લક્ષં જપો દશાંશેન ઘૃતેનાન્નેન વા હુનેત્
લાખ વખત જાપ કર્યા પછી દસમાં ભાગ ઘી અથવા ભોજનથી હવન કરવો.
એવં સિદ્ધે મનૌ મન્ત્રી સાધયેદિષ્ટમાત્મનઃ
આ રીતે મંત્ર સિદ્ધ થાય ત્યારે સાધક પોતાનું ઇચ્છિત કાર્ય સિદ્ધ કરે.
પિપ્પલોત્થસમિદ્ભિશ્ચ જુહુયાત્તન્નિવૃત્તયે
અડચણ દૂર કરવા માટે પિપળાના લાકડાંથી હવન કરવો.
સ વિંશતિશતં શીઘ્રં વાસાંસિ લભતે મહીમ્
એ વ્યક્તિને ઝડપથી બે હજાર વસ્ત્રો અને ધરતી મળે છે.
વસ્રં મે દેહિ શુક્રાય ઠદ્વયાન્તો ધ્રુવાદિકઃ
'મને વસ્ત્ર આપો, શુક્ર!'—આ ધ્રુવથી શરૂ થઈને બે 'ઠ'થી પૂર્ણ થતો મંત્ર છે.
દૈત્યેજ્યો દેવતા બીજં ધ્રુવઃ શક્તિર્વસુપ્રિયા
દૈત્યની આરાધના કરવી, દેવતા બીજરૂપ છે, ધ્રુવ શક્તિરૂપ છે અને વસુપ્રિયા ધનપ્રિય છે.
શુક્લાંબરાલેપભૂષં કરેણ દદતં ધનમ્
શ્વેત વસ્ત્ર, સુગંધિત તિલક અને આભૂષણોથી શોભાયમાન, હાથમાં ધન આપતા.
અયુતં પ્રજપેન્મન્ત્રં દશાંશં જુહુયાદ્ ઘૃતૈઃ
દસ હજાર વખત મંત્રનો જાપ કરીને દસમાં ભાગ ઘીથી હવન કરવો.
શ્વેતપુષ્પૈઃ સુગન્ધૈશ્ચ જુહુયાદ્ ભૃગુવાસરે
શુક્રવારે સફેદ સુગંધિત ફૂલો વડે હવન કરવો.
મનવો ઽમો સદા ગોપ્યા ન દેયા યસ્ય કસ્યચિત્
આ મંત્રો હંમેશા ગુપ્ત રાખવા અને કોઈને પણ આપવા નહીં.
ભક્તિયુક્તાય શિષ્યાય દેયા વા નિજસૂનવે
ભક્તિપૂર્વકના શિષ્યને કે પોતાના પુત્રને આ મંત્રો આપી શકાય.
યાન્પ્રાપ્ય માનવાસ્તૂર્ણં પ્રાપ્નુવન્તિ નિજેપ્સિતમ્
આ પ્રાપ્ત કરીને મનુષ્યો ઝડપથી પોતાની ઇચ્છિત વસ્તુઓ પ્રાપ્ત કરે છે.
બ્રહ્માદયો ઽપિ યાઞ્જ્ઞાત્વા સમર્થાઃ સ્યુર્જગત્કૃતૌ
બ્રહ્મા અને બીજા દેવતાઓ પણ, જ્યારે આ જાણે છે, ત્યારે જગતની રચના કરવા સમર્થ બની જાય છે.
અષ્ટાક્ષરો મનુશ્ચાસ્ય સાધ્યો નારાયણો મુનિઃ
આ મંત્રમાં આઠ અક્ષરો છે અને તેનો સાધક નારાયણ કહેવાય છે.
ૐ બીજં યં ચ તથા શક્તિર્વિનિયોગો ઽખિલાપ્તયે
'ઑમ' બીજ છે, 'યમ' શક્તિ છે અને તેનો ઉપયોગ સર્વ વસ્તુઓની પ્રાપ્તિ માટે થાય છે.
