નમઃ સ્મૃતાર્તિનાશાય ભૂયો ભૂયો નમો નમઃ
જે ભગવાનને સ્મરણ કરનારા લોકોના દુઃખ દૂર કરે છે, તેમને ફરી ફરી નમન છે.
પ્રત્યક્ષતામગાત્તેષાં શઙ્કચત્રગદાધરઃ
શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાન તેમને દેખાયા.
સર્વાલઙ્કારસંયુક્તં શ્રીવત્સાઙ્કિતવક્ષસમ્
તેમના શરીરે સર્વે આભૂષણો શોભતા હતા અને છાતી પર શ્રીવત્સનું ચિહ્ન હતું.
સ્તૃયમાનં મુનિવરૈઃ પાર્ષદપ્રવરાવૃત્તમ્
મહાન ઋષિઓએ સ્તુતિ કરી અને શ્રેષ્ઠ પરિચારો તેમને ઘેરીને ઊભા હતા.
નમશ્ચક્રુર્મુદા યુક્તા અષ્ટાઙ્ગૌરવનિં ગતાઃ
હર્ષ અને શ્રદ્ધાથી ભરેલા તેઓએ અષ્ટાંગ પ્રણામથી નમન કર્યું.
ઉવાચ પ્રીણયન્દેવાન્નતાનિન્દ્રપુરોગમાન્
પ્રસન્ન થઈને, ઇન્દ્ર સહિત નમન કરનારા દેવતાઓને ભગવાને વાત કરી.
યુષ્માન્ન બાધતે દેવાઃ સ ઋષિઃ સજ્જનાગ્રાણીઃ
એ મહાન ઋષિ, જે સદ્ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ છે, દેવતાઓ, તમને ક્યારેય દુઃખ આપતો નથી.
સર્વથાન્યં ન બાધન્તે સ્વપ્ને ઽપિ સુરસત્તમાઃ
સર્વ રીતે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ બીજાને, સપનામાં પણ, ક્યારેય દુઃખ આપતા નથી.
અવિધાયાત્મનો રક્ષામન્યાન્દ્વેષ્ટિ કથં સુધીઃ
પહેલા પોતાનો બચાવ કર્યા વિના, બુદ્ધિશાળી મનુષ્ય બીજાથી દુશ્મની કેમ રાખે?
અન્યં ક્રીડયિતું શક્તઃ કથં ભવતિ સત્તમઃ
સાચો સજ્જન બીજાને દુઃખ આપવાનો કે રમાડવાનો વિચાર પણ કેમ કરી શકે?
નિત્યં કામાદિભિર્યુક્તો મૂઢધીઃ પ્રોચ્યતે તુ સઃ
જે હંમેશાં ઇચ્છા વગેરેમાં ફસાયેલો રહે છે, તેને મૂર્ખ મનવાળો કહેવાય છે.
નિઃશઙ્ગઃ પ્રોચ્યતે સદ્ભિરિહામાત્ર ચ સત્તમાઃ
પણ અહીંના સારા લોકો, સજ્જનો દ્વારા નિર્લિપ્ત કહેવાય છે.
ગચ્છધ્વં સ્વાલયં સ્વસ્થાઃ ક્રીડયિષ્યતિ વો ન સઃ
હવે તમે સૌ શાંતિથી તમારા ઘરે જાઓ, એ તમને ક્યારેય દુઃખ આપશે નહીં.
ઇતિ દત્વા વરં તેષામતસીકુસુમપ્રભઃ
આ રીતે, મલ્લિકા ફૂલ જેવો તેજ ધરાવનારા ભગવાને તેમને વરદાન આપ્યું.
તુષ્ટાત્માનઃ સુરગણાં યયુર્નાકં યથાગતમ્
સંતોષ પામેલા દેવતાઓ પોતાના સ્વર્ગમાં પાછા ગયા જેમ આવ્યા હતા તેમ.
