હયસ્થઃ પ્રયયૌ રાજા મોહિન્યા સહ તત્ક્ષણાત્
રાજા ઘોડા પર બેઠા અને તુરંત મોહિની સાથે નીકળી પડ્યા.
અવરુહ્ય હયાતસ્મામોહિનીં વાક્યમબ્રવીત્
ઘોડા પરથી નીચે ઉતરીને તેણે મોહિનીને આ શબ્દો કહ્યા.
એષ તે ગુરુશુશ્રૂષાં કરિષ્યતિ યથા ગુણમ્
એ તારી શક્તિ પ્રમાણે ગુરુની સેવા કરશે.
સા ચૈવમુક્તા પત્યા તુ પ્રસ્થિતા સુતમન્દિરમ્
પતિએ આવું કહ્યાના પછી, મોહિની પુત્રના મહેલ તરફ રવાના થઈ.
આત્મનો ભર્તૃવાક્યેન પરિત્યજ્ય મહીપતીન્
પતિના આદેશથી તેણે રાજાઓને છોડ્યા.
ક્રમે પઞ્ચદશે પ્રાપ્તે પર્યઙ્કે ત્વવરોપયત્
પંદરમા પગથિયાંએ પહોંચતા તેણે તેને પથારી પર બેસાડ્યો.
મૃદ્વાસ્તરણસંયુક્તે મણિરત્નવિભૂષિતે
એ પથારી નરમ ઓછા અને મણિ-માણકાથી શોભાયમાન હતી.
તતઃ પાદોદકં ચક્રે મોહિન્યા ધર્મભૂષણઃ
પછી ધર્મભૂષણે મોહિનીના પગ ધોઈ આપ્યા.
નૈવમસ્યાભવદ્દુષ્ટં મનસ્તાં મોહિનીં પ્રતિ
મોહિની પ્રત્યે તેના મનમાં ક્યારેય દુષ્ટ વિચાર આવ્યા નહીં.
મેને વર્ષાયુતસમામાત્માનં ચ ત્રિવત્સરમ્
એણે પોતાના માટે લાખ વર્ષને પણ ત્રણ વર્ષ જેટલું જ માન્યું.
ઉવાચાવનતો ભૂત્વા સુકૃતી માતરસ્મ્યહમ્
એ વંદન કરીને બોલ્યો: 'માતાઓ, હું તમારો પુત્ર છું, સુકર્મી છું.'
ચકાર સર્વભોગૈસ્તાં યુયોજ ચ મુદાન્વિતઃ
એણે આનંદપૂર્વક તેને સર્વસુખ આપ્યા અને જોડાયો.
યે લબ્ધે દાનવાઞ્ચિત્વા પાતાલે ધર્મમૂર્ત્તિના
જે લોકો એ પામ્યા પછી પાતાળમાં દાનવોને ધર્મરૂપ ધારણ કરીને છેતરી ગયા હતા—
અષ્ટોત્તરસહસ્રૈશ્ચ ધાત્રીફલનિભૈઃ શુભૈઃ
અને એક હજાર આઠ સુંદર અને બોરફળ જેવા શુભ ફળો સાથે—
નિષ્કં પલશતં સ્વર્ણં કુલિશાયુતભૂષિતમ્
સો પળ શુદ્ધ સોનાં, જેમાં હજારો વજ્રાકૃતિના આભૂષણો જડેલા હતા—
વલયા વજ્રખચિતા દ્વિરષ્ટૌ કરયોર્દ્વયોઃ
અને બંને હાથ માટે બે જોડી વજ્રમણિ જડિત કંગણ—
કેયૂરનૂપુરૌ તસ્યા અનર્ઘૌ સ નૃપાત્મજઃ
એના હાથના કડાં અને પગના પાયલ અમૂલ્ય હતા, રાજકુમાર—
કટિસૂત્રં તુ શર્વાણ્યા યદાસીત્પાવકપ્રભમ્
શર્વાણીનું કમરબાંધ અગ્નિ જેવી તેજસ્વી હતી—
કાલનેમૌ સ્થિતે રાજ્યે પતિતં મૂલપાચને
જ્યારે કાળનેમિએ રાજ્ય સંભાળ્યું, ત્યારે તે મુખ્ય રસોઈયાના હાથમાં પડ્યું—
તં હત્વા મલયે દૈત્યં દૈત્યકોટિસમાવૃતમ્
પછી મલય પર્વત પર, લાખો દાનવો ઘેરાયેલા એ દાનવને મારી નાખ્યો—
અવાપ કટિસૂત્રં તુ દૈત્યરાજપ્રિયાસ્થિતમ્
અને દૈત્યરાજાની પ્રિયાની કમરપટ્ટી પ્રાપ્ત કરી—
હિરણ્યકશિપોઃ પૂર્વં યા ભાર્યા લોકસુન્દરી
જે પહેલાં હિરણ્યકશિપુની પત્ની હતી અને સમગ્ર જગતમાં સુંદરતા માટે પ્રસિદ્ધ હતી—
સા પ્રવિષ્ટા સમં પત્યા યદા પાવકમઙ્ગલા
એ પતિ સાથે અગ્નિમાં પ્રવેશી ગઈ, શુભતા સાથે—
સાગરસ્તત્તુ સંગૃહ્ય રત્નશ્રેષ્ઠયુગં કિલ
પછી સાગરે એ શ્રેષ્ઠ રત્નોની જોડી ઉઠાવી—
જનન્યાઃ પ્રદદૌ હૃષ્ટઃ સૂર્યકોટિસમપ્રભમ્
અને આનંદપૂર્વક પોતાની માતાને આપી, જે દસ કરોડ સૂર્ય જેટલું તેજ ધરાવતી હતી—
સહસ્રકોટિમૂલ્યે તે મોહિન્યાઃ સંન્યવેદયત્
એમણે એ મોહિનીને અર્પણ કરી, જેની કિંમત હજાર કરોડ હતી—
સર્વદેવગુરોઃ પૂર્વં સિદ્ધહસ્તાત્સુદુર્લભમ્
કોઈક સમયે, સર્વ દેવતાઓના ગુરુના સિદ્ધ હાથે એ અત્યંત દુર્લભ હતું—
લબ્ધં તત્ પ્રદદૌ દેવ્યા મોહિન્યાઃ કામવર્દ્ધનમ્
જે મળ્યું હતું, તે દેવી મોહિનીને આપ્યું, જે કામને વધારનાર છે—
આનીતં માતૃહસ્તેન ભોજયામાસ ભૂમિપ
માતાના હાથે લાવેલું હતું, એણે એ ભોજન કરાવ્યું, રાજા—
મયા ત્વયા ચ કર્તવ્યં રાજ્ઞો વાક્યં ન સંશયઃ
મારે અને તારે જે કરવું છે, એ તો રાજાનો આદેશ છે, તેમાં કોઈ શંકા નથી.