ગોદુગ્ધૈઃ પૂજયેત્પીઠે સ્યાદઙ્ગૈઃ પ્રથમાવૃતિઃ
ગાયના દુધથી પીઠ પર પૂજા કરવી; પ્રથમ અર્પણ અંગો વડે કરવું.
ગુડપિઙ્ગાં બભ્રુવર્ણાં ચોત્તમાં કપિલાં તથા
શ્રેષ્ઠ ગાય, ગુડપિંગળ અને ભૂરા રંગની, તથા ઉત્તમ કપિલા ગાય પણ.
ગોગણાષ્ટકમભ્યર્ચ્ય લોકેશાનુયુધૈર્યુતાન્
ગાયોના આઠ જૂથોની, જગતના સ્વામીના અનુયાયીઓ સાથે, પૂજા કરી.
અષ્ટોત્તરસહસ્રં યઃ પયોભિર્દિનશો હુનેત્
જે વ્યક્તિ દરરોજ દુધથી એક હજાર આઠ અર્પણ કરે છે.
તારો હૃદ્ભગવાન્ ઙેંતઃ શ્રીગોવિન્દસ્તથા ભવેત્
'તાર' અક્ષર હૃદયમાં ભગવાન છે; એ રીતે શ્રીગોવિંદ હાજર રહે છે.
ચન્દ્રાક્ષિયુગભૂતાર્ણૈઃ સર્વૈઃ પઞ્ચાઙ્ગકલ્પનમ્
ચંદ્ર જેવી આંખો ધરાવતાં બધા અક્ષરો વડે પાંચ અંગોની રચના થાય છે.
ધ્યાયેત્કલ્પદ્રુમૂલાશ્રિતમણિવિલસદ્દિવ્યસિંહાસનસ્થં મેઘશ્યામં પિશઙ્ગાંશુકમતિસુભગં શઙ્ખરેત્રે કરાભ્યામ્
કપિલ વૃક્ષની છાંયમાં, રત્નોથી ઝગમગતા દિવ્ય સિંહાસન પર બેઠેલા, વાદળ જેવા શ્યામ, પીળા વસ્ત્રધારી, અત્યંત સુંદર, હાથમાં શંખ અને ચક્ર ધારણ કરેલા ભગવાનનું ધ્યાન કરવું.
બિભ્રાણં ગોસહસ્રૈર્વૃતમમરપતિં પ્રૌઢહસ્તૈકકુંભપ્રશ્ચોતત્સૌધધારાસ્નપિતમભિનવાંભોજપત્રાભનેત્રમ્
હજારો ગાયોથી ઘેરાયેલા, દેવોના સ્વામી, ગર્વભર્યા હાથે એક કુંભ ધરાવતાં, ઊંચા મહેલોમાંથી વહેતા પ્રવાહથી સ્નાન કરાવેલા, તાજા કમળની પાંખ જેવી આંખો ધરાવતા ભગવાન.
યજેચ્ચ પૂર્વવદ્ગોષ્ઠસ્થિતં વા પ્રતિમાદિષુ
પહેલાની જેમ, ગૌશાળામાં કે પ્રતિમાદિમાં પણ પૂજા કરવી.
તત્રાવાહ્ય યજેત્કૃષ્ણં ગુરુપૂજનપૂર્વકમ્
ત્યાં, પહેલા ગુરુની પૂજા કરીને, કૃષ્ણનું આવાહન કરીને પૂજા કરવી.
પૃષ્ઠતઃ સુરભિં ચેષ્ટ્વા કેસરેષ્વઙ્ગપૂજનમ્
પાછળ સુરભીને રાખી, કેશરનાં મૂળમાં અંગપૂજન કરવું.
પીઠકોણેષુ બદ્ધ્વાદિકિઙ્કણીં ચ તથા પુનઃ
પીઠના ખૂણાઓમાં ફરીથી નાની ઘંટડી બાંધી દેવી.
અગ્રતો વનમાસાદિર્દિક્ષ્વષ્ટસુ તથા સ્થિતાઃ
આગળ વનમાળા અને બીજા મુકવા, અને એ જ રીતે આઠ દિશાઓમાં પણ ગોઠવવા.
નન્દગોપો યશોદા ચ સગોગોપાલગોપિકાઃ
નંદગોપ, યશોદા, અને સાથે ગોપાલો તથા ગોપીઓ.
