પૂર્વોક્તાનિ ચ સર્વાણિ કાર્યાણ્યાયાન્તિ સિદ્ધતામ્
પહેલાં જે કાર્યો જણાવ્યા છે, તે બધાં પૂર્ણતા પામે છે.
જસ્તેજસે આવિરાવિર્ભવ વજ્રનખાન્તતઃ
હે તેજસ્વી, તું વીજળી જેવાં નખો સાથે પ્રગટ, પ્રગટ.
તમો ગ્રસદ્વયં પશ્ચાત્સ્વાહાન્તે ચાભયં તતઃ
બે પ્રકારના અંધકારને ભક્ષ્યા પછી, 'સ્વાહા' શબ્દે અંતે નિર્ભયતા મળે છે.
દ્વિષષ્ટ્યર્મો ઽસ્ય મુન્યાદિ સર્વં પૂર્વવદીરિતમ્
બાસઠ અંગો, ઋષિથી આરંભી, અગાઉ જે રીતે કહ્યા છે, એ બધાં અહીં જણાવ્યા.
નરસિંહાય તારશ્ચ બીજમસ્ય યદા તતઃ
નરસિંહજી માટે 'તાર' અક્ષર બીજ છે, એવું અહીં કહેવામાં આવ્યું છે.
બીજં વરાહરૂપાય તારો બીજ નૃસિંહતઃ
વરાહ સ્વરૂપ માટે 'તાર' બીજ છે; નરસિંહ માટે પણ બીજ 'તાર' છે.
પાપધ્રુવત્રયં બીજં રામાય નિગમાદિતઃ
રામજી માટે 'પાપ-ધ્રુવ' ત્રણ વખત બોલવું એ બીજ છે, શાસ્ત્રોમાં એવું કહેવાયું છે.
જયદ્વયં તતઃ શાલગ્રામાન્તે ચ નિવાસિને
પછી, 'જય' શબ્દ બે વખત શાલગ્રામના અંતે નિવાસી માટે છે.
તારઃ સ્વં બીજમિત્યેષ મહાસામ્રાજ્યદાયકઃ
'તાર' એ તેમનું પોતાનું બીજ છે; આ મહાન સામ્રાજ્ય આપે છે.
છન્દો ઽતિજગતી પ્રોક્તં દેવતા કથિતા મનોઃ
છંદ 'અતિજગતી' કહેવાય છે અને દેવતા મનુ છે.
ષડૂદીર્ઘાઢ્યેન બીજેન કૃત્વાઙ્ગાનિ ચ ભાવયેત્
છ લાંબા અક્ષરોવાળું બીજ લઈને, તેના અંગોનું ધ્યાન કરવું જોઈએ.
દશાવતારૈઃ સહિતસ્તનોતુ નૃહરિઃ સુખમ્
નૃહરિ ભગવાન દસ અવતારો સાથે મળીને સૌને સુખ આપે.
પ્રાગુક્તે પૂજયેત્પીઠે મૂર્તિસંકલ્પ્ય મૂલતઃ
પહેલાં વર્ણવેલા આસન પર, મૂળમાં ભગવાનની મૂર્તિ mentally સ્થાપિત કરીને પૂજા કરવી.
ઇન્દ્રાદ્યાનપિ વજ્રાદ્યાન્સમ્પૂજ્યેષ્ટમવાપ્નુયાત્
ઇન્દ્ર અને બીજા દેવતાઓ તથા તેમના હથિયારો જેવી કે વજ્રની પણ પૂજા કરીને ઇચ્છિત ફળ મળે છે.
તારો માયા રમા કામો બીજં ક્રોધપદં તતઃ
પછી 'તાર' અક્ષર, માયા, રમા, કામ, બીજમંત્ર અને ક્રોધનું સ્થાન આવકારવું.
પ્રધાનધર્માધર્માન્તે નિગડેતિપદં વદેત્
મુખ્ય ધર્મ અને અધર્મના અંતે 'નિગડેટિ' શબ્દ ઉચ્ચારવો.
કાલાન્તકસદૃક્તોયં સ્વેશ્વરાન્તે સદૃગ્જલમ્
આ અંતકાળના પાણી જેવું છે અને પોતાના ઈશ્વરનાં અંતે સ્વચ્છ પાણી જેવું છે.
ભાસકાન્તે તુ કાલાદ્યતીતનિત્યોદિતેતિ ચ
પ્રભાની અંતે, સમય અને બીજા બધાનું જે પસાર થયું, શાશ્વત છે અને જે ઉગ્યું છે, તે વિચારવું.
હૃદયાબ્જચતુશ્ચોક્તા દલાન્તે તુ નિવિષ્ટિતઃ
હૃદયના કમળના ચાર પાંખડીઓના અંતે તે સ્થાપિત છે એવું કહેવાય છે.
ચતુર્વિંશાત્મન્નન્તે તુ પઞ્ચવિંશાત્મન્નિત્યપિ
ચોવીસમા તત્વના અંતે અને પચ્ચીસમા તત્વમાં પણ તે હાજર છે.
ભગવન્નૃસિંહપુરુષ ક્રોધેશ્વર રસા સહ
હે ભગવાન નૃસિંહ, પુરુષ, ક્રોધના સ્વામી, રસો સાથે.
કોટ્યાભાન્તે મહાદેવ નિકાયદશશબ્દતઃ
કરોડો કિરણોના અંતે, હે મહાદેવ, સમૂહના દસગણા ધ્વનિમાંથી.
પિઙ્ગલેક્ષણસટાદષ્ટ્રા દંષ્ટ્રાયુધ નખાયુધ
પિંગળા આંખો, વાળ, આઠ દાંત, દાંત જેવા હથિયાર અને નખ જેવા હથિયારો સાથે.
સં સક્તિવિગ્રહાન્તે તુ ભૂતાપસ્મારયાતુધાન્
શક્તિના સ્વરૂપના અંતે ભૂત, અપસ્માર અને રાક્ષસો.
ભગવન્વ્યોમચક્રેશ્વરાન્તે તુ પ્રભવાપ્યય
હે ભગવાન, આકાશમંડળના સ્વામીના અંતે ઉત્પત્તિ અને લય થાય છે.
દહ જ્ઞાનૈશ્વર્યમન્તે પ્રકાશયયુગં તતઃ
જ્ઞાન અને ઐશ્વર્યના અંતે દહન કર અને પછી પ્રકાશના યુગલને પ્રગટ કર.
સત્યપુરુષ શબ્દાન્તે સદસન્મધ્ય ઈરયેત્
'સત્યપુરુષ' શબ્દના અંતે, સદ અને અસદના મધ્યમાં ઉચ્ચારવું.
ભયં કાન્તારશબ્દાન્તે ભયં વિષપદાત્તતઃ
'કાંટાર' શબ્દના અંતે ભય છે; પછી 'વિષ' શબ્દથી પણ ભય થાય છે.
અશન્યન્તે ભયં દુર્ભિક્ષભયં મારીશબ્દતઃ
'અશનિ' શબ્દના અંતે ભય છે; 'મારી' શબ્દથી દુર્ભિક્ષનું ભય થાય છે.
સ્કન્દાપસ્મારશબ્દાન્તે ભયં ચૌરભયં તતઃ
'સ્કંદ' અને 'અપસ્માર' શબ્દના અંતે ભય છે; પછી 'ચોર' શબ્દથી પણ ભય થાય છે.