તં પુત્રમવનીં પ્રાપ્તં મોહિની પ્રેક્ષ્ય ભૂપતે
રાજા, જ્યારે પુત્ર પૃથ્વી પર આવ્યો, ત્યારે મોહિનીએ તેને જોયો.
અવાગૂહત બાહુભ્યામુત્થાપ્ય પતિતં સુતમ્
એણે પોતાના હાથથી પડેલા પુત્રને ભેટી લીધો અને ઊભો કર્યો.
તતસ્તાં સુમનોજ્ઞૈસ્તુ ચારુવસ્ત્રૈસ્ચ ભૂષણૈઃ
પછી એણે મનમોહક વસ્ત્રો અને સુંદર આભૂષણોથી તેને શણગાર્યો.
સ્વપૃષ્ઠે ચરણં કૃત્વા તસ્યા રાજીવલોચનઃ
પદ્મનેત્રે પોતાના પગ તેની પીઠ પર મૂકી...
ભૂપાલૈઃ સંવૃતો ગચ્છન્પભ્દ્યાં ધર્માઙ્ગદઃ સુતઃ
ધર્માંગદ પોતાના આસપાસ રાજાઓથી ઘેરાયેલો રસ્તે આગળ વધ્યો.
સ્તૂયમાનઃ સ્વયં ચાપિ મેઘગંભીરયા ગિરા
લોકો તેની પ્રશંસા કરતા, અને એ પોતે પણ મેઘ જેવો ગૂંજીલ અવાજે બોલતો હતો.
નવા નવતરા ભાર્યાઃ પિતુરિષ્ટા મનોહરાઃ
તેના પિતાને હંમેશાં નવી અને વધુ યુવાન, મનમોહક પત્નીઓની ઈચ્છા હતી.
પિતુર્દુઃખેન કિં સૌખ્યં પુત્રસ્ય હૃદિ વર્તતે
પિતાને દુઃખ હોય ત્યારે પુત્રના હૃદયમાં સુખ ક્યાં રહી શકે?
માતૄણાં વન્દને મહ્યં ગહત્પુણ્યં ભવિષ્યતિ
મારે તો માતાઓને વંદન કરવાથી ઘણું પુણ્ય મળશે.
એકમુચ્ચરમાણો ઽસૌ રાજભિઃ પરિવારિતઃ
એ એક જ શબ્દ બોલતો હતો અને રાજાઓએ તેને ઘેરી લીધો હતો.
હયસ્થઃ પ્રયયૌ રાજા મોહિન્યા સહ તત્ક્ષણાત્
રાજા ઘોડા પર બેઠા અને તુરંત મોહિની સાથે નીકળી પડ્યા.
અવરુહ્ય હયાતસ્મામોહિનીં વાક્યમબ્રવીત્
ઘોડા પરથી નીચે ઉતરીને તેણે મોહિનીને આ શબ્દો કહ્યા.
એષ તે ગુરુશુશ્રૂષાં કરિષ્યતિ યથા ગુણમ્
એ તારી શક્તિ પ્રમાણે ગુરુની સેવા કરશે.
સા ચૈવમુક્તા પત્યા તુ પ્રસ્થિતા સુતમન્દિરમ્
પતિએ આવું કહ્યાના પછી, મોહિની પુત્રના મહેલ તરફ રવાના થઈ.
આત્મનો ભર્તૃવાક્યેન પરિત્યજ્ય મહીપતીન્
પતિના આદેશથી તેણે રાજાઓને છોડ્યા.
ક્રમે પઞ્ચદશે પ્રાપ્તે પર્યઙ્કે ત્વવરોપયત્
પંદરમા પગથિયાંએ પહોંચતા તેણે તેને પથારી પર બેસાડ્યો.
મૃદ્વાસ્તરણસંયુક્તે મણિરત્નવિભૂષિતે
એ પથારી નરમ ઓછા અને મણિ-માણકાથી શોભાયમાન હતી.
તતઃ પાદોદકં ચક્રે મોહિન્યા ધર્મભૂષણઃ
પછી ધર્મભૂષણે મોહિનીના પગ ધોઈ આપ્યા.
નૈવમસ્યાભવદ્દુષ્ટં મનસ્તાં મોહિનીં પ્રતિ
મોહિની પ્રત્યે તેના મનમાં ક્યારેય દુષ્ટ વિચાર આવ્યા નહીં.
મેને વર્ષાયુતસમામાત્માનં ચ ત્રિવત્સરમ્
એણે પોતાના માટે લાખ વર્ષને પણ ત્રણ વર્ષ જેટલું જ માન્યું.
ઉવાચાવનતો ભૂત્વા સુકૃતી માતરસ્મ્યહમ્
એ વંદન કરીને બોલ્યો: 'માતાઓ, હું તમારો પુત્ર છું, સુકર્મી છું.'
ચકાર સર્વભોગૈસ્તાં યુયોજ ચ મુદાન્વિતઃ
એણે આનંદપૂર્વક તેને સર્વસુખ આપ્યા અને જોડાયો.
યે લબ્ધે દાનવાઞ્ચિત્વા પાતાલે ધર્મમૂર્ત્તિના
જે લોકો એ પામ્યા પછી પાતાળમાં દાનવોને ધર્મરૂપ ધારણ કરીને છેતરી ગયા હતા—
અષ્ટોત્તરસહસ્રૈશ્ચ ધાત્રીફલનિભૈઃ શુભૈઃ
અને એક હજાર આઠ સુંદર અને બોરફળ જેવા શુભ ફળો સાથે—
નિષ્કં પલશતં સ્વર્ણં કુલિશાયુતભૂષિતમ્
સો પળ શુદ્ધ સોનાં, જેમાં હજારો વજ્રાકૃતિના આભૂષણો જડેલા હતા—
વલયા વજ્રખચિતા દ્વિરષ્ટૌ કરયોર્દ્વયોઃ
અને બંને હાથ માટે બે જોડી વજ્રમણિ જડિત કંગણ—
કેયૂરનૂપુરૌ તસ્યા અનર્ઘૌ સ નૃપાત્મજઃ
એના હાથના કડાં અને પગના પાયલ અમૂલ્ય હતા, રાજકુમાર—
કટિસૂત્રં તુ શર્વાણ્યા યદાસીત્પાવકપ્રભમ્
શર્વાણીનું કમરબાંધ અગ્નિ જેવી તેજસ્વી હતી—
કાલનેમૌ સ્થિતે રાજ્યે પતિતં મૂલપાચને
જ્યારે કાળનેમિએ રાજ્ય સંભાળ્યું, ત્યારે તે મુખ્ય રસોઈયાના હાથમાં પડ્યું—
તં હત્વા મલયે દૈત્યં દૈત્યકોટિસમાવૃતમ્
પછી મલય પર્વત પર, લાખો દાનવો ઘેરાયેલા એ દાનવને મારી નાખ્યો—