અથ ગોલોકનાથસ્ય ગોમ્નાં વિવરતો મુને
હે મુનિ, પછી ગોલોકના સ્વામીની ગાયોમાંથી એક ખુલ્લું સ્થાન થયું.
પ્રાણતુલ્યપ્રિયાઃ સર્વે બભૂવુઃ પાર્ષદા વિભોઃ
પ્રભુના બધા પરિચારો એના માટે જીવ જેટલા પ્રિય થયા.
રાધાતુલ્યાઃ સર્વતશ્ચ રાધાદાસ્યઃ પ્રિયંવદાઃ
ચારે બાજુ રાધા સમાન અને રાધાની દાસીઓ, મીઠું બોલતી, હાજર હતી.
આવિર્બભૂવ સા દુર્ગા વિષ્ણુમાયા સનાતની
પછી દુર્ગા, જે વિષ્ણુની શાશ્વત શક્તિ છે, પ્રગટ થઈ.
પરિપૂર્ણતમા તેજઃ સ્વરૂપા ત્રિગુણાત્મિકા
તે પૂર્ણ તેજથી ભરેલી, ત્રણ ગુણ ધરાવતી સ્વરૂપ છે.
યા તુ સંસારવૃક્ષસ્ય બીજરૂપા સનાતની
જે સંસારના વૃક્ષનું બીજરૂપે શાશ્વત છે, એ જ છે.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર સસ્ત્રીકસ્તુ ચતુર્મુખઃ
એ દરમિયાન ત્યાં સ્ત્રી સાથે ચતુર્મુખ પ્રગટ થયા.
કમણ્ડલુધરો જાતસ્તપસ્વી નાભિતો હરેઃ
કમંડળુ ધારણ કરનાર, તપસ્વી, હરિના નાભિમાંથી જન્મ્યા.
નિષસાદાસને રમ્યે વિભોસ્તસ્યાજ્ઞયા મુને
પ્રભુના આદેશથી, હે મુનિ, તે સુંદર આસન પર બેઠા.
વામાર્દ્ધાઙ્ગો મહાદેવો દક્ષાર્દ્ધો ગોપિકાપતિઃ
મહાદેવ ડાબા ભાગથી અને ગોપીઓના સ્વામી જમણા ભાગથી હતા.
સ્તુત્વા કૃષ્ણં સમાજ્ઞપ્તો નિષસાદ હરેઃ પુરઃ
કૃષ્ણની સ્તુતિ કરીને અને આજ્ઞા મેળવી, તે હરિ સમક્ષ બેઠા.
સત્યલોકે સ્થિતો નિત્યઙ્ગચ્છ માંસ્મર સર્વદા
સત્યલોકમાં હંમેશાં રહે, જા અને મને સર્વ સમયે સ્મરણ કર.
જગામ ભાર્યયા સાકં સ તુ સૃષ્ટિં કરોતિ વૈ
તે પત્ની સાથે ગયો અને સર્જન કાર્ય કરે છે.
તતઃ પશ્ચાત્પઞ્ચવક્ત્રં કૃષ્ણં પ્રાહ મહામતે
પછી, પછી પાંચ મુખ ધરાવનારા એ મહામતે કૃષ્ણને કહ્યું.
યાવત્સૃષ્ટિસ્તદન્તે તુ લોકાન્સંહર સર્વતઃ
જ્યારે સૃષ્ટિનો અંત આવે, ત્યારે તું સર્વત્રથી બધા લોકોને પાછા ખેંચી લે.
તતઃ કાલાન્તરે બ્રહ્મન્કૃષ્ણસ્ય પરમાત્મનઃ
પછી, થોડો સમય પસાર થયા પછી, હે બ્રહ્મા, કૃષ્ણ પરમાત્માનું smaraN કર.
તામાદિદેશ ભઘગવાન્ વૈકુણ્ઠં ગચ્છ માનદે
પછી ભગવાને તેને આજ્ઞા આપી: 'હે માનનીયે, તું વૈકુંઠમાં જા.'
સાપિ કૃષ્ણં નમસ્કૃત્ય ગતા નારાયણાન્તિકમ્
તે કૃષ્ણને વંદન કરીને, નારાયણના સમીપે પહોંચી.
આસાં પૂર્ણસ્વરૂપાણાં મન્ત્રધ્યાનાર્ચનાદિકમ્
આ સર્વે પૂર્ણ સ્વરૂપ ધરાવનારી છે, તેમનાં માટે મંત્ર, ધ્યાન, પૂજા વગેરે છે.
તારઃ ક્રિયાયુક્ પ્રતિશ્ઠા પ્રીત્યાઢ્યા ચ તતઃ પરમ્
મંત્રનું ઉચ્ચારણ, કર્મો, સ્થાપના અને ભક્તિપૂર્વક સર્વોત્તમ પૂર્ણતા—
સુતપાસ્તુ ઋષિશ્છન્દો ગાયત્રી દેવતા મનોઃ
સુતપા ઋષિ છે, છંદ છે, દેવી ગાયત્રી છે અને મન મનુ છે.
ષડક્ષરૈઃ ષડઙ્ગાનિ કુર્યાદ્વિન્દુવિભૂષિતૈઃ
છ અક્ષરનાં મંત્રથી, બિંદુથી શોભિત એવા છ અંગો સ્થાપિત કરવા.
શ્વેતચંપકવર્ણાભાં કોટિચન્દ્રસમપ્રભામ્
શ્વેત ચંપકના ફૂલ જેવી કાંતિ ધરાવનારી, કરોડ ચાંદની જેવો તેજ ધરાવનારી—
સુશ્રોણીં સુનિતંબાં ચ પક્વબિંબાધરાંબરામ્
સુંદર કટિ, નાજુક કમર અને પાકેલા બિંબ ફળ જેવી લાલ ઓઠવાળી—
રત્નકેયૂરવલયહારકુણ્ડલશોભિતામ્
રત્નના કયૂર, વળય, હાર અને કાનના કુંડળોથી શોભાયમાન—
રાસમણ્ડલમધ્યસ્થાં રત્નસિંહાસનસ્થિતામ્
રાસમંડળના મધ્યમાં, રત્નના સિંહાસન પર બેઠેલી—
લક્ષષટ્કં જપેન્મન્ત્રં તદ્દશાંશં હુનેત્તિલૈઃ
મંત્રને લાખ વખત જપો અને તેનું દસમું ભાગ તિલથી હોમો.
ષટ્કોણેષુ ષડઙ્ગાનિ તદ્બાહ્યે ઽષ્ટદલે યજેત્
છ કોનાંમાં છ અંગોની પૂજા કરો; તેના બહાર, આઠ પાંખવાળી કમળમાં પૂજા કરો.
તતઃ શશિકલાં પારિજાતાં પદ્માવતીં તથા
પછી શશિકળા, પારિજાત અને એ જ રીતે પદ્માવતી—
ઇન્દ્રાદ્યાન્સાયુધાનિષ્ટ્વા વિનિયોગાંસ્તુ સાધયેત્
ઇન્દ્ર અને અન્ય દેવતાઓની, તેમના શસ્ત્રો સાથે પૂજા કરીને, વિધિ મુજબ નિયુક્તિ કરો.