મોહિને ક્ષોભિને કામરૂપિણે ઽજાય સૂરિણે
મોહથી ભટકાવનાર, ઉલટાવનાર, ઇચ્છાથી બનેલ, જન્મે જ નહીં, તેજસ્વી એવા તને—
તદ્વિધત્સ્વાખિલાધાર યથા હિ સુખિનો વયમ્
તમે જેમ યોગ્ય સમજો તેમ બધા આધાર સ્થાપિત કરો, જેથી અમે આનંદમાં રહી શકીએ.
તચ્છ્રુત્વા સ્તવનં તેષાં વૈકુણ્ઠઃ પ્રીતમાનસઃ
તેમના સ્તુતિ સાંભળીને વૈકુંઠ આનંદિત મનથી પ્રસન્ન થયો.
તે દૃષ્ટ્વા દેવદેવેશં વૈકુણ્ઠં સ્નિગ્ધમાનસમ્
તેમણે દેવોના દેવ, વૈકુંઠને, સૌમ્ય હૃદય સાથે જોયો.
તચ્છ્રુત્વા શક્રમુખ્યાનાં કાર્યં કાર્યવિદાં વરઃ
ઇન્દ્ર અને મુખ્ય લોકોનું કાર્ય સાંભળીને, કર્મ જાણનાર શ્રેષ્ઠ—
ગતેષુ દેવવર્ગેષુ સર્વોપાયવિદાંવરઃ
જ્યારે દેવોની ટોળકી ચાલીને ગઈ, ત્યારે બધા ઉપાય જાણનાર શ્રેષ્ઠ—
દ્વિજપૂજનકાલે તુ સંપ્રાપ્તઃ કાર્યસાધકઃ
દ્વિજોની પૂજા સમયે, કાર્ય પૂરું કરનાર ત્યાં પહોંચ્યો.
અપૂર્વં ભક્તિભાવેન દદૌ સત્કૃત્ય ચાસનમ્
અદ્વિતીય ભક્તિભાવથી, આદરપૂર્વક બેઠાડું આપ્યું.
નાહં સમાદદે દેવિ ત્વદ્દત્તં પરમાસનમ્
હું, હે દેવી, તારા દ્વારા આપેલું શ્રેષ્ઠ બેઠાડું સ્વીકારતો નથી.
યન્મે મનોગતં કાર્યં તદ્વિજ્ઞાય ચ માનિનિ
મારા મનમાં જે કાર્ય છે, એ જાણીને, હે ગર્વીલા—
તચ્છ્રુત્વા વૃદ્ધવિપ્રસ્ય વાક્યં વાક્યવિશારદા
વૃદ્ધ બ્રાહ્મણના શબ્દો, બોલવામાં નિપુણ, સાંભળીને—
યત્તે મનોગતં વિપ્ર તદ્દાસ્યામિ ગૃહાણમે
બ્રાહ્મણ, તારા મનમાં જે છે, હું આપું છું; સ્વીકાર.
ઇત્યુક્તઃ સ દ્વિજઃ પ્રાહ ન પ્રત્યેમિ સ્ત્રિયા વચઃ
આ રીતે કહ્યું, બ્રાહ્મણે જવાબ આપ્યો: હું સ્ત્રીના શબ્દો પર વિશ્વાસ નથી કરતો.
તદાકર્ણ્ય દ્વિજેનોક્તં વિરોચનગૃહેશ્વરી
બ્રાહ્મણના શબ્દો સાંભળીને, વિરોચનના ઘરની રાણી—
સ પ્રાપ્તો દૂતવાક્યેન પ્રાહ્લાદિર્હૃષ્ટમાનસઃ
દૂતના સંદેશાથી પ્રહલાદ આનંદિત મનથી ત્યાં પહોંચ્યો.
તમાગતં સમાલોક્ય પતિં ધર્મપરાયણા
પતિને, ધર્મમાં નિષ્ઠાવાન, આવ્યા જોયા પછી—
યદા તુ જગૃહે નૈવ દત્તમાસનમાદરાત્
જ્યારે તેણે આદરપૂર્વક આપેલું બેઠાડું સ્વીકાર્યું નહીં—
તદ્દૃત્તાન્તમુપાજ્ઞાય દૈત્યરાટ્ સ વિરોચનઃ
આ ઘટના જાણીને, દૈત્ય રાજા વિરોચન—
અઙ્ગીકૃતે તુ દૈત્યેન તદ્વિજ્ઞાય ચ માનસમ્
જ્યારે દૈત્યએ સહમતિ આપી અને તેનું મન શું છે તે સમજાયું,
તતસ્તુ દંપતી તત્ર મુગ્ધૌ સ્વકૃતયા શુચા
ત્યાં એ દંપતી, પોતાના કરેલા કામથી દુઃખી અને ગભરાઈ ગયા.
ગૃહાણ જીવિતં વિપ્ર દેહિ પાદોદકં મમ
મારા જીવન લઈ લો, બ્રાહ્મણ, પણ મને તમારા પગનું પાણી આપો.
તતસ્તુ વિપ્રઃ પ્રોતાત્મા તદઙ્ગીકૃત્ય ચાસનમ્
પછી બ્રાહ્મણ, મન શાંત કરીને, આપેલું આસન સ્વીકાર્યું.
પ્રક્ષાલ્ય પાદૌ વિપ્રસ્ય વિશાલાક્ષી મુદાન્વિતા
વિશાળ આંખો અને આનંદથી ભરેલી, તેણે બ્રાહ્મણના પગ ધોઈ નાખ્યા.
તતસ્તુ સહસા સુભ્રુ દંપતી દિવ્યરૂપિણૌ
પછી અચાનક, સુંદર ભ્રૂવાળી, એ દંપતી દિવ્ય રૂપમાં દેખાવા લાગ્યા.
તતઃ પ્રસન્નો ભગવાન્ દેવશલ્યં વિમોચ્ય સઃ
પછી પ્રસન્ન ભગવાને, તેમને શાપના દુઃખમાંથી મુક્ત કરી દીધા.
એવં મયાપિ દાતવ્યં તવ દેવિ પ્રતિશ્રુતમ્
એ રીતે, દેવી, મને પણ તમારે આપેલું વચન પૂરૂં કરવું છે.
સત્તયમેવ મનુષ્યાણાં ગતિદં પરિકીર્તિતમ્
માણસોને આગળ વધારતી સાચી માર્ગ માત્ર સત્ય છે, એવું કહેવામાં આવ્યું છે.
સત્યાચ્ચ્ચુતં મનુષ્યં હિ શ્વપાકાદધમં વિદુઃ
સત્યથી માણસ કદી પડતો નથી—even સૌથી નીચો, જેમ કે કૂતરા ખાવનાર, પણ ઉંચો થાય છે.
જગ્રાહ ભર્તુશ્ચરણૌ સુતામ્નૌ રક્તાઙ્ગુલી પાણિયુગેન સુભ્રૂઃ
સુંદર ભ્રૂવાળી સ્ત્રીએ, બંને હાથથી, લાલ થયેલી આંગળીઓથી, પતિના પગ પકડી લીધા.
ઉવાચ વચનં દેવી ધર્માં ગદવિનાશનમ્
દેવીએ એવા શબ્દો બોલ્યા, જે અધર્મનું દુઃખ દૂર કરે છે.