મૃગેન્દ્રશત્રોઃકરસન્નિકાશે જઙ્ઘે વિલોમે દ્રુતકાઞ્ચનાભે
એના જાંઘો સિંહના દુશ્મનના હાથ જેવી છે, અને ઝડપથી વહેતા સોનાની જેમ ચમકતી અને મૃદુ છે.
આપાદશીર્ષં કિલ તત્સ્વરૂપં સંપશ્યતચ્ચારુવિશાલનેત્ર્યાઃ
પગથી માથા સુધી તેનું રૂપ જોવાય છે, અને એના સુંદર, વિશાળ આંખોથી એ નિહાળે છે.
અહો સુતન્વી વિપુલેક્ષણેયં યાચિષ્યતે યચ્ચ તદેવ દેયમ્
આ સુકુમાર અને વિશાળ આંખોવાળી સ્ત્રી જે પણ માગે, એ જ આપવું જોઈએ.
સુદુર્લભં દેયમદેયમન્યૈર્દાસ્યામિ ચાસ્યા યદિ વાપ્યદેયમ્
જે બહુ દુર્લભ છે અને બીજાઓએ ન આપ્યું હોય, એ પણ હું એને આપીશ; અને જો ન આપી શકાય, તો પણ ચાલે.
દાસ્યામિ ચેદં ન વિચારયિષ્યે પુત્રં વિના નાસ્તિ નદેયમસ્યાઃ
હું આ આપું તો વિચાર નહીં કરું; પુત્ર વિના એને કશું આપવું યોગ્ય નથી.
ત્રીણિ પઞ્ચ ચ વર્ષાણિ વ્યતીતાનિ સુખેન વૈ
ત્રણ અને પાંચ વર્ષ આનંદથી વીતી ગયા છે.
જિત્વા વિદ્યાધરાન્પઞ્ચ મલયે પર્વતોત્તમે
મલય પર્વત પર પાંચ વિદ્યાધરાઓને જીત્યા પછી,
એકં કાઞ્ચનદાતારં કોટિકોટિગુણં શુભમ્
એક, સોનાનો દાતા, કરોડો ગણી શુભ છે.
તૃતીયમમૃતસ્રાવિ પુનર્યૌવનકારકમ્
ત્રીજું, અમૃત વહાવનાર, ફરી યુવાની આપે છે.
પઞ્ચમં વ્યોભગતિદં ત્રૈલોક્યપરિસર્પણમ્
પાંચમું, આકાશમાં ફરવાની શક્તિ આપે છે અને ત્રણેય લોકમાં ફરાવી શકે છે.
સ્ત્રીભિર્વિદ્યાધરાણાં ચ સાશ્રુનેત્રાભિરાવૃતઃ
સ્ત્રીઓ અને વિદ્યાધરાઓ, જેમની આંખોમાં આંસુ છે, એમની વચ્ચે ઘેરાયો હતો.
મણીન્પઞ્ચ સમર્પ્યાથ પાદયોઃ પ્રાહ સંનતઃ
પાંચ મણિ પગ પાસે અર્પણ કરી, નમ્રતાથી બોલ્યો.
મલયે ભૂધરશ્રેષ્ઠે વૈષ્ણવાસ્ત્રેણ ભૂપતે
મલય પર્વત પર, રાજા, વૈષ્ણવ અસ્ત્રથી,
મણીન્પ્રયચ્છ મોહિન્યૈ ભુજભૂષણહેતવે
મણિ મોહિનીને આપો જેથી એના હાથ શોભે.
જીર્ણદન્તાઃ પુનર્બાલા ભવન્તિ મણિધારણાત્
જેના દાંત જૂના થઈ ગયા છે, એ પણ મણિ ધારણ કરતાં ફરી યુવાન બને છે.
દાતારો માસયુદ્ધેન સાધિતાસ્તવ તેજસા
માસભર યુદ્ધ કરીને દાતાઓને તારી તેજથી જીતવામાં આવ્યા છે.
કરદાનિસમસ્તાનિ કૃતાનિ તવ તેજસા
તમારા તેજથી બધાં કર અને વેરા વસૂલ થઈ ગયા છે.
જિતા ભોગવતી તાત મયા નાગસમાવૃતા
પ્રિય, ભોગવતી, જે નાગોથી ભરેલી છે, એ પણ મેં જીત લીધી છે.
તત્રાપિ હારરત્નાનિ સુબહૂન્યાહૃતાનિ ચ
ત્યાં પણ અનેક હાર અને રત્નો લાવવામાં આવ્યા.
તાન્નિર્જિત્યં ચ કન્યાનાં સુરૂપાણાં સુવર્ચસામ્
એ બધાને જીત્યા પછી, સુંદર અને તેજસ્વી કન્યાઓ પણ મને મળ્યાં.
દશકોટ્યસ્તુ રત્નાનાં દીપકર્મ નિશાગમે
રાતે દીવો પ્રગટાવવા માટે દસ કરોડ રત્નો વપરાયા.
તતો ઽહં વારુણં લોકં રસાતલતલસ્થિતમ્
પછી હું વરુણના લોકમાં ગયો, જે પાતાળની તળેટીમાં આવેલો છે.
તત્રોક્તો વરુણો દેવઃ સ્થીયતાં મત્પિન્તુર્વશે
ત્યાં દેવ વરુણે કહ્યું: 'મારા પિતાજીના આદેશમાં રહો.'
કુપિતો મમ વાક્યેન વરુણો યોદ્ધુમાગતઃ
મારા શબ્દોથી વરુણ ગુસ્સે થયો અને યુદ્ધ કરવા આવ્યો.
જિતો નારાયણાસ્ત્રેણ મયા સ જલનાયકઃ
મેં નારાયણના અસ્ત્રથી એ જલના સ્વામી ને હરાવ્યો.
નિર્જિતેનાયુતં દત્તં વાજિનાં વાતરંહસામ્
હાર્યા પછી, તેણે મને દસ હજાર ઝડપી ઘોડા આપ્યા.
તૃણતોયવિહીના યે જીવન્તિ બહુશઃ સમાઃ
આ ઘોડાઓ ઘાસ અને પાણી વગર પણ ઘણા વર્ષો જીવે છે.
ભાર્યાર્થે વરુણઃ પ્રાદાત્સાપ્યાનીતા મયા શુભા
પત્ની માટે વરુણે એ શુભ સ્ત્રી આપી; અને મેં તેને લાવી.
તન્નિસ્તિ ત્રિષુ લોકેષુ સ્થાનં તાત સુદુર્ગમમ્
એ સ્થાન, બાપુજી, ત્રણેય લોકમાં પહોંચવું ખૂબ જ મુશ્કેલ છે.
તદુત્તિષ્ઠ પરીક્ષસ્વ ત્વત્પ્રસાદાર્જિતાં શ્રિયમ્
હવે ઊઠો અને પિતાજીના કૃપાથી મળેલી સંપત્તિ જુઓ.