પરિત્યજેમાં ત્વં પાપાં ગચ્છાવો નગરાય વૈ
આ પાપી સ્ત્રીને છોડી દઈએ અને શહેર તરફ જઈએ.
ન સાધૂનામિદં વૃત્તં ભવતીતિ વરાનને
સુંદર મુખવાળી, આ વર્તન સારા લોકોનું નથી.
વિપ્રપન્ના વરારોહે પરોપકરણાય વૈ
સુંદર કટિવાળી, બ્રાહ્મણો હંમેશા બીજાની મદદ માટે તત્પર રહે છે.
ચન્દનં પાદપાઃ સંતઃ પરોપકરણાય વૈ
ચંદનના વૃક્ષો પણ બીજાના ઉપકાર માટે જ છે.
ચાણ્ડાલમન્દિરાવાસી ભાર્યાતનયવિક્રયી
જે ચંડાળના ઘરમાં રહે છે અને પોતાની પત્ની-બાળકોને વેચે છે.
તસ્ય સત્યેન સંતુષ્ટાદેવાઃ શક્રપુરોગમાઃ
ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ તેના સત્યથી પ્રસન્ન થયા.
યદિ તુષ્ટા હિ વિબુધા વરં મે દાતુમર્હથ
જો દેવતાઓ ખરેખર ખુશ હોય, તો મને વરદાન આપો.
સબાલવૃદ્ધતરુણા સનારી સચતુષ્પદા
બાળકો, વૃદ્ધો, યુવાનો, સ્ત્રીઓ અને પશુઓ સાથે.
અયોધ્યાપાતકં ગૃહ્ય ગન્તાહં નરકં ધ્રુવમ્
અયોધ્યાનો પાપ કરીને હું ચોક્કસ નરકમાં જઇશ.
સ્વર્ગં વિબુધશાર્દૂલાઃ સત્યમેતન્મયેરિતમ્
દેવતાઓમાં શ્રેષ્ઠ, સ્વર્ગ ખરેખર એ જ છે જે મેં કહ્યું છે.
જગામ સ્વર્ગલોકં ચ ઇન્દ્રાદીનામનુજ્ઞયા
ઇન્દ્ર અને બીજા દેવતાઓની પરવાનગીથી તે સ્વર્ગલોક ગયો.
કામગેન વિમાનેન પૂજ્યમાનો ઽમરૈરપિ
ઈચ્છાથી બનેલા વિમાનમાં, અમર લોકો પણ તેની પૂજા કરતા હતા.
દેવાનામુપકારાર્થં શ્રુત્વા દૈત્યૈઃ પરાજિતાન્
દૈત્યો દ્વારા દેવતાઓ હારી ગયા છે એવું સાંભળીને, દેવતાઓની મદદ માટે—
પ્રદત્તાનિ વરારોહે શ્યેનાય ક્ષુધિતાય વૈ
હે સુંદરે, ભૂખ્યા શ્યેનને વરદાન આપ્યા હતા.
તેનાપિ જીવિતં દત્તં પન્નગાય વરાનને
એ શ્યેન દ્વારા, હે સુંદર મુખવાળી, સાપને પણ જીવદાન આપ્યું હતું.
શુચાવમેધ્યે ઽપિ શુભે સમં વર્ષતિ વારિદઃ
હે શુભે, વાદળ શુદ્ધ અને પવિત્ર સ્થાન પર પણ સમાન રીતે વરસાદ વરસાવે છે.
તસ્માદિમાં વરારોહે ગૃહ ગોધાં સુદુઃખિતામ્
તેથી, હે સુંદરે, આ ઘરગોધીને, જે ખૂબ દુઃખી છે, સ્વીકાર.
વિમોહિનીં તિરસ્કૃત્ય ગૃહગોધામુવાચ હ
મોહિનીને એકબાજુ રાખીને, તેણે ઘરગોધીને કહ્યું.
ગચ્છ વિષ્ણુગતાંલ્લોકાન્વિધૂતાશેષકલ્મષા
બધા પાપોથી મુક્ત થઈ, તું વિષ્ણુએ પ્રાપ્ત કરેલા લોકોમાં જા.
વિમુચ્ય દેહં તજ્જીર્ણં ગૃહગોધાસમુદ્ભવમ્
આ ઘરગોધી રૂપે મળેલું જૂનું શરીર ત્યજીને,
સીમન્તમિવ કુર્વાણા વૈષ્ણવં પદમુદ્ભુતમ્
તે વિષ્ણુનું ઉત્તમ સ્થાન પ્રાપ્ત કરી, જાણે સીમા રેખા દોરી હોય તેમ પહોંચી ગઈ.
તમ્માદિયં ચૈવ શિખિપ્રદીપા જગત્પ્રકાશાય નૃપપ્રસૂતા
રાજા પાસેથી જન્મેલી અને મોરદીપ, બંને જગતને પ્રકાશ આપવા માટે છે.
ઉવાચ મોહિનીં હૃષ્ટઃ શીઘ્રમારુહ્યતાં હયઃ
રાજા આનંદિત થઈ મોહિનીને કહ્યું: 'ઝલદી, ઘોડા પર ચડી જા!'
તદાકર્ણ્ય વચો રાજ્ઞો મોહિની મદલાલસા
રાજાના શબ્દો સાંભળીને, મોહિની કામથી મસ્ત થઈ,
ઉવાચ ચ વચો ભૂપં ભર્તારં ચારુહાસિની
સુંદર હસતી એણે રાજાને, પોતાના પતિને, આ રીતે કહ્યું:
પુત્રવક્ત્રં સ્પૃહા દ્રષ્ટું લંપટા તવ વર્તતે
'તને તારા પુત્રનું મુખ જોવા માટે લાલસા થાય છે, લોભી!'
મોહિન્યા વચનં શ્રુત્વા તપ્રસ્થે નગરં પ્રતિ
મોહિનીના શબ્દો સાંભળીને, રાજા શહેર તરફ નીકળી પડ્યો.
વનાનિ સુવિચિત્રાણિ મૃગાન્બહુવિધાનપિ
તેને અદભૂત જંગલો અને અનેક પ્રકારના પ્રાણીઓ દેખાયા.
સરાંસિ ચ વિચિત્રાણિ ભૂભાગાન્સુમનોહરાન્
તેને અદભૂત સરોવર અને અત્યંત મનોહર ભૂમિભાગો દેખાયા.
આકાશસ્થો મહીપાલો નમસ્કૃત્ય ત્વરાન્વિતઃ
આકાશમાં ઊભેલા રાજાએ ઉત્સાહપૂર્વક નમસ્કાર કર્યો.