અથેશો વિષ્ણુમાલોક્ય ગૃહીત્વા તત્કરં કરે
પછી ભગવાને વિષ્ણુને જોઈને, તેમનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો.
ક્ષામોદરો ઽસિ ગોવિન્દ દેયં તે ભોજનં કિમુ
ગોવિંદ, તારો પેટ તો પાતળો છે; તને શું ખવડાવવું?
ગચ્છ વા પાર્વતીગેહં યા કુક્ષિં પૂરયિષ્યતિ
તુ પાર્વતીના ઘરે જા, એ તારો પેટ ભરી દેશે.
આદિશ્ય નન્દિનં દેવો દ્વારાધ્યક્ષં યથોક્તવત્
પછી દેવએ નંદીને, દ્વારપાળને, જે કહેલું હતું તે પ્રમાણે આદેશ આપ્યો.
સંપાદયાન્નં દેવેશા ભોક્તુકામા વયં મુને
દેવોના સ્વામી, ભોજન તૈયાર કરાવો; હે મુનિ, અમારે ખાવાનું છે.
મૃદુશય્યાં સમારુહ્ય શયિતૌ દેવતોત્તમૌ
મળમળિયા પથારી પર ચડીને, એ બે મહાન દેવતાઓ સૂઈ ગયા.
ગત્વા તડાગં ગંભીરં સ્રાસ્યન્તૌ દેવસત્તમૌ
પછી એ બે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ ઊંડા તળાવ પાસે ગયા અને સ્નાન કરવા લાગ્યા.
મુનયો રાક્ષસાશ્ચૈવ જલક્રીડાં પ્રચક્રિરે
મુનિઓ અને રાક્ષસોએ પાણીમાં રમતો આરંભ કર્યો.
ચક્રતુઃ શઙ્કરઋ પદ્મકિઞ્જલ્કાઞ્જલિના હરેઃ
તેમણે શંકર અને હરિ પર કમળના પરાગથી હાથભર વરસાવ્યા.
નેત્રે કેશરસંપાતાત્પ્રમીલયત કેશવઃ
પરાગના વહેણથી, કેશવે આંખો મીંચી લીધી.
હર્યુત્તમાઙ્ગં બાહુભ્યાં ગૃહીત્વા સંન્યમજ્જયત્
એણે બંને હાથથી હરિનું માથું પકડીને પાણીમાં ડૂબાડ્યો.
પીડિતઃ સ હરિઃ સૂક્ષ્મં પાતયામાસ શઙ્કરમ્
હરિને દબાવાયો, તો એણે શંકરને ધીમે ધીમે નીચે દબાવ્યો.
અતાડયદ્ધ્વરેર્વક્ષઃ પાતયામાસ ચાચ્યુતમ્
એણે શત્રુના છાતી પર માર્યો અને અચ્યૂતને પણ નીચે દબાવ્યો.
શીર્ષે ચૈવાકિરચ્છંભુમથ શંભુરથો હરિઃ
કોઈએ શંભુના માથા પર પરાગ છાંટ્યો, પછી શંભુએ પણ હરિ પર એ જ કર્યું.
જલક્રીડાસંભ્રમેણ વિસ્રસ્તજટબન્ધનાઃ
પાણીમાં રમવાની મોજમાં, એમની જટાઓ ખુલી પડી.
ઇતરે તરબદ્ધ્વાસુ જટાસુ ચ મુનીશ્વરાઃ
બીજા મહાન મુનિઓએ એકબીજાની જટાઓ સાથે બાંધીને રાખી.
પાતયન્તો ઽન્યતશ્ચાપિ ક્ત્રોશન્તો રુદતસ્તથા
કેટલાએ એકબીજાને પાણીમાં દબાવ્યા, કેટલાએ બૂમો પાડ્યા અને રડ્યા પણ.
આકાશે વાનરેશસ્તુ નનર્ત ચ નનાદ ચ
આકાશમાં વાનરરાજાએ નૃત્ય કર્યું અને ગર્જના કરી.
સુગીત્યા લલિતા યાસ્તુ આગાયત વિધા દશ
મીઠા અને મનમોહક સ્વરે જે ગાયન કર્યું, તેમણે દસ પ્રકારનાં ગીતો રજૂ કર્યા.
સ્વયં ગાતું હિ લલિતં મન્દંમન્દં પ્રચક્રમે
પછી તેણે પોતે જ ધીમે અને મૃદુ સ્વરે લલિત ગીત ગાવાનું શરૂ કર્યું.
સ્વરં ધ્રુવં સમાદાય સર્વલક્ષણસંયુતમ્
તેણે યોગ્ય લક્ષણો સાથે સ્થિર સ્વર અપનાવ્યો.
વાસુદેવો મર્દલં ચ કરાભ્યામપ્યવાદયત્
વાસુદેવએ પોતાના હાથથી મૃદંગ વગાડ્યો.
તાનકા ગૌતમાદ્યાસ્તુ ગયકો વાયુજો ઽભવત્
તાનકા, ગૌતમ અને બીજા હાજર હતા; ગાયક વાયુનંદન હતો.
મ્લાનમલ્માનમભવત્કૃશાઃ પુષ્ટાસ્તદાભવન્
જે નબળા હતા, તેઓ તાકાતવાન બન્યા અને દુર્બળોએ ફરી તાજગી મેળવી.
તૂષ્ણીભૂતં સમભવદ્દેવર્ષિગણદાનવમ્
દેવતાઓ, ઋષિઓ અને દાનવો બધાએ મૌન ધારણ કર્યું.
સ્વસ્વવાહ નમારુહ્ય નિર્ગતાઃ સર્વદેવતાઃ
દરેક દેવતાએ પોતપોતાના વાહન પર ચડીને વિદાય લીધી.
પ્લવગ ત્વં મયાજ્ઞપ્તો નિઃશઙ્કો વૃષમારુહ
હનુમાન, મારી આજ્ઞાથી નિર્ભય થઈને વૃષભ પર ચઢી જા.
અથાહ કપિશાર્દૂલો ભગવન્તં મહેશ્વરમ્
પછી વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ એવા હનુમાને મહાદેવને કહ્યું.
તવ વાહનમારુહ્ય પાતકી સ્યામહં વિભો
પ્રભુ, જો હું તમારા વાહન પર ચઢીશ તો પાપી બની જઇશ.
તવ ચાભિમુખં ગાનં કરિષ્યામિ વિલોકય
પણ હું તમારી સામે રહીને ગીત ગાઈશ—આ જુઓ.