આરૂઢે શઙ્કરે દેવે હનુમત્કન્ધરાં શિવઃ
જ્યારે શંકર ભગવાન હનુમાનના ખભા પર ચઢ્યા ત્યારે—
શૃણ્વન્ગીતિસુધાં શંભુર્ગૌન્ત મસ્ય ગૃહં તતઃ
શંભુએ જ્યારે ગીતનો અમૃતસમાન સ્વાદ સાંભળ્યો, ત્યારે તે ગૌતમના ઘેર ગયા.
પૂજિતા ગૌતમેનાથ ભોજનાવસરે સતિ
ત્યાં ભોજન સમયે ગૌતમે મહેમાનવાજી કરી.
પ્રરૂઢમભવત્સર્વં ગાયમાને હનૂમતિ
હનુમાન ગીત ગાતા, ત્યારે બધું જ ફૂલ્યું-ફાળ્યું.
તસ્મિન્ગાને સમસ્તાનાં ચિત્રં દૃષ્ટિરતિષ્ટત
તે ગીત દરમિયાન સૌના મનમાં આશ્ચર્ય છવાઈ ગયું.
પ્રસન્નમૂર્તિસ્તરુણઃ સુમધ્યે વિન્યસ્તમૂર્દ્ધ્વાઞ્જલિભિઃ શિરોભિઃ
કૃપાળુ અને યુવાન સ્વરૂપે, મધ્યમાં બેઠેલા, સૌએ માથું અને હાથ જોડીને વંદન કર્યું.
પદ્માસનાસીનહનૂમતોંઽજલૌ નિધાય પાદં ત્વપરં મુખે ચ
પદ્માસનમાં બેઠેલા હનુમાનજી એક પગ જોડેલા હાથમાં રાખે છે અને બીજો પગ મોઢા પાસે મૂકે છે.
સ્કન્ધે મુખે ત્વંસતલે ચ કણ્ઠે વક્ષસ્થલે ચ સ્તનમધ્યમે હૃદિ
કાંધ પર, મોઢા પાસે, હાથની હથેળી પર, ગળા પર, છાતી પર, સ્તનમધ્યમાં અને હૃદયમાં પણ રાખે છે.
શિરો ગૃહીત્વાવનમય્ય શઙ્કરઃ પસ્પર્શ પૃષ્ઠં ચિબુકેન સો ઽધ્વનિ
શંકરજી હનુમાનજીનું માથું ઝુકાવીને પોતાના ચિબુકથી તેમના પીઠને સ્પર્શ કરે છે.
હારં ચ મુક્તાપરિકલ્પિતં શિવો હનૂમતઃ કણ્ઠગતં ચકાર
શિવજી મોતીની માળા બનાવીને હનુમાનજીના ગળામાં પહેરાવે છે.
હનૂમતા સમો નાસ્તિ કૃત્સ્નબ્રહ્માણ્ડમણ્ડલે
આ સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં હનુમાનજી જેવો બીજો કોઈ નથી.
સર્વોપનિષદવ્યક્તં ત્વત્પદં કપિસર્વયુક્
હે વાનરરાજ, તમારા ચરણો સર્વ ઉપનિષદોના અદૃશ્ય તત્વ છે.
મહાયોગિહૃદંભોજે પરં સ્વસ્થં હનૂમતિ
મહાન યોગીઓના હૃદયરૂપ કમળમાં પરમ શાંત હનુમાનજી નિવાસ કરે છે.
ભક્ત્યા સંપૂજિતો ઽપીશ પાદો નો દર્શિતસ્ત્વયા
હે પ્રભુ, મેં ભક્તિપૂર્વક તમારી પૂજા કરી છે છતાં પણ તમે મને તમારા ચરણ દર્શાવ્યા નથી.
હરિપ્રિયસ્તથા શંભુર્ન તાદૃગ્ભાગ્યમસ્તિ મે
હરિ અને શંભુ બંને મને પ્રિય છે, છતાં એવો ભાગ્ય મને નથી મળ્યો.
