಯಬಾರದು. ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ, ಮೋಡಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮೆರೆದಿಳಿಯುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ, ಅಥವಾ ಹಾರವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಸರೆಯಂತೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಆವಲಂಬಿಸಿ, ಆಂಗಗಳನ್ನು ಆಮೆಯಂತೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಬೇಕು. ಮೂಗಿನ ಮುಂದೆ ಕೈಯನ್ನು ಗೋಪದ ಕಿವಿಯಂತೆ ಇರಿಸಬೇಕು. ಕೈಯಿಂದಲೂ ಬಾಯಿಂದಲೂ ಪದಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಶಬ್ದವನ್ನು ತುಂಬಾ ಜೋರಾಗಿ ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದು; ಹಾಡಬಾರದು ಅಥವಾ ಅಲೆಯಬಾರದು. ಮೀನುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಅದು ಕಾಣಿಸದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಮೊಸರುಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇರುವಂತೆ, ಮರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇರುವಂತೆ, ಸ್ವರಗಳ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ನಯವಾಗಿರಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಸ್ವರವು ಉಚ್ಚರಿಸದಿದ್ದರೂ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೂ, ಮುರಿದು ಹೋದರೂ ಅಥವಾ ಸಮವಲ್ಲದಂತೆ ಹೊಡೆದರೂ ಅದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವರವು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾಗಿ ಹೋದರೂ ಕೂಡ ತಪ್ಪು. ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮಧ್ಯಮವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಪಾಠವನ್ನು ಪಾಠಕರು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಉಚ್ಚಸ್ವರದ ಸ್ಥಾನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಥಮ ಸ್ವರದ ಸ್ಥಾನ ಕಪೋಲದಲ್ಲಿ. ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದ ಸ್ಥಾನ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬೆರಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದಾಗ, ಅಂಗುಷ್ಠವು ಪ್ರಥಮ ಸ್ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆರನೇ ಸ್ವರ ಉಂಗುರಳ ಬೆರಳಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಸ್ವರ ದೈವತವು ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವದು ಮತ್ತು ಸದಾ ಬದಲಾಗುವುದು ಇವು ಶಾಶ್ವತ. ದೇವತೆಗಳು ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮಾನವರು ಪ್ರಥಮ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ. ಜನ್ಮದಿಂದ ಕುರುಡುಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಜಂಗಮ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ವಿಸ್ತೃತ ಮತ್ತು ದಯಾಳು ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃದುವಾದ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಸ್ವರೂಪಗಳೂ ಇವೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನತೆ ಕೆಳ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಎರಡನೇ ಸ್ವರದ ವಿರಾಮಗಳು ಮೃದುವಾದ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತೃತವಾಗಿವೆ. ವಿಸ್ತಾರ ಕೆಳ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ಮೃದುವು ಅದರ ವಿರುದ್ಧದಲ್ಲಿದೆ. ಎರಡನೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತವಾಗಿರುವವುಗಳು ನಂತರ ಉಚ್ಚಸ್ವರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತವಾಗಿರುವವುಗಳು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಅತಿಯಾದ ಉಚ್ಚ ಸ್ವರವನ್ನು ಅಥವಾ ಸ್ವರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅನಾವಶ್ಯಕ ವಿರಾಮವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಚಲನೆ ಎರಡು ವಿಧವಾದದ್ದು: ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿ ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೊಡನೆ. ಸ್ವರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಯಮಿತ ವಿರಾಮಗಳು ಸಣ್ಣ, ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾಗಿವೆ. ಎತ್ತಿದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನತೆ, ಸ್ವರಿತದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಉಚ್ಚ, ಅನುಚ್ಚ ಮತ್ತು ಸ್ವರಿತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಸ್ವರಗಳು ಇವೆ. ಈಗ ಪಠಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ವರಗಳ ಭೇದವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಉದಾತ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯುವದು ತಕ್ಷಣ ಸ್ವರಿತದಿಂದ ಅನುಗಮಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರದ ಸ್ವರವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅದನ್ನು ಸ್ವರಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ವರವನ್ನು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಏಳು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈ ಏಳು ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಬಲ ಕಿವಿಯಿಂದ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬಳಸಿ. ಉಚ್ಚಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ನೀಚಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ 'ಮಧ್ಯಸ್ಥ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.