કુમુદઃ કુમુદાક્ષશ્ચ પુણ્ડરીકો ઽથ વામનઃ
કુમુદ, કુમુદાક્ષ, પુંડરીક અને વામન.
વિષ્વક્સેનશ્ચ સંપૂજ્યઃ સ્વાત્મા ચાર્ચ્યસ્તતઃ પરમ્
વિશ્વક્ષેનનું પૂજન કરવું, પછી પોતાનું પણ માન કરવું.
સ ચિરાયુર્નિરાતઙ્કો ધનધાન્યપતિર્ભવેત્
એમ કરનારને દીર્ઘ આયુષ્ય, નિરોગી જીવન અને ધન-ધાન્યનો સ્વામીપદ મળે છે.
નાથાય હૃદયાન્તો ઽયં વસુવર્ણો મહામનુઃ
આ સુવર્ણ અને ધનની મહામંત્ર ભગવાન માટે છે, જે હૃદયમાં વસે છે.
વર્ણદ્વન્દ્વૈશ્ચ સર્વેણ પઞ્ચાઙ્ગાન્યસ્ય કલ્પયેત્
બધા વર્ણદ્વંદ વડે એના પાંચ અંગો ગોઠવવા.
કિઙ્કિણીવલયહારનૂપુરૈ રઞ્જિતં નમત ગોપબાલકમ્
કિંકિણી, વળયો, હાર અને નૂપુરોથી ગોપબાળકને શોભાવવો અને તેને વંદન કરવું.
બ્રહ્મવૃક્ષસમિદ્ભિશ્ચ જુહુયાત્પાયસેન વા
બ્રહ્મવૃક્ષની સમિધ અથવા પાયસથી હોળી અર્પણ કરવી.
તત્રાવાહ્યાર્ચયેત્કૃષ્ણં મન્ત્રી વૈ સ્થિરમાનસઃ
ત્યાં, મંત્રોચારક સ્થિર મનથી કૃષ્ણને આવાહન કરીને પૂજન કરે.
વાસુદેવં બલં દિક્ષુ પ્રદ્યુમ્નમનિરુદ્ધકમ્
વાસુદેવ, બલરામ, દિશાઓમાં પ્રદ્યુમ્ન અને અનિરુદ્ધ.
લોકેશાન્સાયુધાન્બાહ્યે એવં સિદ્ધો ભવેન્મનુઃ
બાહ્યમાં શસ્ત્રધારી લોકપાલો ગોઠવવા; આમ મંત્ર સિદ્ધ થાય છે.
શ્રીગોવિન્દં તતઃ પ્રોચ્ય ગોપીજનપદં તતઃ
પછી શ્રીગોવિંદનું સ્મરણ કરીને, પછી ગોપીજનપદનું ઉચ્ચાર કરવું.
મુન્યાદિકં ચ પૂર્વોક્તં સિદ્ધગોપાલકં સ્મરેત્
પહેલાં કહેલા મુનિ અને અન્ય સૌને પણ, સિદ્ધ ગોપબાળકનું સ્મરણ કરવું.
દિવ્યક્રીડાસુ નિરતૌ રામકૃષ્ણૌ સ્મરન્ જપેત્
દિવ્ય રમણીઓમાં તલીન રહી, રામ અને કૃષ્ણનું સ્મરણ કરીને જપ કરવો.
ચક્રી મુનિસ્વરોપેતઃ સર્ગી ચૈકાક્ષરો મનુઃ
ચક્રધારી, શ્રેષ્ઠ મુનિઓ સાથે, અને સર્જનહારો એકાક્ષર મંત્ર.
સૈવ ઙેંતો યુગાર્ણઃ સ્યાત્કૃષ્ણાય નમ ઇત્યપિ
‘ઙેં’ એ યુગાર્ણ છે; અને ‘કૃષ્ણને વંદન’ પણ તેમાં સમાવાયેલું છે.
ગોપાલાયાગ્નિજાયાન્તો રસવર્ણઃ પ્રકીર્તિતઃ
‘ગોપાલ’ શબ્દના અંતે, અગ્નિથી ઉત્પન્ન થયેલું ‘આ’ અક્ષર છે, જેને રસવર્ણ કહેવાય છે.