ન ત્વયા સદૃશો મહ્યં પ્રિયો ઽન્યો ઽસ્તિ હરે ક્વચિત્
હે હરિ, તારા જેવો બીજો કોઈ મને પ્રિય નથી, ક્યાંય નથી.
અથ દેવાય મહતે ગૌતમઃ પ્રાણિપત્ય ચ
પછી ગૌતમજી મહાદેવને વંદન કરીને નમ્યા.
મધ્યાહ્નો ઽયં વ્યતિક્રાન્તો ભુક્તિવેલાખિલસ્ય ચ
મધ્યાહ્નનો સમય વીતી ગયો છે અને હવે સૌના ભોજનનો સમય થયો છે.
પ્રવિશ્ય ગૌતમગૃહં ભોજનાયોપચક્રમે
ગૌતમજીના ઘરમાં પ્રવેશીને તેમણે ભોજનની તૈયારી શરૂ કરી.
હારૈરનેકૈરથ કણ્ઠનિષ્કયજ્ઞોપવીતોત્તરવાસસી ચ
ઘણા હાર, ગળાની વસ્ત્રો, યજ્ઞોપવિત અને ઉપરના વસ્ત્રોથી શોભિત કર્યા.
પઞ્ચાઙ્ગગન્ધસ્ય વિલેપનેન બાહ્વઙ્ગદૈઃ કઙ્કણકાઙ્ગુલીયૈઃ
પાંચ પ્રકારના સુગંધિત લપ્સણ, બાહુબંધ, કંકણ અને આંગળીના વળયોથી શણગાર્યા.
સ્વસંમુખં હરિં તથા ન્યવેશયદ્વરાસને
પછી તેમણે હરિજીને પોતાના સામે ઉત્તમ આસન પર બેસાડ્યા.
સુવર્ણભાજનસ્થાન્નં દદૌ ભક્ત્યા સ ગૌતમઃ
ગૌતમજી ભક્તિપૂર્વક સોનાની વાસણમાં રાખેલું ભોજન આપ્યું.
સુપક્વં પાકજાતં ચ કલ્પિતં યચ્છતદ્વયમ્
તેમણે સારી રીતે રાંધેલું અને તાજું તૈયાર કરેલું બંને ભોજન યોગ્ય રીતે આપી દીધું.
શતં શતં સુકન્દાનાં શાકાનાં ચ પ્રકલ્પિતમ્
સૌથી મીઠા મૂળ અને શાકભાજીનો સો સો વખત રસોઈ તૈયાર કરવામાં આવી.
શર્કરાદ્યં તથા ચૂતમોચાખર્જૂરદાડિમમ્
શક્કર અને એના જેવા, આમ, મયરોબલન, ખજુર અને દાડમ પણ પીરસવામાં આવ્યા.
પ્રિયાલક્રઞ્જમ્બુફલં વિકઙ્કતફલં તથા
પ્રિયાળ, ક્રાંજ, જામફળ અને વિકંકટ ફળ પણ તેમાં સામેલ હતા.
દત્ત્વાપોશાનકં વિપ્રો ભુઞ્જધ્વમિતિ ચાબ્રવીત્
આ બધું પોષણદાયક ખોરાક આપીને, વિદ્વાને કહ્યું: 'બ્રાહ્મણો, હવે ભોજન કરો.'
ગૌતમઃ સ્વયમાદાય શિવવિષ્ણૂ અવીજયત્
ગૌતમ સ્વયં એ બધું લઈને શિવ અને વિષ્ણુને અર્પણ કર્યું.
પશ્ય વિષ્ણો હનૂમન્તં કથં ભુઙ્ક્તે સ વાનરઃ
વિષ્ણુ, જુઓ કે હનુમાન, એ વાનર, કેવી રીતે ભોજન કરે છે.