વીરોલ્કાય શિખા પ્રોક્તા દ્યુલ્કાય કવચં મતમ્
વીર પુરુષો માટે શિખા રાખવી કહેવાય છે અને દેવતાઓ માટે કવચ માનવામાં આવે છે.
પુનઃ ષડઙ્ગમન્ત્રોત્થૈઃ ષડ્વર્ણૈશ્ચ સમાચરેત્
પછી, છ અંગવાળા મંત્રમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા છ અક્ષરો વડે વિધિ કરવી જોઈએ.
સુદર્શનસ્ય મન્ત્રેણ કુર્યાદ્દિગ્બન્ધનં તતઃ
સુદર્શન મંત્રથી દિશાઓની સીમા બાંધવી જોઈએ.
અસ્ત્રાયફડિતિ પ્રોક્તો મન્ત્રો દ્વાદશવર્ણવાન્
અસ્ત્ર માટેનો મંત્ર 'અસ્ત્રાયફટ' છે, જેમાં બાર અક્ષરો છે.
મૂલાર્ણાન્સ્વતનૌ ન્યસ્યેદાધારે હૃદયે મુખે
મૂળ અક્ષરોને પોતાના શરીર પર—મૂળસ્થાન, હૃદય અને મોઢા પર—સ્થાપિત કરવા જોઈએ.
ગલે નાભૌ હૃદિ કુચપાર્શ્વપૃષ્ટેષુ તત્પરાઃ
જે ભક્તિપૂર્વક કરે છે, તેઓ ગળા, નાભિ, હૃદય, સ્તન, બાજુઓ અને પીઠ પર પણ મૂકે છે.
દોઃપાદસંધ્યઙ્ગુલિષુ વેદાવૃત્ત્યા ચ વિન્યસેત્
બાહુ અને પગના સાંધા, અને આંગળીઓ પર પણ, વેદના પાઠ સાથે, અક્ષરો મૂકાશે.
શિરોનેત્રા સ્યહૃત્કુક્ષિસોરુજઙ્ઘાપદદ્વયે
માથા, આંખો, હૃદય, પેટ, જાંઘ, પિંડળી અને બંને પગ પર પણ મૂકે છે.
ન્યસેદ્ધૃદંસોરુપદેષ્વર્ણાન્વેદમિતાન્મનોઃ
વેદમાં જે રીતે શીખવાયું છે, એ પ્રમાણે હૃદય, જાંઘ અને પગ પર મંત્રના અક્ષરો મૂકે.
શેષાંશ્ચ ન્યાસવર્યો ઽયં વિભૂતિપઞ્જરાભિધઃ
બાકી રહેલા સ્થાનોમાં જે સ્થાપન થાય છે, તેને વિભૂતિપાંજર કહે છે.
અથવા વૈ નમોન્તેન ન્યસેદિત્યપરે જગુઃ
અથવા, કેટલાક કહે છે કે 'નમ:' શબ્દના અંત સાથે પણ સ્થાપન કરી શકાય છે.
અષ્ટાર્ણો ઽષ્ટપ્રકૃત્યાત્મા ગદિતઃ પૂર્વસૂરિભિઃ
આઠ અક્ષરવાળો મંત્ર, પૂર્વજ ઋષિઓએ કહ્યો છે કે, આઠ પ્રકારની પ્રકૃતિનું સ્વરૂપ છે.
મહાંશ્ચ પ્રકૃતિશ્ચૈવેત્યષ્ટૌ પ્રકૃતયો મતાઃ
મહત્તા અને પ્રકૃતિ—આ રીતે કુલ આઠ પ્રકૃતિઓ માનવામાં આવે છે.
સર્વાઙ્ગે વ્યાપકં કુર્યાદેકેન સાધકોત્તમઃ
શ્રેષ્ઠ સાધક એક જ સ્થાપનથી આખા શરીરમાં તેનું વ્યાપન કરે છે.
તત્તન્નામ સમુઞ્ચાર્ય્ય ન્યસેત્તત્તત્સ્થલે બુધઃ
જ્ઞાની પુરુષ દરેક નામ ઉચ્ચારીને તે નામને યોગ્ય સ્થાન પર મૂકે છે.