પરેશં શરણં જગ્મુર્નારાયણમનામયમ્
તેઓ સર્વોપરી ભગવાન, નિર્દોષ નારાયણના આશ્રયમાં ગયા.
તુષ્ટુવુર્દેવદેવેશં પહ્મનાભં જગદ્ગુરુમ્
તેઓએ દેવોના દેવ, કમળનાભ અને જગતના ગુરુની સ્તુતિ કરી.
મૃકણ્ડુતપસા ત્રસ્તાન્પાહિ નઃ શરણાગતાન્
મૃકંડુના તપથી ડરેલા, આશ્રય લીધેલા અમને, હે પ્રભુ, તમે રક્ષા કરો.
જયો લોકસ્વરુપાય જયો બ્રહ્માણ્ડહેતવે
વિજય હોય તમને, જે જગતરૂપ છો! વિજય હોય તમને, જે બ્રહ્માંડના કારણ છો!
નમસ્તે લોકનાથાય નમસ્તે લોકસાક્ષિણે
લોકોના નાથને વંદન! લોકોના સાક્ષીને વંદન!
નમસ્તે ધ્યાનરુપાય નમસ્તે ધ્યાનપાક્ષિણે
ધ્યાનરૂપને વંદન! ધ્યાનના ફળ સ્વરૂપને વંદન!
નમો ભૂમ્યાદિરૂપાય નમશ્ચૈતન્યરુપિણે
ભૂમિના મૂળ સ્વરૂપને વંદન! ચૈતન્ય સ્વરૂપને વંદન!
અરુપાય સ્વરુપાય બહુરુપાય તે નમઃ
અરૂપ, સ્વરૂપ અને અનેક રૂપ ધરાવનારને વંદન!
જગદ્ધિતાય કૃષ્ણાય ગોવિન્દાય નમોનમઃ
જગતના કલ્યાણ માટે કૃષ્ણને, ગોવિંદને વારંવાર વંદન છે.
નમઃ સૂર્ય્યાદિરુપાય હવ્યકવ્યભુજે નમઃ
સૂર્ય અને અન્ય રૂપે પ્રગટ થતા, હવન અને પિતૃકાર્ય સ્વીકારનારા ભગવાનને નમન છે.
નમઃ સ્મૃતાર્તિનાશાય ભૂયો ભૂયો નમો નમઃ
જે ભગવાનને સ્મરણ કરનારા લોકોના દુઃખ દૂર કરે છે, તેમને ફરી ફરી નમન છે.
પ્રત્યક્ષતામગાત્તેષાં શઙ્કચત્રગદાધરઃ
શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાન તેમને દેખાયા.
સર્વાલઙ્કારસંયુક્તં શ્રીવત્સાઙ્કિતવક્ષસમ્
તેમના શરીરે સર્વે આભૂષણો શોભતા હતા અને છાતી પર શ્રીવત્સનું ચિહ્ન હતું.
સ્તૃયમાનં મુનિવરૈઃ પાર્ષદપ્રવરાવૃત્તમ્
મહાન ઋષિઓએ સ્તુતિ કરી અને શ્રેષ્ઠ પરિચારો તેમને ઘેરીને ઊભા હતા.
નમશ્ચક્રુર્મુદા યુક્તા અષ્ટાઙ્ગૌરવનિં ગતાઃ
હર્ષ અને શ્રદ્ધાથી ભરેલા તેઓએ અષ્ટાંગ પ્રણામથી નમન કર્યું.
ઉવાચ પ્રીણયન્દેવાન્નતાનિન્દ્રપુરોગમાન્
પ્રસન્ન થઈને, ઇન્દ્ર સહિત નમન કરનારા દેવતાઓને ભગવાને વાત કરી.
યુષ્માન્ન બાધતે દેવાઃ સ ઋષિઃ સજ્જનાગ્રાણીઃ
એ મહાન ઋષિ, જે સદ્ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ છે, દેવતાઓ, તમને ક્યારેય દુઃખ આપતો નથી.
સર્વથાન્યં ન બાધન્તે સ્વપ્ને ઽપિ સુરસત્તમાઃ
સર્વ રીતે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ બીજાને, સપનામાં પણ, ક્યારેય દુઃખ આપતા નથી.
અવિધાયાત્મનો રક્ષામન્યાન્દ્વેષ્ટિ કથં સુધીઃ
પહેલા પોતાનો બચાવ કર્યા વિના, બુદ્ધિશાળી મનુષ્ય બીજાથી દુશ્મની કેમ રાખે?
અન્યં ક્રીડયિતું શક્તઃ કથં ભવતિ સત્તમઃ
સાચો સજ્જન બીજાને દુઃખ આપવાનો કે રમાડવાનો વિચાર પણ કેમ કરી શકે?
નિત્યં કામાદિભિર્યુક્તો મૂઢધીઃ પ્રોચ્યતે તુ સઃ
જે હંમેશાં ઇચ્છા વગેરેમાં ફસાયેલો રહે છે, તેને મૂર્ખ મનવાળો કહેવાય છે.
નિઃશઙ્ગઃ પ્રોચ્યતે સદ્ભિરિહામાત્ર ચ સત્તમાઃ
પણ અહીંના સારા લોકો, સજ્જનો દ્વારા નિર્લિપ્ત કહેવાય છે.
ગચ્છધ્વં સ્વાલયં સ્વસ્થાઃ ક્રીડયિષ્યતિ વો ન સઃ
હવે તમે સૌ શાંતિથી તમારા ઘરે જાઓ, એ તમને ક્યારેય દુઃખ આપશે નહીં.
ઇતિ દત્વા વરં તેષામતસીકુસુમપ્રભઃ
આ રીતે, મલ્લિકા ફૂલ જેવો તેજ ધરાવનારા ભગવાને તેમને વરદાન આપ્યું.
તુષ્ટાત્માનઃ સુરગણાં યયુર્નાકં યથાગતમ્
સંતોષ પામેલા દેવતાઓ પોતાના સ્વર્ગમાં પાછા ગયા જેમ આવ્યા હતા તેમ.
અરુપં પરમં બ્રહ્મસ્વપ્રકાશં નિરઞ્જનમ્
રૂપરહિત, સર્વોચ્ચ, પોતે જ પ્રકાશમાન અને નિર્મળ બ્રહ્મ.
દિવ્યાયુધધરં દૃષ્ટ્વા મૃકણ્ડુર્વિસ્મિતો ઽભવત્
દિવ્ય શસ્ત્રો ધારણ કરેલા તેમને જોઈને મૃકંડુ ખૂબ આશ્ચર્યચકિત થયો.
પ્રસન્નવદનં શાન્તં ધાતારં વિશ્વતેજસમ્
મૃકંડુએ સર્જનહારને પ્રસન્ન ચહેરાવાળા, શાંત અને સર્વત્ર તેજવાળા રૂપે જોયા.
નનામ દણ્ડવદ્ભૂમૌ દેવદેવ સનાતનમ્
એમણે દેવોના શાશ્વત ભગવાનને જમીન પર દંડવત્ નમસ્કાર કર્યો.
શિરસ્યઞ્ચલિમાધાય સ્તોતું સમુપચક્રમે
એમણે હાથ માથા પર મૂકી ભગવાનની સ્તુતિ કરવાનું આરંભ્યું.