હર્યુત્તમાઙ્ગં બાહુભ્યાં ગૃહીત્વા સંન્યમજ્જયત્
એણે બંને હાથથી હરિનું માથું પકડીને પાણીમાં ડૂબાડ્યો.
પીડિતઃ સ હરિઃ સૂક્ષ્મં પાતયામાસ શઙ્કરમ્
હરિને દબાવાયો, તો એણે શંકરને ધીમે ધીમે નીચે દબાવ્યો.
અતાડયદ્ધ્વરેર્વક્ષઃ પાતયામાસ ચાચ્યુતમ્
એણે શત્રુના છાતી પર માર્યો અને અચ્યૂતને પણ નીચે દબાવ્યો.
શીર્ષે ચૈવાકિરચ્છંભુમથ શંભુરથો હરિઃ
કોઈએ શંભુના માથા પર પરાગ છાંટ્યો, પછી શંભુએ પણ હરિ પર એ જ કર્યું.
જલક્રીડાસંભ્રમેણ વિસ્રસ્તજટબન્ધનાઃ
પાણીમાં રમવાની મોજમાં, એમની જટાઓ ખુલી પડી.
ઇતરે તરબદ્ધ્વાસુ જટાસુ ચ મુનીશ્વરાઃ
બીજા મહાન મુનિઓએ એકબીજાની જટાઓ સાથે બાંધીને રાખી.
પાતયન્તો ઽન્યતશ્ચાપિ ક્ત્રોશન્તો રુદતસ્તથા
કેટલાએ એકબીજાને પાણીમાં દબાવ્યા, કેટલાએ બૂમો પાડ્યા અને રડ્યા પણ.
આકાશે વાનરેશસ્તુ નનર્ત ચ નનાદ ચ
આકાશમાં વાનરરાજાએ નૃત્ય કર્યું અને ગર્જના કરી.
સુગીત્યા લલિતા યાસ્તુ આગાયત વિધા દશ
મીઠા અને મનમોહક સ્વરે જે ગાયન કર્યું, તેમણે દસ પ્રકારનાં ગીતો રજૂ કર્યા.
સ્વયં ગાતું હિ લલિતં મન્દંમન્દં પ્રચક્રમે
પછી તેણે પોતે જ ધીમે અને મૃદુ સ્વરે લલિત ગીત ગાવાનું શરૂ કર્યું.
સ્વરં ધ્રુવં સમાદાય સર્વલક્ષણસંયુતમ્
તેણે યોગ્ય લક્ષણો સાથે સ્થિર સ્વર અપનાવ્યો.
વાસુદેવો મર્દલં ચ કરાભ્યામપ્યવાદયત્
વાસુદેવએ પોતાના હાથથી મૃદંગ વગાડ્યો.
તાનકા ગૌતમાદ્યાસ્તુ ગયકો વાયુજો ઽભવત્
તાનકા, ગૌતમ અને બીજા હાજર હતા; ગાયક વાયુનંદન હતો.
મ્લાનમલ્માનમભવત્કૃશાઃ પુષ્ટાસ્તદાભવન્
જે નબળા હતા, તેઓ તાકાતવાન બન્યા અને દુર્બળોએ ફરી તાજગી મેળવી.
તૂષ્ણીભૂતં સમભવદ્દેવર્ષિગણદાનવમ્
દેવતાઓ, ઋષિઓ અને દાનવો બધાએ મૌન ધારણ કર્યું.
સ્વસ્વવાહ નમારુહ્ય નિર્ગતાઃ સર્વદેવતાઃ
દરેક દેવતાએ પોતપોતાના વાહન પર ચડીને વિદાય લીધી.
પ્લવગ ત્વં મયાજ્ઞપ્તો નિઃશઙ્કો વૃષમારુહ
હનુમાન, મારી આજ્ઞાથી નિર્ભય થઈને વૃષભ પર ચઢી જા.
અથાહ કપિશાર્દૂલો ભગવન્તં મહેશ્વરમ્
પછી વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ એવા હનુમાને મહાદેવને કહ્યું.
તવ વાહનમારુહ્ય પાતકી સ્યામહં વિભો
પ્રભુ, જો હું તમારા વાહન પર ચઢીશ તો પાપી બની જઇશ.
તવ ચાભિમુખં ગાનં કરિષ્યામિ વિલોકય
પણ હું તમારી સામે રહીને ગીત ગાઈશ—આ જુઓ.
આરૂઢે શઙ્કરે દેવે હનુમત્કન્ધરાં શિવઃ
જ્યારે શંકર ભગવાન હનુમાનના ખભા પર ચઢ્યા ત્યારે—
શૃણ્વન્ગીતિસુધાં શંભુર્ગૌન્ત મસ્ય ગૃહં તતઃ
શંભુએ જ્યારે ગીતનો અમૃતસમાન સ્વાદ સાંભળ્યો, ત્યારે તે ગૌતમના ઘેર ગયા.
પૂજિતા ગૌતમેનાથ ભોજનાવસરે સતિ
ત્યાં ભોજન સમયે ગૌતમે મહેમાનવાજી કરી.
પ્રરૂઢમભવત્સર્વં ગાયમાને હનૂમતિ
હનુમાન ગીત ગાતા, ત્યારે બધું જ ફૂલ્યું-ફાળ્યું.
તસ્મિન્ગાને સમસ્તાનાં ચિત્રં દૃષ્ટિરતિષ્ટત
તે ગીત દરમિયાન સૌના મનમાં આશ્ચર્ય છવાઈ ગયું.
પ્રસન્નમૂર્તિસ્તરુણઃ સુમધ્યે વિન્યસ્તમૂર્દ્ધ્વાઞ્જલિભિઃ શિરોભિઃ
કૃપાળુ અને યુવાન સ્વરૂપે, મધ્યમાં બેઠેલા, સૌએ માથું અને હાથ જોડીને વંદન કર્યું.
પદ્માસનાસીનહનૂમતોંઽજલૌ નિધાય પાદં ત્વપરં મુખે ચ
પદ્માસનમાં બેઠેલા હનુમાનજી એક પગ જોડેલા હાથમાં રાખે છે અને બીજો પગ મોઢા પાસે મૂકે છે.
સ્કન્ધે મુખે ત્વંસતલે ચ કણ્ઠે વક્ષસ્થલે ચ સ્તનમધ્યમે હૃદિ
કાંધ પર, મોઢા પાસે, હાથની હથેળી પર, ગળા પર, છાતી પર, સ્તનમધ્યમાં અને હૃદયમાં પણ રાખે છે.
શિરો ગૃહીત્વાવનમય્ય શઙ્કરઃ પસ્પર્શ પૃષ્ઠં ચિબુકેન સો ઽધ્વનિ
શંકરજી હનુમાનજીનું માથું ઝુકાવીને પોતાના ચિબુકથી તેમના પીઠને સ્પર્શ કરે છે.
હારં ચ મુક્તાપરિકલ્પિતં શિવો હનૂમતઃ કણ્ઠગતં ચકાર
શિવજી મોતીની માળા બનાવીને હનુમાનજીના ગળામાં પહેરાવે છે.