બ્રહ્માણં ચ હરિં તત્ર સ્થિતૌ પ્રાહ શિવો વચઃ
ત્યાં શિવે, હાજર બ્રહ્મા અને હરિને આ રીતે કહ્યું.
ગત્વા પશ્યામિ હે વિષ્ણો સર્વં તત્કૃતસાહસમ્
હું જઈને, હે વિષ્ણુ, એના દ્વારા જે થયું છે એ બધું જ જોઈશ.
નન્દિકેન સુવેષેણ ધૃતે છત્રે ઽતિશોભને
નંદી સુંદર વસ્ત્રોમાં સજ્જ થઈને, હાથમાં અતિ સુંદર છત્રી લઈને ઉભો હતો.
મહેશાનુમતિં લબ્ધ્વા હરિર્નાગાન્તકે સ્થિતઃ
મહેશ્વરની મંજૂરી મળતાં હરિ સાપના અંતે ઊભો રહ્યો.
શિવાનુમત્યા બ્રહ્માપિ હંસારૂઢો ઽભવત્તદા
શિવજીની મંજૂરીથી બ્રહ્મા પણ ત્યારે હંસ પર આરૂઢ થયો.
ઇન્દ્રાદિસર્વદેવાશ્ચ સ્વસ્વવાહનસંયુતાઃ
ઇન્દ્ર અને બધા દેવતાઓ પોતપોતાના વાહન સાથે હતા.
કોટિકોટિગણાકીર્ણા ગૌતમસ્યાશ્રમં ગતાઃ
અનગણિત ટોળાંઓથી ઘેરાઈને તેઓ સૌ ગૌતમના આશ્રમ તરફ ગયા.
સ્વભક્તં જીવયામાસ વામકોણનિરીક્ષણાત્
વામ બાજુથી નજર કરીને તેણે પોતાના ભક્તને જીવંત કર્યો.
તદાકર્ણ્ય વચસ્તસ્ય ગૌતમઃ પ્રાહ સાદરમ્
એના શબ્દો સાંભળી ગૌતમએ આદરપૂર્વક કહ્યું.
ત્વલ્લિઙ્ગાર્ચનસામર્થ્યં નિત્યમસ્તુ મમેશ્વર
પ્રભુ, મને સદા તમારું લિંગ પૂજવાની શક્તિ મળે.
શિષ્યો ઽયં મે મહાભાગો હેયાદેયાદિવર્જિતઃ
મારો આ શિષ્ય બહુ ધન્ય છે, સ્વીકાર-ત્યાગના દોષથી રહિત છે.
ન ઘ્રાણગ્રાહ્યં દેવેશ ન પાતવ્યં ન ચેતરત્
દેવેશ, એ ને સુઘાંઘવું નહિ, પીવું નહિ, કે બીજું કશું કરવું નહિ.
ઉન્મત્તવિકૃતાકારઃ શઙ્કરાત્મેતિ કીર્તિતઃ
એને 'શંકરનું સ્વરૂપ' કહેવાય છે—પાગલ અને વિકૃત દેખાવાવાળો.
એતન્મે દીયતાં દેવ મૃતાનામમૃતિસ્તથા
દેવ, મને આ આપો—મૃતકોને અમરત્વ પણ મળે.
સ્વાંશેન વાયુના દેહમાવિશજ્જગદીશ્વરઃ
જગતના સ્વામી પોતાનો અંશ લઈને વાયુ દ્વારા શરીરમાં પ્રવેશ્યા.
પર્યાયૈરુચ્યતે ઽધીશઃ સાક્ષાદ્વિષ્ણુઃ શિવઃ પરઃ
પરમેશ્વર ક્યારેક સીધા વિષ્ણુ, શિવ કે સર્વોચ્ચ કહેવાય છે.
મમાજ્ઞાકારકો રામભક્તઃ પૂજિતવિગ્રહઃ
એ મારી આજ્ઞા પ્રમાણે ચાલે છે, રામભક્ત છે અને મૂર્તિની પૂજા કરે છે.
ત્વયા કૃતમિદં વેશ્મ વિસ્તૃતં સુપ્રતિષ્ટિતમ્
આ વિશાળ અને મજબૂત ઘર તું બનાવ્યું છે.
સમર્ચિતાઃ પ્રયાસ્યામઃ સ્વસ્વવાસં તતઃ પરમ્
અમને પૂજ્યા પછી હવે આપણે આપણી-આપણી જગ્યા પર જઈશું.
અયોગ્યં પ્રાર્થયામીશ હ્યર્થી દોષં ન પશ્યતિ
પ્રભુ, માંગનાર અયોગ્ય વસ્તુ માંગે છે, પણ તેમાં દોષ દેખાતો નથી.
અથેશો વિષ્ણુમાલોક્ય ગૃહીત્વા તત્કરં કરે
પછી ભગવાને વિષ્ણુને જોઈને, તેમનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો.
ક્ષામોદરો ઽસિ ગોવિન્દ દેયં તે ભોજનં કિમુ
ગોવિંદ, તારો પેટ તો પાતળો છે; તને શું ખવડાવવું?
ગચ્છ વા પાર્વતીગેહં યા કુક્ષિં પૂરયિષ્યતિ
તુ પાર્વતીના ઘરે જા, એ તારો પેટ ભરી દેશે.
આદિશ્ય નન્દિનં દેવો દ્વારાધ્યક્ષં યથોક્તવત્
પછી દેવએ નંદીને, દ્વારપાળને, જે કહેલું હતું તે પ્રમાણે આદેશ આપ્યો.
સંપાદયાન્નં દેવેશા ભોક્તુકામા વયં મુને
દેવોના સ્વામી, ભોજન તૈયાર કરાવો; હે મુનિ, અમારે ખાવાનું છે.
મૃદુશય્યાં સમારુહ્ય શયિતૌ દેવતોત્તમૌ
મળમળિયા પથારી પર ચડીને, એ બે મહાન દેવતાઓ સૂઈ ગયા.
ગત્વા તડાગં ગંભીરં સ્રાસ્યન્તૌ દેવસત્તમૌ
પછી એ બે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ ઊંડા તળાવ પાસે ગયા અને સ્નાન કરવા લાગ્યા.
મુનયો રાક્ષસાશ્ચૈવ જલક્રીડાં પ્રચક્રિરે
મુનિઓ અને રાક્ષસોએ પાણીમાં રમતો આરંભ કર્યો.
ચક્રતુઃ શઙ્કરઋ પદ્મકિઞ્જલ્કાઞ્જલિના હરેઃ
તેમણે શંકર અને હરિ પર કમળના પરાગથી હાથભર વરસાવ્યા.
નેત્રે કેશરસંપાતાત્પ્રમીલયત કેશવઃ
પરાગના વહેણથી, કેશવે આંખો મીંચી લીધી.