કટ્યાં જાન્વોર્જઙ્ઘયોશ્ચ ગુલ્ફયોઃ પાદયોસ્તથા
કમર, ઘૂંટણ, પિંડા, ગુલ્ફ અને પગ પર પણ—
વદને ચિબુકે કણ્ઠે દોર્મૂલે વિન્યસેત્ક્રમાત્
મોઢું, ઠોડી, ગળું અને બાહુમૂળ પર ક્રમશઃ મંત્રોનું સ્થાન કરવું.
પાદયોર્ગુલ્ફયોશ્ચૈવ જઙ્ઘયોર્જાનુનોસ્તથા
પગ, ગુલ્ફ, પગની પિંડી અને ઘૂંટણ પર પણ એ જ રીતે કરવું જોઈએ.
દોર્મૂલે કણ્ઠદેશે ચ ચિબુકે વદને નસોઃ
બાંયેના મૂળ, ગળાની આસપાસ, ચિબુક, ચહેરો અને નાક પર પણ કરવું જોઈએ.
મૂર્ધ્નિ ન્યસેન્મન્ત્રવર્ણાન્સંહારાખ્યો ઽયમીરિતઃ
માથા પર મંત્રના અક્ષરો સ્થાપિત કરવા જોઈએ; આને 'સંહાર' કહે છે.
મૂર્તિપઞ્જરનામાનં વિન્યસેત્પૂર્વવત્તતઃ
પછી, અગાઉ જેવું કહ્યું છે તેમ, 'મૂર્તિ પાંજર' પણ સ્થાપિત કરવું જોઈએ.
દ્વારવત્યાં સહસ્રાર્કભાસ્વરૈર્ભવનોત્તમૈઃ
દ્વારકામાં, હજારો સૂર્ય જેવું તેજ ધરાવતાં સુંદર મહેલો વચ્ચે,
જ્વલદ્રત્ન મયસ્તંભદ્વારતોરણકુડ્યકે
પ્રજ્વલિત રત્નોથી બનેલા સ્તંભો, દરવાજા અને દિવાલો સાથે,
પદ્મરાગસ્થલીરાજદ્રત્નસંઘૈશ્ચ મધ્યતઃ
મધ્યમાં, પદ્મરાગના ચબૂતરે પર અનેક રત્નોના સમૂહ સાથે,
રત્નપ્રદીપાવલિભિઃ પ્રદીપિતદિગન્તરે
રત્નના દીપકની પંક્તિઓથી ચારે બાજુ પ્રકાશિત થયેલું છે.
સમાસીનો ઽચ્યુતો ધ્યેયો દ્રુતહાટકસન્નિભઃ
ત્યાં, અક્ષય ભગવાનને બેસેલા અને પીગળેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી રૂપે ધ્યાનમાં લેજો.
સર્વાઙ્ગસુંદરઃ સૌમ્યઃ સર્વાભરણભૂષિતઃ
તેમના બધા અંગો સુંદર છે, સ્વભાવથી શાંત છે અને સર્વાંગે આભૂષણોથી શોભિત છે.
અનાહતોચ્છલદ્રત્નધારૌઘકલશં સ્પૃશન્
હૃદયસ્થાનથી વહેતા રત્નોના પ્રવાહથી ભરેલા કલશને સ્પર્શ કરે છે.
રુક્મિણીસત્યભામે ઽસ્ય મૂર્ધ્નિ રત્નૌઘધારયા
રુક્મિણી અને સત્યભામા તેમના માથે રત્નોના પ્રવાહ ધરાવે છે.
નાગ્નજિતી સુનન્દા ચ દિશન્ત્યૌ કલશૌ તયોઃ
નાગ્નજિતી અને સુનંદા એમને બે કલશ અર્પણ કરે છે.
રત્નનદ્યાઃ સમુદ્ધૃત્ય રત્નપૂર્ણૌં ઘટૌ તયોઃ
રત્નોની નદીમાંથી લઈને, એ બંને કલશ રત્નોથી ભરાય છે.
બહિઃ ષોડશ સાહસ્રસંખ્યાકાઃ પરિતઃ પ્રિયાઃ
બહાર, ચારે બાજુથી સોળ હજાર પ્રિયાઓથી ઘેરાયેલા છે.
તદ્બહિશ્ચાષ્ટનિધાયઃ પૂરયન્તો ધનૈર્ધરામ્
અને એના બહાર, આઠ નિધિઓ ધરતીને ધનથી ભરતી રહે છે.
એવં ધ્યાત્વા જપેલ્લક્ષપઞ્ચકં તદ્દશાંશતઃ
આ રીતે ધ્યાન કરીને, પાંચ લાખ વાર મંત્ર જપવો, અથવા તેનો દસમો ભાગ જપવો.
વિલિપ્ય ગન્ધપઙ્કેન લિખેદષ્ટદલાંબુજમ્
સુગંધિત લપસીથી અંગ ચોપડીને, આઠ પાંખડીઓવાળું કમળ દોરવું જોઈએ.
શિષ્ટૈસ્તુ સપ્તદશભિરક્ષરૈર્વેષ્ટયેત્સ્વરમ્
સત્તર નિર્ધારિત અક્ષરો વડે તે સ્વરને ઘેરી લેવું જોઈએ.
ષટ્સુ સંધિષુ ષટ્કર્ણે કેસરેષુ ત્રિશસ્ત્રિશઃ
છઠ્ઠાં સંધિસ્થાનોમાં, છ પાંખડીઓમાં અને રેશમાના તંતુઓમાં, ત્રણ-ત્રણ કરીને તેમને સ્થાન આપવું.
ષટૂષઃ સંલિખ્ય તદ્બાહ્યે વેષ્ટયેન્માતૃકાક્ષરૈઃ
છ દાણા લખ્યા પછી, તેના બહાર માતૃકાના અક્ષરો વડે ઘેરી લેવું.
ભૂગ્રહં ચતુરસ્રં સ્યાદષ્ટવજ્રવિભૂષિતમ્
પૃથ્વીનું ચિત્ર ચોરસ હોવું જોઈએ અને એમાં આઠ વજ્રોથી શોભાયમાન કરવું.
સંસ્કૃતં ધારયેદ્યો વૈ સોર્ઽચ્યતે ત્રિદશૈરપિ
જે આ સંસ્કારિત સ્વરૂપ ધારણ કરે છે, તેને દેવતાઓ પણ પૂજે છે.
વિદ્મહેધીમહિયુતૌ તન્નો ઽનઙ્ગઃ પ્રચોદયાત્
અમે જાણીએ, ધ્યાન કરીએ, એ અનંગ અમને પ્રેરણા આપે.
હૃદયં કામદેવાય ઙેંતં સર્વજનપ્રિયમ્
હૃદય કામદેવ માટે છે, જે સર્વજનના પ્રિય છે.
જ્વલ જ્વલ પ્રજ્વલેતિ પ્રોચ્ય સર્વજનસ્ય ચ
'જ્વલ, જ્વલ, પ્રજ્વલ' એમ ઉચ્ચારીને, સર્વજન માટે,
પ્રોક્તો મદનમન્ત્રો ઽષ્ટચત્વારિંશદ્ભિરક્ષરૈઃ
આ રીતે મદનમંત્ર જણાવવામાં આવ્યો છે, જેમાં અઢી ચાલીસ અક્ષરો છે.
પીઠ પ્રાગ્વત્સમભ્યર્ચ્ય મૂર્તિ સંકલ્પ્ય મૂલતઃ
પીઠને અગાઉની જેમ પૂજી, અને મૂળમાં મૂર્તિને કલ્પી,