અરુપં પરમં બ્રહ્મસ્વપ્રકાશં નિરઞ્જનમ્
રૂપરહિત, સર્વોચ્ચ, પોતે જ પ્રકાશમાન અને નિર્મળ બ્રહ્મ.
દિવ્યાયુધધરં દૃષ્ટ્વા મૃકણ્ડુર્વિસ્મિતો ઽભવત્
દિવ્ય શસ્ત્રો ધારણ કરેલા તેમને જોઈને મૃકંડુ ખૂબ આશ્ચર્યચકિત થયો.
પ્રસન્નવદનં શાન્તં ધાતારં વિશ્વતેજસમ્
મૃકંડુએ સર્જનહારને પ્રસન્ન ચહેરાવાળા, શાંત અને સર્વત્ર તેજવાળા રૂપે જોયા.
નનામ દણ્ડવદ્ભૂમૌ દેવદેવ સનાતનમ્
એમણે દેવોના શાશ્વત ભગવાનને જમીન પર દંડવત્ નમસ્કાર કર્યો.
શિરસ્યઞ્ચલિમાધાય સ્તોતું સમુપચક્રમે
એમણે હાથ માથા પર મૂકી ભગવાનની સ્તુતિ કરવાનું આરંભ્યું.
અપારપારાય પરાનુકર્ત્રે નમઃ પરેભ્યઃ પરપારણાય
અપાર અને પારના પણ પાર એવા, સર્વોચ્ચમાં સર્વોચ્ચ અને સર્વને પાર ઉતારનારા તમને વંદન છે.
બહુસ્વરુપો ઽપિ નિરઞ્જનો યસ્તમીશમીઢ્યં પરમં ભજામિ
જે અનેક રૂપ ધરાવે છે છતાં અસ્પર્શ છે, એ પરમ પૂજનીય ભગવાનને હું ભજું છું.
અનૂપમં ભક્તિ જનાનુકમ્પિનં ભજામિ સર્વેશ્વરમાદિમીડ્યમ્
અનન્ય, ભક્તિનો આધાર, ભક્તો પર દયાળુ, સર્વના સ્વામી અને પ્રાચીન સ્તુતિપાત્ર એવા ભગવાનને હું ભજું છું.
નિવૃત્તમોહાઃ પરમં પવિત્રં નતો ઽસ્મિ સંસારનિર્વર્ત્તકં તમ્
મોહથી મુક્ત થઈને, હું એ સર્વપવિત્ર અને સંસારનો અંત લાવનાર ભગવાનને નમું છું.
જગત્સેવ્યં જગાદ્ધામ પરેશં કરુણાકરમ્
જેને આખું જગત સેવા કરે છે, જે જગતનું આશ્રય છે, પરમેશ્વર અને દયાનો સાગર છે.
અવાપ પરમાં તુષ્ટિં શઙ્ખચક્રગદાધરઃ
શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાને પરમ તૃપ્તિ પામી.
ઉવાચ પરમં પ્રીત્યા વરં બરય સુવ્રત
એમણે ખૂબ પ્રેમથી કહ્યું: 'હે ધીરજવાન, તું ઇચ્છિત વર માગ.'
મનસા યદભિપ્રેતં વરં વરય સુવ્રત
'હે ધીરજવાન, તારા મનમાં જે વર છે, એ માગ.'
ત્વદ્દર્શનમપુણ્યાનાં દુર્લભં ચ યતઃ સ્મૃતમ્
'કારણ કે, તારો દર્શન અયોગ્યો માટે પણ દુર્લભ છે, તેથી એ હંમેશા યાદ રાખવામાં આવે છે.'
ધર્મિષ્ટા દીક્ષિતાશ્વાપિ વીતરાગા વિમત્સરાઃ
'ધર્મમાં સ્થિર, દિક્ષિત, રાગરહિત અને ઈર્ષ્યાવિહિન—even એવા લોકો પણ—'